ઋગ્વેદ · સૂક્ત 1.152
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.152.1
यु॒वं वस्त्रा॑णि पीव॒सा व॑साथे यु॒वोरच्छि॑द्रा॒ मन्त॑वो ह॒ सर्गाः॑ ।
अवा॑तिरत॒मनृ॑तानि॒ विश्वा॑ ऋ॒तेन॑ मित्रावरुणा सचेथे ॥
હે મિત્ર અને વરુણ, તમે બંને પુષ્ટ વસ્ત્રો ધારણ કરો છો. તમારા અખંડ વિચારો અને સર્જનો ઋતથી સર્વ અસત્યોને પાર કરે છે.
1.152.2
ए॒तच्च॒न त्वो॒ वि चि॑केतदेषां स॒त्यो मन्त्रः॑ कविश॒स्त ऋघा॑वान् ।
त्रि॒रश्रिं॑ हन्ति॒ चतु॑रश्रिरु॒ग्रो दे॑व॒निदो॑ ह प्रथ॒मा अ॑जूर्यन् ॥
આ પણ કોઈ અલગ રીતે જાણી શકે છે: એમનો સત્ય મંત્ર, કવિઓએ વખાણેલો અને બળવાન, ત્રિકોણનો નાશ કરે છે; ઉગ્ર દેવદ્રોહીઓ પ્રથમ નષ્ટ થયા.
1.152.3
अ॒पादे॑ति प्रथ॒मा प॒द्वती॑नां॒ कस्तद्वां॑ मित्रावरु॒णा चि॑केत ।
गर्भो॑ भा॒रं भ॑र॒त्या चि॑दस्य ऋ॒तं पिप॒र्त्यनृ॑तं॒ नि ता॑रीत् ॥
પગ વિનાની પ્રથમ ઉષા પગવાળાઓ વચ્ચે આવે છે; હે મિત્ર અને વરુણ, તમારું આ કોણ જાણે છે? ગર્ભ ભાર ધારણ કરે છે; તે ઋતને પૂર્ણ કરે છે અને અસત્યને નીચે ફેંકે છે.
1.152.4
प्र॒यन्त॒मित्परि॑ जा॒रं क॒नीनां॒ पश्या॑मसि॒ नोप॑नि॒पद्य॑मानम् ।
अन॑वपृग्णा॒ वित॑ता॒ वसा॑नं प्रि॒यं मि॒त्रस्य॒ वरु॑णस्य॒ धाम॑ ॥
કન્યાઓ વચ્ચે ફરતા એ પ્રિયને આપણે જોઈએ છીએ; તે ક્યારેય સૂતો નથી; તે અખંડ, ફેલાયેલાં વસ્ત્ર પહેરીને મિત્ર અને વરુણના પ્રિય ધામમાં છે.
1.152.5
अ॒न॒श्वो जा॒तो अ॑नभी॒शुरर्वा॒ कनि॑क्रदत्पतयदू॒र्ध्वसा॑नुः ।
अ॒चित्तं॒ ब्रह्म॑ जुजुषु॒र्युवा॑नः॒ प्र मि॒त्रे धाम॒ वरु॑णे गृ॒णन्तः॑ ॥
ઘોડો ન હોવા છતાં જન્મેલો, ઘોડાને ન વશ કરનારો, એ ઘોડો ચીસો પાડતો ઊડ્યો, ઊંચી પીઠવાળો; યુવાનોએ અચિંતિત બ્રહ્મની સેવા કરી, મિત્રના ધામ તરફ અને વરુણના ધામ તરફ સ્તુતિ કરતાં.
1.152.6
आ धे॒नवो॑ मामते॒यमव॑न्तीर्ब्रह्म॒प्रियं॑ पीपय॒न्त्सस्मि॒न्नूध॑न् ।
पि॒त्वो भि॑क्षेत व॒युना॑नि वि॒द्वाना॒साविवा॑स॒न्नदि॑तिमुरुष्येत् ॥
અહીં ગાયો, જે મામતેયનું (દીર્ઘતમાનું) રક્ષણ કરે છે, બ્રહ્મને પ્રિય છે, તે આંચળમાં દૂધ ભરો; પિતાના અન્નમાં ભાગ મેળવી, જ્ઞાનની વસ્તુઓ જાણતાં, બળ સાથે જીવવા ઇચ્છતાં, અદિતિ સમૃદ્ધ થાઓ.
1.152.7
आ वां॑ मित्रावरुणा ह॒व्यजु॑ष्टिं॒ नम॑सा देवा॒वव॑सा ववृत्याम् ।
अ॒स्माकं॒ ब्रह्म॒ पृत॑नासु सह्या अ॒स्माकं॑ वृ॒ष्टिर्दि॒व्या सु॑पा॒रा ॥
હે મિત્રાવરુણ, નમસ્કાર અને રક્ષણ સાથે, હવિને પ્રિય એવી એ આહુતિ લઈને હું તમે બંને દેવો પાસે આવું. યુદ્ધોમાં અમારી પ્રાર્થના વિજયી થાય; અમારો વરસાદ દિવ્ય અને સહેલાઈથી પાર કરી શકાય તેવો થાય.