Ṛgveda · Sūkta 1.115
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.115.1
चि॒त्रं दे॒वाना॒मुद॑गा॒दनी॑कं॒ चक्षु॑र्मि॒त्रस्य॒ वरु॑णस्या॒ग्नेः ।
आप्रा॒ द्यावा॑पृथि॒वी अ॒न्तरि॑क्षं॒ सूर्य॑ आ॒त्मा जग॑तस्त॒स्थुष॑श्च ॥
Das helle Auge der Götter ist aufgegangen, der Blick von Mitra, Varuṇa und Agni. Sūrya, die Seele des Bewegten und des Ruhenden, füllt Himmel, Erde und Luftraum.
1.115.2
सूर्यो॑ दे॒वीमु॒षसं॒ रोच॑मानां॒ मर्यो॒ न योषा॑म॒भ्ये॑ति प॒श्चात् ।
यत्रा॒ नरो॑ देव॒यन्तो॑ यु॒गानि॑ वितन्व॒ते प्रति॑ भ॒द्राय॑ भ॒द्रम् ॥
Die Sonne folgt der leuchtenden Göttin Uṣas, wie ein junger Mann zu einer jungen Frau geht. Wo Menschen, die die Götter begehren, ihre heiligen Joche spannen, breitet sich das Gute zum Glück aus.
1.115.3
भ॒द्रा अश्वा॑ ह॒रितः॒ सूर्य॑स्य चि॒त्रा एत॑ग्वा अनु॒माद्या॑सः ।
न॒म॒स्यन्तो॑ दि॒व आ पृ॒ष्ठम॑स्थुः॒ परि॒ द्यावा॑पृथि॒वी य॑न्ति स॒द्यः ॥
Die glückbringenden, falben, leuchtenden, schnellen Rosse der Sonne haben sich freudig am Rücken des Himmels aufgestellt. Ehrerbietig ziehen sie sogleich um Himmel und Erde.
1.115.4
तत्सूर्य॑स्य देव॒त्वं तन्म॑हि॒त्वं म॒ध्या कर्तो॒र्वित॑तं॒ सं ज॑भार ।
य॒देदयु॑क्त ह॒रितः॑ स॒धस्था॒दाद्रात्री॒ वास॑स्तनुते सि॒मस्मै॑ ॥
Er hat jene Göttlichkeit der Sonne und jene Größe zusammengefasst, die Ausdehnung, die sich zwischen den Schöpfern erstreckt. Als er die falben Rosse von ihrem Platz anschirrte, da webt die Nacht ihm ein Gewand.
1.115.5
तन्मि॒त्रस्य॒ वरु॑णस्याभि॒चक्षे॒ सूर्यो॑ रू॒पं कृ॑णुते॒ द्योरु॒पस्थे॑ ।
अ॒न॒न्तम॒न्यद्रुश॑दस्य॒ पाजः॑ कृ॒ष्णम॒न्यद्ध॒रितः॒ सं भ॑रन्ति ॥
Zum Anblick von Mitra und Varuṇa gestaltet die Sonne jene Form im Schoß des Himmels. Eine ist grenzenlos, eine andere ist seine helle Bahn; eine andere ist schwarz, und die falben Rosse führen sie zusammen.
1.115.6
अ॒द्या दे॑वा॒ उदि॑ता॒ सूर्य॑स्य॒ निरंह॑सः पिपृ॒ता निर॑व॒द्यात् ।
तन्नो॑ मि॒त्रो वरु॑णो मामहन्ता॒मदि॑तिः॒ सिन्धुः॑ पृथि॒वी उ॒त द्यौः ॥
Heute, o Götter, bei Sonnenaufgang führt uns über die Sünde hinweg und aus dem Bösen heraus. Mitra, Varuṇa, Aditi, der Sindhu, die Erde und der Himmel mögen uns dies gewähren.