Vedyatra वेदयात्रा
ଖୋଜନ୍ତୁ

ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 1.157

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

ଶବ୍ଦାର୍ଥ ସହ ପଢ଼ନ୍ତୁ

1.157.1

अबो॑ध्य॒ग्निर्ज्म उदे॑ति॒ सूर्यो॒ व्यु॑षाश्च॒न्द्रा म॒ह्या॑वो अ॒र्चिषा॑ ।
आयु॑क्षाताम॒श्विना॒ यात॑वे॒ रथं॒ प्रासा॑वीद्दे॒वः स॑वि॒ता जग॒त्पृथ॑क् ॥

ଅଗ୍ନି ଜାଗ୍ରତ ହେଲେ; ସୂର୍ଯ୍ୟ ନିଜ ସ୍ଥାନରୁ ଉଦିତ ହୁଅନ୍ତି; ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଉଷା ନିଜର ମହାନ କିରଣ ସହ ପ୍ରକଟ ହେଲେ। ଦୁଇ ଅଶ୍ୱିନ ଯାତ୍ରା ପାଇଁ ରଥ ଯୋଡ଼ିଲେ; ଦେବ ସବିତା ଗତିଶୀଳ ଜଗତକୁ ପୃଥକ ଭାବେ ଆଗକୁ ପଠାଇଲେ।

1.157.2

यद्यु॒ञ्जाथे॒ वृष॑णमश्विना॒ रथं॑ घृ॒तेन॑ नो॒ मधु॑ना क्ष॒त्रमु॑क्षतम् ।
अ॒स्माकं॒ ब्रह्म॒ पृत॑नासु जिन्वतं व॒यं धना॒ शूर॑साता भजेमहि ॥

ହେ ଅଶ୍ୱିନଦ୍ୱୟ, ତୁମେ ଦୁଇ ଜଣେ ବଳବାନ ରଥ ଯୋଡ଼ିଲେ, ଘିଅ ଓ ମହୁରେ ଆମ ବଳକୁ ଅଭିଷିକ୍ତ କର। ଯୁଦ୍ଧରେ ଆମ ପ୍ରାର୍ଥନାକୁ ବିଜୟୀ କର; ବୀରତ୍ୱର ଲାଭରେ ଆମେ ଧନର ଅଂଶୀ ହେଉ।

1.157.3

अ॒र्वाङ्त्रि॑च॒क्रो म॑धु॒वाह॑नो॒ रथो॑ जी॒राश्वो॑ अ॒श्विनो॑र्यातु॒ सुष्टु॑तः ।
त्रि॒व॒न्धु॒रो म॒घवा॑ वि॒श्वसौ॑भगः॒ शं न॒ आ व॑क्षद्द्वि॒पदे॒ चतु॑ष्पदे ॥

ତିନି ଚକ୍ରର, ମହୁ ବହନକାରୀ, ବିଜୟୀ ଅଶ୍ୱ ଯୁକ୍ତ ଅଶ୍ୱିନଙ୍କ ରଥ ଏଠାକୁ ଆସୁ; ସୁଷ୍ଠୁ ସ୍ତୁତ ସେ ଆସୁ। ତିନି ବନ୍ଧନ ଯୁକ୍ତ, ଦାନଶୀଳ, ସର୍ବ ସୌଭାଗ୍ୟଦାତା ସେ ଦ୍ୱିପଦ ଓ ଚତୁଷ୍ପଦ ପାଇଁ ଶୁଭ ଆଣୁ।

1.157.4

आ न॒ ऊर्जं॑ वहतमश्विना यु॒वं मधु॑मत्या नः॒ कश॑या मिमिक्षतम् ।
प्रायु॒स्तारि॑ष्टं॒ नी रपां॑सि मृक्षतं॒ सेध॑तं॒ द्वेषो॒ भव॑तं सचा॒भुवा॑ ॥

ହେ ଅଶ୍ୱିନୀକୁମାରଦ୍ୱୟ, ତୁମେ ଦୁହେଁ ଆମ ପାଇଁ ବଳ ଆଣ; ମଧୁର ରସରେ ଆମକୁ ସିଞ୍ଚନ କର, ଚାବୁକରେ ଆମ ଆୟୁ ବଢ଼ାଅ। ମଳ ପୋଛି ଦିଅ, ଶତ୍ରୁତା ତଡ଼ି ଦିଅ, ଏବଂ ସଦା ଆମର ସାଥୀ ହୁଅ।

1.157.5

यु॒वं ह॒ गर्भं॒ जग॑तीषु धत्थो यु॒वं विश्वे॑षु॒ भुव॑नेष्व॒न्तः ।
यु॒वम॒ग्निं च॑ वृषणाव॒पश्च॒ वन॒स्पतीँ॑रश्विना॒वैर॑येथाम् ॥

ତୁମେ ଦୁହେଁ ନିଶ୍ଚୟ ଚଳନ୍ତି ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଗର୍ଭ ରଖିଛ; ତୁମେ ଦୁହେଁ ସମସ୍ତ ଲୋକ ଓ ପ୍ରାଣୀ ଭିତରେ ତାହା ସ୍ଥାପିତ କରିଛ। ହେ ବୀରଦ୍ୱୟ, ହେ ଅଶ୍ୱିନୀକୁମାରଗଣ, ତୁମେ ଅଗ୍ନି, ଜଳ ଓ ବନସ୍ପତିଙ୍କୁ ଗତି ଦେଇଛ।

1.157.6

यु॒वं ह॑ स्थो भि॒षजा॑ भेष॒जेभि॒रथो॑ ह स्थो र॒थ्या॑ राथ्ये॑भिः ।
अथो॑ ह क्ष॒त्रमधि॑ धत्थ उग्रा॒ यो वां॑ ह॒विष्मा॒न्मन॑सा द॒दाश॑ ॥

ତୁମେ ଦୁହେଁ ନିଶ୍ଚୟ ବୈଦ୍ୟ, ଔଷଧ ସହିତ; ତୁମେ ଦୁହେଁ ନିଶ୍ଚୟ ରଥୀ, ରଥ ଉପଯୋଗୀ ସାଧନ ସହିତ। ଆଉ ତୁମେ ଦୁହେଁ କ୍ଷାତ୍ରବଳ ଧାରଣ କରିଛ, ହେ ବୀରଦ୍ୱୟ। ଯେ ହବିଷ୍ମାନ ମନରେ ତୁମକୁ ଅର୍ପଣ କରେ (ସେ ସଫଳ ହୁଏ)।