ഋഗ്വേദം · സൂക്തം 1.131
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.131.1
इन्द्रा॑य॒ हि द्यौरसु॑रो॒ अन॑म्न॒तेन्द्रा॑य म॒ही पृ॑थि॒वी वरी॑मभिर्द्यु॒म्नसा॑ता॒ वरी॑मभिः॒ इन्द्रं॒ विश्वे॑ स॒जोष॑सो ।
दे॒वासो॑ दधिरे पु॒रः इन्द्रा॑य॒ विश्वा॒ सव॑नानि॒ मानु॑षा रा॒तानि॑ सन्तु॒ मानु॑षा ॥
ഇന്ദ്രനുവേണ്ടി ആകാശം കുനിഞ്ഞു; ശക്തനായ അസുരനും ഇന്ദ്രന്റെ മുന്നിൽ തലകുനിച്ചു. വിശാലമായ ഭൂമി തന്റെ വിസ്തൃതിയോടെ ഇന്ദ്രന് വണങ്ങി. എല്ലാ ദേവന്മാരും ഏകമനസ്സോടെ ഇന്ദ്രനെ മുന്നിൽ നിർത്തുന്നു; മനുഷ്യരുടെ എല്ലാ യജ്ഞങ്ങളും ദാനങ്ങളും മനുഷ്യർക്ക് ഗുണകരമാകട്ടെ.
1.131.2
विश्वे॑षु॒ हि त्वा॒ सव॑नेषु तु॒ञ्जते॑ समा॒नमेकं॒ वृष॑मण्यवः॒ पृथ॒क्स्वः॑ सनि॒ष्यवः॒ पृथ॒क्तं त्वा॒ नावं॒ न प॒र्षणिं॑ ।
शू॒षस्य॑ धु॒रि धी॑महि॒ इन्द्रं॒ न य॒ज्ञैश्चि॒तय॑न्त आ॒यवः॒ स्तोमे॑भि॒रिन्द्र॑मा॒यवः॑ ॥
എല്ലാ സവനങ്ങളിലും അവർ നിന്നെത്തന്നെ സ്തുതിക്കുന്നു; ശക്തി ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഒരേ മനസ്സോടെ. വെവ്വേറെ പ്രകാശം തേടി; നിന്നെ തോണിപോലെ കരയ്ക്കെത്തിക്കുന്നവനായി കണ്ട്, ശൂഷന്റെ നുകത്തിൽ നിന്നെ ഉറപ്പിക്കുന്നു. ഇന്ദ്രാ, യജ്ഞങ്ങളാലും സ്തോത്രങ്ങളാലും അന്വേഷിക്കുന്നവർ ഇന്ദ്രനെ ഉണർത്തുന്നു.
1.131.3
वि त्वा॑ ततस्रे मिथु॒ना अ॑व॒स्यवो॑ व्र॒जस्य॑ सा॒ता गव्य॑स्य निः॒सृजः॒ सक्ष॑न्त इन्द्र निः॒सृजः॒ यद्ग॒व्यन्ता॒ द्वा जना॑ ।
स्व॑र्यन्ता॑ स॒मूह॑सि आ॒विष्करि॑क्र॒द्वृष॑णं सचा॒भुवं॒ वज्र॑मिन्द्र सचा॒भुव॑म् ॥
സഹായം ആഗ്രഹിക്കുന്ന ജോഡികൾ നിനക്കായി വേറിട്ട് പരന്നു; കൂട്ടത്തിന്റെ വിജയവും പശുസമ്പത്തും ആഗ്രഹിച്ച്. ഇന്ദ്രാ, പശുക്കളെ തുറന്നുവിടുന്നവർ വെവ്വേറെ ഓടി. പശുവിനെ ആഗ്രഹിക്കുന്ന രണ്ടുപേർ വെളിച്ചത്തിലേക്ക് പോകുമ്പോൾ, നീ പരസ്യമായി പ്രത്യക്ഷനായി വൃഷനും സഹചാരിയുമായ വജ്രത്തെ ഒരുക്കുന്നു, ഇന്ദ്രാ, സഹചാരിയായ വജ്രത്തെ.
1.131.4
वि॒दुष्टे॑ अ॒स्य वी॒र्य॑स्य पू॒रवः॒ पुरो॒ यदि॑न्द्र॒ शार॑दीर॒वाति॑रः सासहा॒नो अ॒वाति॑रः॒ शास॒स्तमि॑न्द्र॒ मर्त्य॑म् ।
अय॑ज्युं शवसस्पते म॒हीम॑मुष्णाः पृथि॒वीमि॒मा अ॒पो म॑न्दसा॒न इ॒मा अ॒पः ॥
നിന്റെ ഈ വീര്യശക്തി അവർ അറിയുന്നു; പൂരുജനങ്ങളും അറിയുന്നു. ഇന്ദ്രാ, ശരത്കാല കോട്ടകൾ നീ തകർത്തപ്പോൾ ജയിച്ച് അവയെ നശിപ്പിച്ചു. ഇന്ദ്രാ, ശക്തിയുടെ നാഥാ, യജ്ഞം ചെയ്യാത്ത ആ മർത്യനെ നീ ശിക്ഷിക്കണം; വിശാലമായ ഭൂമിയെയും ഈ ജലങ്ങളെയും നീ മോഷ്ടിച്ചില്ല; സന്തോഷത്തോടെ ഈ ജലങ്ങളെ മോചിപ്പിച്ചു.
1.131.5
आदित्ते॑ अ॒स्य वी॒र्य॑स्य चर्किर॒न्मदे॑षु वृषन्नु॒शिजो॒ यदावि॑थ सखीय॒तो यदावि॑थ च॒कर्थ॑ का॒रमे॑भ्यः ।
पृत॑नासु॒ प्रव॑न्तवे॒ ते अ॒न्याम॑न्यां न॒द्यं॑ सनिष्णत श्रव॒स्यन्तः॑ सनिष्णत ॥
അപ്പോൾ നിന്റെ ഈ വീരശക്തിയെ ലക്ഷ്യമാക്കി അവർ നീങ്ങി; ഓ വൃഷഭാ, മദോല്ലാസത്തിൽ (നീ) സ്തോതാക്കളെ സഹായിച്ചു. മിത്രങ്ങളെ തേടുന്നവരെ നീ സഹായിച്ചപ്പോൾ, അല്ലെങ്കിൽ സഹായിച്ചപ്പോൾ, യജമാനന് ഉപകാരം ചെയ്തു. ഇവർക്കുവേണ്ടി യുദ്ധങ്ങളിൽ, രക്ഷകന്റെ അടുത്തേക്ക് അവർ ഒരോരുത്തരായി നദീതീരത്തേക്ക് നീങ്ങി; കീർത്തി ആഗ്രഹിച്ച് അവർ (ജലങ്ങൾ) നേടുന്നു.
1.131.6
उ॒तो नो॑ अ॒स्या उ॒षसो॑ जु॒षेत॒ हि अ॒र्कस्य॑ बोधि ह॒विषो॒ हवी॑मभिः॒ स्व॑र्षाता॒ हवी॑मभिः॒ यदि॑न्द्र॒ हन्त॑वे॒ मृधो॑ ।
वृषा॑ वज्रि॒ञ्चिके॑तसि॒ आ मे॑ अ॒स्य वे॒धसो॒ नवी॑यसो॒ मन्म॑ श्रुधि॒ नवी॑यसः ॥
ഈ ഉഷസ്സിനുവേണ്ടി അവൻ പ്രസന്നനാകട്ടെ; നീ അർക്കത്തെ (സ്തുതിയെ) അറിയുന്നവൻ, ഹവിസ്സുകളുടെ മന്ത്രങ്ങളാൽ; സ്വർഗ്ഗദാനങ്ങളോടു കൂടിയ ഹവിസ്സ് മന്ത്രങ്ങളാൽ, ഇന്ദ്രാ, ശത്രുക്കളെ വധിക്കാൻ നീ അറിയുമ്പോൾ. ഓ വൃഷഭാ, വജ്രധാരീ, എന്റെ ഈ പുതിയ വാക്കിനാൽ അറിയുക; ഈ ജ്ഞാനിയുടെ (കവിയുടെ) പുതിയ സ്തോത്രം കേൾക്കുക.
1.131.7
त्वं तमि॑न्द्र वावृधा॒नो अ॑स्म॒युर॑मित्र॒यन्तं॑ तुविजात॒ मर्त्यं॒ वज्रे॑ण शूर॒ मर्त्यं॑ ज॒हि यो नो॑ अघा॒यति॑ ।
शृ॒णु॒ष्व सु॒श्रव॑स्तमः रि॒ष्टं न याम॒न्नप॑ भूतु दुर्म॒तिर्विश्वाप॑ भूतु दुर्म॒तिः ॥
ഇന്ദ്രാ, ഞങ്ങളോട് വിദ്വേഷം പുലർത്തി ഞങ്ങൾക്കെതിരെ നിൽക്കുന്ന ആ മനുഷ്യനെ വജ്രംകൊണ്ട് അടിക്കൂ, ഹേ ശൂരാ, ഹേ ബഹുജന്മാ; ഞങ്ങൾക്ക് ദോഷം ചെയ്യുന്നവനെ. ഹേ ഏറ്റവും കീർത്തിയുള്ളവനേ, ഞങ്ങളെ കേൾക്കൂ; ഞങ്ങളുടെ യാത്രയിൽ ദുഷ്ടബുദ്ധി അകന്നുപോകട്ടെ, ഞങ്ങൾ സുരക്ഷിതരായിരിക്കട്ടെ; എല്ലാ ദുഷ്ടബുദ്ധിയും അകന്നുപോകട്ടെ.