リグ・ヴェーダ · スークタ 1.145

1.145.1

तं पृ॑च्छता॒ स ज॑गामा॒ स वे॑द॒ स चि॑कि॒त्वाँ ई॑यते॒ सा न्वी॑यते ।
तस्मि॑न्त्सन्ति प्र॒शिष॒स्तस्मि॑न्नि॒ष्टयः॒ स वाज॑स्य॒ शव॑सः शु॒ष्मिण॒स्पतिः॑ ॥

彼に尋ねよ。彼は進み行った。彼は知っており、知る者である。今なお彼が呼ばれる。彼のうちに讃歌があり、彼のうちに供犠の行いがある。彼は力と勢いの主である。

तमित्पृ॑च्छन्ति॒ न सि॒मो वि पृ॑च्छति॒ स्वेने॑व॒ धीरो॒ मन॑सा॒ यदग्र॑भीत् ।
न मृ॑ष्यते प्रथ॒मं नाप॑रं॒ वचो॑ अ॒स्य क्रत्वा॑ सचते॒ अप्र॑दृपितः ॥

人々は彼に問う。愚かな者は彼を別にして問うことはない。堅固な者は自らの心によって、掴んだものを掴む。最初の言葉も忘れられず、後の言葉も忘れられない。彼の言葉は彼の意志に結びつき、恐れなく留まる。

तमिद्ग॑च्छन्ति जु॒ह्व॑स्तमर्व॑ती॒र्विश्वा॒न्येकः॑ शृणव॒द्वचां॑सि मे ।
पु॒रु॒प्रै॒षस्ततु॑रिर्यज्ञ॒साध॒नोऽछि॑द्रोतिः॒ शिशु॒राद॑त्त॒ सं रभः॑ ॥

祭杓は彼のもとへ行き、速い牝馬（供物）も彼のもとへ行く。ただ彼だけが私のすべての言葉を聞け。遠くへ送る者、速き者、供犠を成就する者、無瑕の守護者——その幼子は炎を己の内に取り入れた。

उ॒प॒स्थायं॑ चरति॒ यत्स॒मार॑त स॒द्यो जा॒तस्त॑त्सार॒ युज्ये॑भिः ।
अ॒भि श्वा॒न्तं मृ॑शते ना॒न्द्ये॑ मु॒दे यदी॒ं गच्छ॑न्त्युश॒तीर॑पिष्ठि॒तम् ॥

彼は供犠に坐して集まり動くとき、生まれるや否や、繋がれた者たち（暁）と共に従う。輝く暁たちが隠れた彼を求めて行くとき、彼は喜びをもって闇を明るくする。

स ईं॑ मृ॒गो अप्यो॑ वन॒र्गुरुप॑ त्व॒च्यु॑प॒मस्यां॒ नि धा॑यि ।
व्य॑ब्रवीद्व॒युना॒ मर्त्ये॑भ्यो अ॒ग्निर्वि॒द्वाँ ऋ॑त॒चिद्धि स॒त्यः ॥

彼は鹿のように、水に生まれ、森をさすらう者として、木の皮の上に置かれた。その暗き場所に彼は据えられた。知る者、秩序（ṛta）を知る真実のアグニは、その賢い言葉によって、人間たちに特別に語った。