ઋગ્વેદ · સૂક્ત 1.145
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.145.1
तं पृ॑च्छता॒ स ज॑गामा॒ स वे॑द॒ स चि॑कि॒त्वाँ ई॑यते॒ सा न्वी॑यते ।
तस्मि॑न्त्सन्ति प्र॒शिष॒स्तस्मि॑न्नि॒ष्टयः॒ स वाज॑स्य॒ शव॑सः शु॒ष्मिण॒स्पतिः॑ ॥
તેને પૂછો; તે પહોંચ્યો છે; તે જાણે છે, જ્ઞાની છે, હજી પણ તેને જ આહ્વાન કરાય છે. તેનામાં સ્તુતિઓ છે, તેનામાં યજ્ઞકર્મો છે; તે બળ અને શક્તિનો સ્વામી છે.
1.145.2
तमित्पृ॑च्छन्ति॒ न सि॒मो वि पृ॑च्छति॒ स्वेने॑व॒ धीरो॒ मन॑सा॒ यदग्र॑भीत् ।
न मृ॑ष्यते प्रथ॒मं नाप॑रं॒ वचो॑ अ॒स्य क्रत्वा॑ सचते॒ अप्र॑दृपितः ॥
તેને જ લોકો પૂછે છે; મૂર્ખ તેને અલગ પૂછતો નથી; ધીર પુરુષ પોતાના મનથી જે ગ્રહણ કરે. પ્રથમ વાણી ભુલાતી નથી, પછીની વાણી પણ નહીં; તેનું વચન તેના સંકલ્પ સાથે નિર્ભયપણે જોડાયેલું રહે છે.
1.145.3
तमिद्ग॑च्छन्ति जु॒ह्व॑स्तमर्व॑ती॒र्विश्वा॒न्येकः॑ शृणव॒द्वचां॑सि मे ।
पु॒रु॒प्रै॒षस्ततु॑रिर्यज्ञ॒साध॒नोऽछि॑द्रोतिः॒ शिशु॒राद॑त्त॒ सं रभः॑ ॥
તેની પાસે જ યજ્ઞપાત્રો જાય છે, તેની પાસે જ વેગવાન ઘોડીઓ (આહુતિઓ) જાય છે; એકલો તે જ મારાં બધાં વચનો સાંભળે. દૂર મોકલનાર, શીઘ્રગામી, યજ્ઞ સિદ્ધ કરનાર, નિર્દોષ રક્ષક — શિશુ તેણે જ્વાળાને પોતાનામાં સમેટી લીધી.
1.145.4
उ॒प॒स्थायं॑ चरति॒ यत्स॒मार॑त स॒द्यो जा॒तस्त॑त्सार॒ युज्ये॑भिः ।
अ॒भि श्वा॒न्तं मृ॑शते ना॒न्द्ये॑ मु॒दे यदी॒ं गच्छ॑न्त्युश॒तीर॑पिष्ठि॒तम् ॥
તે યજ્ઞમાં બેસીને એકત્ર થઈને ચાલે છે, જન્મતાંજ જોડાયેલાઓ (ઉષાઓ) સાથે અનુસરે છે. ચમકતી ઉષાઓ છુપાયેલા તેને મેળવવા જાય છે ત્યારે, તે અંધકારને આનંદથી ઉજ્જવળ કરે છે.
1.145.5
स ईं॑ मृ॒गो अप्यो॑ वन॒र्गुरुप॑ त्व॒च्यु॑प॒मस्यां॒ नि धा॑यि ।
व्य॑ब्रवीद्व॒युना॒ मर्त्ये॑भ्यो अ॒ग्निर्वि॒द्वाँ ऋ॑त॒चिद्धि स॒त्यः ॥
તે હરણ જેવો, જળમાં જન્મેલો, વનમાં ફરનારો, વૃક્ષની છાલ પર મૂકાયો; એ જ અંધારા સ્થળે તે સ્થાપિત થયો. જાણનારો, ઋતને (વ્યવસ્થાને) જાણનારો, સત્ય એવો અગ્નિ પોતાની જ્ઞાનવાણીથી મનુષ્યોને વિશેષ રીતે બોલ્યો.