ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 1.152
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.152.1
यु॒वं वस्त्रा॑णि पीव॒सा व॑साथे यु॒वोरच्छि॑द्रा॒ मन्त॑वो ह॒ सर्गाः॑ ।
अवा॑तिरत॒मनृ॑तानि॒ विश्वा॑ ऋ॒तेन॑ मित्रावरुणा सचेथे ॥
ହେ ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ, ଆପଣ ଦୁହେଁ ପୁଷ୍ଟ ବସ୍ତ୍ର ପରିଧାନ କରନ୍ତି। ଆପଣଙ୍କ ଅଖଣ୍ଡ ଚିନ୍ତା ଓ ସୃଷ୍ଟି ଋତ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ମିଥ୍ୟାକୁ ଅତିକ୍ରମ କରେ।
1.152.2
ए॒तच्च॒न त्वो॒ वि चि॑केतदेषां स॒त्यो मन्त्रः॑ कविश॒स्त ऋघा॑वान् ।
त्रि॒रश्रिं॑ हन्ति॒ चतु॑रश्रिरु॒ग्रो दे॑व॒निदो॑ ह प्रथ॒मा अ॑जूर्यन् ॥
ଏହା ମଧ୍ୟ କେହି ଅଲଗା ଭାବେ ଜାଣିପାରେ: ସେମାନଙ୍କ ସତ୍ୟ ମନ୍ତ୍ର, କବିମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଶଂସିତ ଓ ବଳଶାଳୀ, ତ୍ରିକୋଣକୁ ବଧ କରେ; ଉଗ୍ର ଦେବଦ୍ରୋହୀମାନେ ପ୍ରଥମେ ନଷ୍ଟ ହେଲେ।
1.152.3
अ॒पादे॑ति प्रथ॒मा प॒द्वती॑नां॒ कस्तद्वां॑ मित्रावरु॒णा चि॑केत ।
गर्भो॑ भा॒रं भ॑र॒त्या चि॑दस्य ऋ॒तं पिप॒र्त्यनृ॑तं॒ नि ता॑रीत् ॥
ପାଦହୀନ ପ୍ରଥମ ଉଷା ପାଦବିଶିଷ୍ଟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆସେ; ହେ ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ, ଆପଣଙ୍କର ଏହି କଥା କିଏ ଜାଣେ? ଗର୍ଭ ଭାର ବହେ; ତାହା ଋତକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରେ ଓ ମିଥ୍ୟାକୁ ତଳକୁ ଠେଲେ।
1.152.4
प्र॒यन्त॒मित्परि॑ जा॒रं क॒नीनां॒ पश्या॑मसि॒ नोप॑नि॒पद्य॑मानम् ।
अन॑वपृग्णा॒ वित॑ता॒ वसा॑नं प्रि॒यं मि॒त्रस्य॒ वरु॑णस्य॒ धाम॑ ॥
କନ୍ୟାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବୁଲୁଥିବା ସେହି ପ୍ରିୟଙ୍କୁ ଆମେ ଦେଖୁ; ସେ କଦାପି ଶୋଏ ନାହିଁ; ସେ ଅକ୍ଷତ, ବିସ୍ତୃତ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧି ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଧାମରେ ଅଛି।
1.152.5
अ॒न॒श्वो जा॒तो अ॑नभी॒शुरर्वा॒ कनि॑क्रदत्पतयदू॒र्ध्वसा॑नुः ।
अ॒चित्तं॒ ब्रह्म॑ जुजुषु॒र्युवा॑नः॒ प्र मि॒त्रे धाम॒ वरु॑णे गृ॒णन्तः॑ ॥
ଘୋଡ଼ା ନ ହୋଇ ଜନ୍ମିତ, ଘୋଡ଼ାକୁ ବଶ ନ କରୁଥିବା, ସେହି ଘୋଡ଼ା ଚିତ୍କାର କରି ଉଡ଼ିଲା, ଉଚ୍ଚ ପିଠିବିଶିଷ୍ଟ; ଯୁବକମାନେ ଅଚିନ୍ତିତ ବ୍ରହ୍ମକୁ ସେବିଲେ, ମିତ୍ରଙ୍କ ଧାମ ଓ ବରୁଣଙ୍କ ଧାମ ଅଭିମୁଖେ ସ୍ତୁତି କରି।
1.152.6
आ धे॒नवो॑ मामते॒यमव॑न्तीर्ब्रह्म॒प्रियं॑ पीपय॒न्त्सस्मि॒न्नूध॑न् ।
पि॒त्वो भि॑क्षेत व॒युना॑नि वि॒द्वाना॒साविवा॑स॒न्नदि॑तिमुरुष्येत् ॥
ଏଠାରେ ଗାଈମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ମାମତେୟଙ୍କୁ (ଦୀର୍ଘତମାଙ୍କୁ) ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ବ୍ରହ୍ମଙ୍କୁ ପ୍ରିୟ, ସେମାନେ ସ୍ତନରେ କ୍ଷୀର ପୂର୍ଣ୍ଣ କରନ୍ତୁ; ପିତାଙ୍କ ଅନ୍ନରେ ଭାଗ ପାଇ, ଜ୍ଞାନ ବସ୍ତୁ ଜାଣି, ବଳ ସହ ବଞ୍ଚିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରି, ଅଦିତି ସମୃଦ୍ଧ ହେଉ।
1.152.7
आ वां॑ मित्रावरुणा ह॒व्यजु॑ष्टिं॒ नम॑सा देवा॒वव॑सा ववृत्याम् ।
अ॒स्माकं॒ ब्रह्म॒ पृत॑नासु सह्या अ॒स्माकं॑ वृ॒ष्टिर्दि॒व्या सु॑पा॒रा ॥
ହେ ମିତ୍ରାବରୁଣ, ନମସ୍କାର ଓ ରକ୍ଷା ସହିତ, ହବିକୁ ପ୍ରିୟ ସେହି ଅର୍ପଣ ନେଇ ମୁଁ ତୁମେ ଦୁଇ ଦେବତାଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସେ। ଯୁଦ୍ଧରେ ଆମ ପ୍ରାର୍ଥନା ଜୟୀ ହେଉ; ଆମ ବର୍ଷା ଦିବ୍ୟ ଓ ସହଜରେ ପାର ହେବାର ଯୋଗ୍ୟ ହେଉ।