ரிக் வேதம் · சூக்தம் 1.131
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.131.1
इन्द्रा॑य॒ हि द्यौरसु॑रो॒ अन॑म्न॒तेन्द्रा॑य म॒ही पृ॑थि॒वी वरी॑मभिर्द्यु॒म्नसा॑ता॒ वरी॑मभिः॒ इन्द्रं॒ विश्वे॑ स॒जोष॑सो ।
दे॒वासो॑ दधिरे पु॒रः इन्द्रा॑य॒ विश्वा॒ सव॑नानि॒ मानु॑षा रा॒तानि॑ सन्तु॒ मानु॑षा ॥
இந்திரனுக்காக வானம் வணங்கியது; வலிமையான அசுரனும் இந்திரனுக்கு முன் தாழ்ந்தான். பெரிய பூமி தன் பரந்த எல்லைகளுடன் இந்திரனுக்குப் பணிந்தது. எல்லா தேவர்களும் ஒருமனதாக இந்திரனை முன்னிறுத்துகின்றனர்; மனிதர்களின் எல்லா வேள்விகளும் கொடைகளும் மனிதர்களுக்கு நலம் பயக்கட்டும்.
1.131.2
विश्वे॑षु॒ हि त्वा॒ सव॑नेषु तु॒ञ्जते॑ समा॒नमेकं॒ वृष॑मण्यवः॒ पृथ॒क्स्वः॑ सनि॒ष्यवः॒ पृथ॒क्तं त्वा॒ नावं॒ न प॒र्षणिं॑ ।
शू॒षस्य॑ धु॒रि धी॑महि॒ इन्द्रं॒ न य॒ज्ञैश्चि॒तय॑न्त आ॒यवः॒ स्तोमे॑भि॒रिन्द्र॑मा॒यवः॑ ॥
எல்லா சவனங்களிலும் உன்னையே அவர்கள் அழைக்கின்றனர்; வலிமையை விரும்பி ஒரே மனதுடன். தனித்தனியாக ஒளியையும் விரும்பி; உன்னை படகைப் போல் பாதுகாப்பவனாகக் கொண்டு, சூஷனின் அச்சில் உன்னை நிலைநிறுத்துகிறோம். இந்திரா, வேள்விகளாலும் துதிகளாலும் நாடுவோர் இந்திரனை எழுப்புகின்றனர்.
1.131.3
वि त्वा॑ ततस्रे मिथु॒ना अ॑व॒स्यवो॑ व्र॒जस्य॑ सा॒ता गव्य॑स्य निः॒सृजः॒ सक्ष॑न्त इन्द्र निः॒सृजः॒ यद्ग॒व्यन्ता॒ द्वा जना॑ ।
स्व॑र्यन्ता॑ स॒मूह॑सि आ॒विष्करि॑क्र॒द्वृष॑णं सचा॒भुवं॒ वज्र॑मिन्द्र सचा॒भुव॑म् ॥
உதவி வேண்டும் இணைகள் உனக்காகப் பிரிந்து பரவின; மந்தை வெற்றிக்கும் பசுக்களின் பெருக்கத்திற்கும் ஆசைப்பட்டு. இந்திரா, பசுக்களை விடுவிப்பவர்கள் தனித்தனியாக ஓடினர். பசுவை விரும்பும் இருவர் ஒளி நோக்கிச் செல்லும்போது, நீ வெளிப்பட்டு வலிமையான, துணையான வஜ்ராயுதத்தைக் கூட்டிக் கொள்கிறாய், இந்திரா, துணையான வஜ்ரத்தை.
1.131.4
वि॒दुष्टे॑ अ॒स्य वी॒र्य॑स्य पू॒रवः॒ पुरो॒ यदि॑न्द्र॒ शार॑दीर॒वाति॑रः सासहा॒नो अ॒वाति॑रः॒ शास॒स्तमि॑न्द्र॒ मर्त्य॑म् ।
अय॑ज्युं शवसस्पते म॒हीम॑मुष्णाः पृथि॒वीमि॒मा अ॒पो म॑न्दसा॒न इ॒मा अ॒पः ॥
உன் இந்த வீரவலிமையை அவர்கள் அறிவார்கள்; பூரு மக்களும் அறிவர். இந்திரா, நீ சரத்கால கோட்டைகளை அழித்தபோது, வென்று அவற்றை உடைத்தாய். இந்திரா, வலிமையின் அதிபதியே, வேள்வி செய்யாத அந்த மனிதனை நீ தண்டிக்க வேண்டும்; நீ பெரிய பூமியையும் இந்த நீர்களையும் திருடவில்லை; மகிழ்ந்து இந்த நீர்களை விடுவித்தாய்.
1.131.5
आदित्ते॑ अ॒स्य वी॒र्य॑स्य चर्किर॒न्मदे॑षु वृषन्नु॒शिजो॒ यदावि॑थ सखीय॒तो यदावि॑थ च॒कर्थ॑ का॒रमे॑भ्यः ।
पृत॑नासु॒ प्रव॑न्तवे॒ ते अ॒न्याम॑न्यां न॒द्यं॑ सनिष्णत श्रव॒स्यन्तः॑ सनिष्णत ॥
அப்போது உன் இந்த வீர வலிமையை நோக்கி அவர்கள் சென்றனர்; வளமையே, மகிழ்ச்சி மிகுதியில் வேள்வி செய்பவர்களுக்கு (நீ உதவினாய்). நண்பர்களைத் தேடுபவர்களுக்கு நீ உதவியபோது, அல்லது உதவி செய்தபோது, வேள்வி செய்பவனுக்கு நீ செய்தாய். இவர்களுக்காகப் போர்களில், காப்பவனிடம் அவர்கள் ஒவ்வொருவராக ஆற்றங்கரையை நோக்கிச் சென்றனர்; புகழ்விரும்பியாய் அவர்கள் (நீரை) அடைகின்றனர்.
1.131.6
उ॒तो नो॑ अ॒स्या उ॒षसो॑ जु॒षेत॒ हि अ॒र्कस्य॑ बोधि ह॒विषो॒ हवी॑मभिः॒ स्व॑र्षाता॒ हवी॑मभिः॒ यदि॑न्द्र॒ हन्त॑वे॒ मृधो॑ ।
वृषा॑ वज्रि॒ञ्चिके॑तसि॒ आ मे॑ अ॒स्य वे॒धसो॒ नवी॑यसो॒ मन्म॑ श्रुधि॒ नवी॑यसः ॥
இந்த உஷஸின் பொருட்டு அவன் மகிழட்டும்; நீ அர்க்கத்தை (துதியை) அறிந்தவன், ஹவிர்களின் மந்திரங்களால்; சுவர்க்கத்தின் கொடைகளுடன் கூடிய ஹவிர் மந்திரங்களால், இந்திரா, பகைவரைக் கொல்ல நீ அறியும்போது. வளமையே, வஜ்ரம் ஏந்தியவனே, இந்த என் புதிய சொல்லால் அறிவாயாக; இந்த ஞானியின் (கவியின்) புதிய துதியைக் கேள்.
1.131.7
त्वं तमि॑न्द्र वावृधा॒नो अ॑स्म॒युर॑मित्र॒यन्तं॑ तुविजात॒ मर्त्यं॒ वज्रे॑ण शूर॒ मर्त्यं॑ ज॒हि यो नो॑ अघा॒यति॑ ।
शृ॒णु॒ष्व सु॒श्रव॑स्तमः रि॒ष्टं न याम॒न्नप॑ भूतु दुर्म॒तिर्विश्वाप॑ भूतु दुर्म॒तिः ॥
இந்திரா, உன் வஜ்ரத்தால் எங்களுக்கு தீங்கு நினைக்கும், எதிராக இருக்கும் அந்த மனிதனை அடி, ஓ வீரனே, ஓ பல பிறவி கொண்டவனே. ஓ மிகப் புகழ்பெற்றவனே, எங்களைக் கேள்; எங்கள் பயணத்தில் தீய எண்ணம் நீங்கட்டும், நாங்கள் பாதுகாப்பாக இருக்கட்டும்; எல்லா தீய எண்ணமும் நீங்கட்டும்.