ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 1.145
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.145.1
तं पृ॑च्छता॒ स ज॑गामा॒ स वे॑द॒ स चि॑कि॒त्वाँ ई॑यते॒ सा न्वी॑यते ।
तस्मि॑न्त्सन्ति प्र॒शिष॒स्तस्मि॑न्नि॒ष्टयः॒ स वाज॑स्य॒ शव॑सः शु॒ष्मिण॒स्पतिः॑ ॥
ତାଙ୍କୁ ପଚାର; ସେ ପହଞ୍ଚିଛନ୍ତି; ସେ ଜାଣନ୍ତି, ଜ୍ଞାନୀ, ଏବେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ହିଁ ଆହ୍ୱାନ କରାଯାଏ। ତାଙ୍କଠାରେ ସ୍ତୁତି ଅଛି, ତାଙ୍କଠାରେ ଯଜ୍ଞକର୍ମ ଅଛି; ସେ ବଳ ଓ ଶକ୍ତିର ଅଧିପତି।
1.145.2
तमित्पृ॑च्छन्ति॒ न सि॒मो वि पृ॑च्छति॒ स्वेने॑व॒ धीरो॒ मन॑सा॒ यदग्र॑भीत् ।
न मृ॑ष्यते प्रथ॒मं नाप॑रं॒ वचो॑ अ॒स्य क्रत्वा॑ सचते॒ अप्र॑दृपितः ॥
ତାଙ୍କୁ ହିଁ ଲୋକେ ପଚାରନ୍ତି; ମୂର୍ଖ ତାଙ୍କୁ ଅଲଗା ଭାବେ ପଚାରେ ନାହିଁ; ଧୀର ପୁରୁଷ ନିଜ ମନରେ ଯାହା ଧରେ। ପ୍ରଥମ ବାଣୀ ଭୁଲାଯାଏ ନାହିଁ, ପରବର୍ତ୍ତୀ ବାଣୀ ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ; ତାଙ୍କ ବଚନ ତାଙ୍କ ସଂକଳ୍ପ ସହିତ ନିର୍ଭୟେ ଲାଗି ରହେ।
1.145.3
तमिद्ग॑च्छन्ति जु॒ह्व॑स्तमर्व॑ती॒र्विश्वा॒न्येकः॑ शृणव॒द्वचां॑सि मे ।
पु॒रु॒प्रै॒षस्ततु॑रिर्यज्ञ॒साध॒नोऽछि॑द्रोतिः॒ शिशु॒राद॑त्त॒ सं रभः॑ ॥
ତାଙ୍କ ପାଖକୁ ହିଁ ଯଜ୍ଞପାତ୍ର ଯାଏ, ତାଙ୍କ ପାଖକୁ ହିଁ ଦ୍ରୁତ ଘୋଡ଼ୀ (ଆହୁତି) ଯାଏ; ଏକାକୀ ସେ ହିଁ ମୋର ସମସ୍ତ ବଚନ ଶୁଣନ୍ତୁ। ଦୂରକୁ ପଠାଉଥିବା, ଶୀଘ୍ରଗାମୀ, ଯଜ୍ଞ ସାଧକ, ନିର୍ଦୋଷ ରକ୍ଷକ — ଶିଶୁ ସେ ଶିଖାକୁ ନିଜ ଭିତରେ ଧରିଲେ।
1.145.4
उ॒प॒स्थायं॑ चरति॒ यत्स॒मार॑त स॒द्यो जा॒तस्त॑त्सार॒ युज्ये॑भिः ।
अ॒भि श्वा॒न्तं मृ॑शते ना॒न्द्ये॑ मु॒दे यदी॒ं गच्छ॑न्त्युश॒तीर॑पिष्ठि॒तम् ॥
ସେ ଯଜ୍ଞରେ ବସି ଏକତ୍ର ହୋଇ ଗତି କରନ୍ତି, ଜନ୍ମ ମାତ୍ରେ ଯୋଡ଼ା ହୋଇଥିବାମାନଙ୍କ (ଉଷାମାନଙ୍କ) ସହିତ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି। ଦୀପ୍ତ ଉଷାମାନେ ଲୁଚିଥିବା ତାଙ୍କୁ ପାଇବାକୁ ଯାଆନ୍ତି ବେଳେ, ସେ ଅନ୍ଧକାରକୁ ଆନନ୍ଦରେ ଉଜ୍ଜ୍ବଳ କରନ୍ତି।
1.145.5
स ईं॑ मृ॒गो अप्यो॑ वन॒र्गुरुप॑ त्व॒च्यु॑प॒मस्यां॒ नि धा॑यि ।
व्य॑ब्रवीद्व॒युना॒ मर्त्ये॑भ्यो अ॒ग्निर्वि॒द्वाँ ऋ॑त॒चिद्धि स॒त्यः ॥
ସେହି ହରିଣ ପରି, ଜଳରେ ଜାତ, ବନରେ ବୁଲୁଥିବା, ଗଛ ଛାଲ ଉପରେ ସ୍ଥାପିତ ହେଲେ; ସେହି ଅନ୍ଧାର ସ୍ଥାନରେ ସେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ହେଲେ। ଜ୍ଞାନୀ, ଋତକୁ (ନିୟମକୁ) ଜାଣୁଥିବା, ସତ୍ୟ ଅଗ୍ନି ନିଜ ଜ୍ଞାନବାଣୀରେ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ସହିତ ବିଶେଷ ଭାବେ କହିଲେ।