Ṛgveda · Sūkta 1.131
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.131.1
इन्द्रा॑य॒ हि द्यौरसु॑रो॒ अन॑म्न॒तेन्द्रा॑य म॒ही पृ॑थि॒वी वरी॑मभिर्द्यु॒म्नसा॑ता॒ वरी॑मभिः॒ इन्द्रं॒ विश्वे॑ स॒जोष॑सो ।
दे॒वासो॑ दधिरे पु॒रः इन्द्रा॑य॒ विश्वा॒ सव॑नानि॒ मानु॑षा रा॒तानि॑ सन्तु॒ मानु॑षा ॥
Für Indra neigte sich der Himmel; selbst der mächtige Asura beugte sich vor Indra. Die weite Erde mit ihren breiten Räumen neigte sich vor Indra. Alle Götter, einmütig vereint, stellen Indra voran; mögen alle Opfer und Gaben der Menschen den Menschen zum Guten dienen.
1.131.2
विश्वे॑षु॒ हि त्वा॒ सव॑नेषु तु॒ञ्जते॑ समा॒नमेकं॒ वृष॑मण्यवः॒ पृथ॒क्स्वः॑ सनि॒ष्यवः॒ पृथ॒क्तं त्वा॒ नावं॒ न प॒र्षणिं॑ ।
शू॒षस्य॑ धु॒रि धी॑महि॒ इन्द्रं॒ न य॒ज्ञैश्चि॒तय॑न्त आ॒यवः॒ स्तोमे॑भि॒रिन्द्र॑मा॒यवः॑ ॥
Denn bei allen Pressungen preisen sie dich, die Suchenden nach Kraft mit einem Sinn; einzeln nach Licht verlangend; wir setzen dich auf das Joch des Śūṣa, du, der uns wie ein Boot hinübertrögt. Indra, mit Opfern und Liedern wecken die Suchenden Indra.
1.131.3
वि त्वा॑ ततस्रे मिथु॒ना अ॑व॒स्यवो॑ व्र॒जस्य॑ सा॒ता गव्य॑स्य निः॒सृजः॒ सक्ष॑न्त इन्द्र निः॒सृजः॒ यद्ग॒व्यन्ता॒ द्वा जना॑ ।
स्व॑र्यन्ता॑ स॒मूह॑सि आ॒विष्करि॑क्र॒द्वृष॑णं सचा॒भुवं॒ वज्र॑मिन्द्र सचा॒भुव॑म् ॥
Paare, die Hilfe suchen, haben sich für dich ausgebreitet, nach dem Sieg der Herde und dem Reichtum an Rindern verlangend; o Indra, die Öffner der Kühe liefen auseinander. Wenn zwei nach Vieh verlangende Männer dem Licht entgegengehen, erscheinst du offen und bereitest den Stier vor, den gefährtenführenden Donnerkeil, o Indra, den gefährtenführenden Donnerkeil.
1.131.4
वि॒दुष्टे॑ अ॒स्य वी॒र्य॑स्य पू॒रवः॒ पुरो॒ यदि॑न्द्र॒ शार॑दीर॒वाति॑रः सासहा॒नो अ॒वाति॑रः॒ शास॒स्तमि॑न्द्र॒ मर्त्य॑म् ।
अय॑ज्युं शवसस्पते म॒हीम॑मुष्णाः पृथि॒वीमि॒मा अ॒पो म॑न्दसा॒न इ॒मा अ॒पः ॥
Sie kennen diese Heldenkraft von dir, auch das Volk der Pūru; als du, o Indra, die herbstlichen Festungen brachst, hast du sie nach dem Sieg zerstört. O Indra, Herr der Kraft, du sollst jenen sterblichen Nichtopferer bestrafen; du hast die weite Erde nicht gestohlen noch diese Wasser; freudig hast du diese Wasser befreit.
1.131.5
आदित्ते॑ अ॒स्य वी॒र्य॑स्य चर्किर॒न्मदे॑षु वृषन्नु॒शिजो॒ यदावि॑थ सखीय॒तो यदावि॑थ च॒कर्थ॑ का॒रमे॑भ्यः ।
पृत॑नासु॒ प्रव॑न्तवे॒ ते अ॒न्याम॑न्यां न॒द्यं॑ सनिष्णत श्रव॒स्यन्तः॑ सनिष्णत ॥
Dann machten sie sich auf zu deiner Heldenkraft; o Stier, in freudiger Erregung hast du die Sänger unterstützt. Als du den Freundesuchenden halfst, oder als du halfst, erwiesest du dem Opfernden eine Gunst. Für sie, in den Kämpfen, einer nach dem anderen, zogen sie zum Fluss, zum Beschützer; nach Ruhm verlangend, erlangen sie die Wasser.
1.131.6
उ॒तो नो॑ अ॒स्या उ॒षसो॑ जु॒षेत॒ हि अ॒र्कस्य॑ बोधि ह॒विषो॒ हवी॑मभिः॒ स्व॑र्षाता॒ हवी॑मभिः॒ यदि॑न्द्र॒ हन्त॑वे॒ मृधो॑ ।
वृषा॑ वज्रि॒ञ्चिके॑तसि॒ आ मे॑ अ॒स्य वे॒धसो॒ नवी॑यसो॒ मन्म॑ श्रुधि॒ नवी॑यसः ॥
Und an dieser Morgenröte möge er sich erfreuen; denn du kennst das Lied durch die Opferspruchverse, mit den Opferspruchversen, die himmlische Gaben bringen, wenn du, o Indra, weißt, die Feinde zu erschlagen. O Stier, o Donnerkeilträger, nimm durch meine neue Rede wahr; höre das neue Lied dieses weisen Sehers.
1.131.7
त्वं तमि॑न्द्र वावृधा॒नो अ॑स्म॒युर॑मित्र॒यन्तं॑ तुविजात॒ मर्त्यं॒ वज्रे॑ण शूर॒ मर्त्यं॑ ज॒हि यो नो॑ अघा॒यति॑ ।
शृ॒णु॒ष्व सु॒श्रव॑स्तमः रि॒ष्टं न याम॒न्नप॑ भूतु दुर्म॒तिर्विश्वाप॑ भूतु दुर्म॒तिः ॥
Indra, schlage mit deinem Donnerkeil den Sterblichen nieder, der uns feindselig gesinnt ist und sich gegen uns stellt, o Held, o du vielgeborener, der uns Böses sinnt. O Ruhmreichster, höre uns; möge die böse Absicht von unserem Weg weichen, damit wir unversehrt bleiben; möge alle böse Absicht weichen.