ऋग्वेद · सूक्त 1.152
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.152.1
यु॒वं वस्त्रा॑णि पीव॒सा व॑साथे यु॒वोरच्छि॑द्रा॒ मन्त॑वो ह॒ सर्गाः॑ ।
अवा॑तिरत॒मनृ॑तानि॒ विश्वा॑ ऋ॒तेन॑ मित्रावरुणा सचेथे ॥
हे मित्रा आणि वरुणा, तुम्ही दोघे पुष्ट वस्त्रे परिधान करता. तुमचे अखंड विचार आणि निर्मिती ऋताच्या बळावर सर्व असत्ये ओलांडतात.
1.152.2
ए॒तच्च॒न त्वो॒ वि चि॑केतदेषां स॒त्यो मन्त्रः॑ कविश॒स्त ऋघा॑वान् ।
त्रि॒रश्रिं॑ हन्ति॒ चतु॑रश्रिरु॒ग्रो दे॑व॒निदो॑ ह प्रथ॒मा अ॑जूर्यन् ॥
हे देखील कोणी वेगळे जाणू शकतो: यांचा सत्य मंत्र, कवींनी गौरवलेला आणि बलशाली, त्रिकोणाचा नाश करतो; उग्र देवद्रोही प्रथम नष्ट झाले.
1.152.3
अ॒पादे॑ति प्रथ॒मा प॒द्वती॑नां॒ कस्तद्वां॑ मित्रावरु॒णा चि॑केत ।
गर्भो॑ भा॒रं भ॑र॒त्या चि॑दस्य ऋ॒तं पिप॒र्त्यनृ॑तं॒ नि ता॑रीत् ॥
पायांविना पहिली उषा पायांवाल्यांमध्ये येते; हे मित्रा आणि वरुणा, तुमचे हे कोण जाणतो? गर्भ ओझे वाहतो; तो ऋताला पूर्ण करतो आणि असत्याला खाली ढकलतो.
1.152.4
प्र॒यन्त॒मित्परि॑ जा॒रं क॒नीनां॒ पश्या॑मसि॒ नोप॑नि॒पद्य॑मानम् ।
अन॑वपृग्णा॒ वित॑ता॒ वसा॑नं प्रि॒यं मि॒त्रस्य॒ वरु॑णस्य॒ धाम॑ ॥
कन्यांमध्ये फिरणाऱ्या त्या प्रियकराला आपण पाहतो; तो कधी निजत नाही; तो अक्षत, पसरलेली वस्त्रे परिधान करून मित्र आणि वरुण यांच्या प्रिय धामात असतो.
1.152.5
अ॒न॒श्वो जा॒तो अ॑नभी॒शुरर्वा॒ कनि॑क्रदत्पतयदू॒र्ध्वसा॑नुः ।
अ॒चित्तं॒ ब्रह्म॑ जुजुषु॒र्युवा॑नः॒ प्र मि॒त्रे धाम॒ वरु॑णे गृ॒णन्तः॑ ॥
घोडा नसलेला जन्मला, घोडे न सांभणारा, तो घोडा ओरडत उडाला, उंच पाठीचा; तरुणांनी अचिंतित ब्रह्माची सेवा केली, मित्राच्या धामाकडे आणि वरुणाच्या धामाकडे स्तुती करत.
1.152.6
आ धे॒नवो॑ मामते॒यमव॑न्तीर्ब्रह्म॒प्रियं॑ पीपय॒न्त्सस्मि॒न्नूध॑न् ।
पि॒त्वो भि॑क्षेत व॒युना॑नि वि॒द्वाना॒साविवा॑स॒न्नदि॑तिमुरुष्येत् ॥
येथे गाई, जे मामतेयाचे (दीर्घतमाचे) रक्षण करतात, ब्रह्माला प्रिय, त्या कासेत दूध भरोत; पित्याच्या अन्नात वाटा मिळवून, ज्ञानाच्या वस्तू जाणून, बलाने जगण्याची इच्छा करत, अदिती समृद्ध होवो.
1.152.7
आ वां॑ मित्रावरुणा ह॒व्यजु॑ष्टिं॒ नम॑सा देवा॒वव॑सा ववृत्याम् ।
अ॒स्माकं॒ ब्रह्म॒ पृत॑नासु सह्या अ॒स्माकं॑ वृ॒ष्टिर्दि॒व्या सु॑पा॒रा ॥
हे मित्रावरुणांनो, नमस्कार आणि संरक्षणासह, हविप्रिय अशा अर्पणासह मी तुम्हा दोन देवांकडे यावे. युद्धांमध्ये आमची प्रार्थना विजयी होवो; आमचा पाऊस दिव्य आणि सहज पार करता येणारा असो.