ऋग्वेद · सूक्त 1.115
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.115.1
चि॒त्रं दे॒वाना॒मुद॑गा॒दनी॑कं॒ चक्षु॑र्मि॒त्रस्य॒ वरु॑णस्या॒ग्नेः ।
आप्रा॒ द्यावा॑पृथि॒वी अ॒न्तरि॑क्षं॒ सूर्य॑ आ॒त्मा जग॑तस्त॒स्थुष॑श्च ॥
देवांचा तेजस्वी डोळा उदित झाला; मित्र, वरुण आणि अग्नी यांची दृष्टी म्हणून. चालणाऱ्या आणि स्थिर जगाचा आत्मा असलेला सूर्य द्यावापृथिवी आणि अंतरिक्ष भरून टाकतो.
1.115.2
सूर्यो॑ दे॒वीमु॒षसं॒ रोच॑मानां॒ मर्यो॒ न योषा॑म॒भ्ये॑ति प॒श्चात् ।
यत्रा॒ नरो॑ देव॒यन्तो॑ यु॒गानि॑ वितन्व॒ते प्रति॑ भ॒द्राय॑ भ॒द्रम् ॥
तेजस्वी देवी उषेच्या मागे सूर्य येतो, जसा तरुण तरुणीकडे जातो. देवांची इच्छा करणारे मानव यज्ञयोग पसरवतात तिथे कल्याणासाठी कल्याण पसरते.
1.115.3
भ॒द्रा अश्वा॑ ह॒रितः॒ सूर्य॑स्य चि॒त्रा एत॑ग्वा अनु॒माद्या॑सः ।
न॒म॒स्यन्तो॑ दि॒व आ पृ॒ष्ठम॑स्थुः॒ परि॒ द्यावा॑पृथि॒वी य॑न्ति स॒द्यः ॥
सूर्याचे कल्याणकारी, पिंगट, तेजस्वी, वेगवान घोडे आनंदाने द्युलोकाच्या पाठीवर पोहोचून उभे राहतात. नमस्कार करत ते लगेच द्यावापृथिवीभोवती फिरतात.
1.115.4
तत्सूर्य॑स्य देव॒त्वं तन्म॑हि॒त्वं म॒ध्या कर्तो॒र्वित॑तं॒ सं ज॑भार ।
य॒देदयु॑क्त ह॒रितः॑ स॒धस्था॒दाद्रात्री॒ वास॑स्तनुते सि॒मस्मै॑ ॥
सूर्याचे ते देवत्व आणि ते महात्म्य, निर्मात्याच्या मध्यात पसरलेला विस्तार त्याने एकत्र केला. जेव्हा त्याने आपल्या स्थानावरून पिंगट घोडे जुंपले, तेव्हा रात्र त्याच्यासाठी वस्त्र विणते.
1.115.5
तन्मि॒त्रस्य॒ वरु॑णस्याभि॒चक्षे॒ सूर्यो॑ रू॒पं कृ॑णुते॒ द्योरु॒पस्थे॑ ।
अ॒न॒न्तम॒न्यद्रुश॑दस्य॒ पाजः॑ कृ॒ष्णम॒न्यद्ध॒रितः॒ सं भ॑रन्ति ॥
मित्र आणि वरुण यांच्या दर्शनासाठी सूर्य ते रूप द्युलोकाच्या मांडीवर घडवतो. एक अनंत आहे, दुसरा त्याचा तेजस्वी मार्ग; दुसरा काळा आहे, आणि पिंगट घोडे त्यांना एकत्र आणतात.
1.115.6
अ॒द्या दे॑वा॒ उदि॑ता॒ सूर्य॑स्य॒ निरंह॑सः पिपृ॒ता निर॑व॒द्यात् ।
तन्नो॑ मि॒त्रो वरु॑णो मामहन्ता॒मदि॑तिः॒ सिन्धुः॑ पृथि॒वी उ॒त द्यौः ॥
आज, हे देवांनो, सूर्योदयाच्या वेळी आम्हाला पापातून पार न्या; वाईटातून बाहेर काढा. ती कृपा मित्र, वरुण, अदिती, सिंधू, पृथिवी आणि द्युलोक आम्हावर करोत.