ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 10.1
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.1.1
अग्रे॑ बृ॒हन्नु॒षसा॑मू॒र्ध्वो अ॑स्थान्निर्जग॒न्वान्तम॑सो॒ ज्योति॒षागा॑त् ।
अ॒ग्निर्भा॒नुना॒ रुश॑ता॒ स्वङ्ग॒ आ जा॒तो विश्वा॒ सद्मा॑न्यप्राः ॥
ଆରମ୍ଭରେ, ଉଷାମାନଙ୍କ ପୂର୍ବରୁ, ମହାନ୍ ସେ ଊର୍ଧ୍ୱକୁ ଉଠିଲେ; ଅନ୍ଧକାରରୁ ବାହାରି ଆଲୋକ ସହିତ ଆସିଲେ। ଅଗ୍ନି ନିଜର ଦୀପ୍ତ କିରଣରେ, ସୁନ୍ଦର ଅଙ୍ଗବିଶିଷ୍ଟ ଜନ୍ମ ନେଇ, ସମସ୍ତ ବାସସ୍ଥାନ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରନ୍ତି।
10.1.2
स जा॒तो गर्भो॑ असि॒ रोद॑स्यो॒रग्ने॒ चारु॒र्विभृ॑त॒ ओष॑धीषु ।
चि॒त्रः शिशुः॒ परि॒ तमां॑स्य॒क्तून्प्र मा॒तृभ्यो॒ अधि॒ कनि॑क्रदत्गाः ॥
ଜନ୍ମିତ ଗର୍ଭ ତୁମେ, ଦ୍ୟାବାପୃଥିବୀ ମଧ୍ୟରେ, ହେ ଅଗ୍ନି; ସୁନ୍ଦର, ଔଷଧିମାନଙ୍କରେ ଧାରିତ। ବିଚିତ୍ର ଶିଶୁ ଅନ୍ଧକାର ଓ ରାତ୍ରିକୁ ଘେରି, ମାତାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଗାଈମାନଙ୍କୁ ଗର୍ଜି ଡାକେ।
10.1.3
विष्णु॑रि॒त्था प॑र॒मम॑स्य वि॒द्वाञ्जा॒तो बृ॒हन्न॒भि पा॑ति तृ॒तीय॑म् ।
आ॒सा यद॑स्य॒ पयो॒ अक्र॑त॒ स्वं सचे॑तसो अ॒भ्य॑र्च॒न्त्यत्र॑ ॥
ଏହିପରି ବିଷ୍ଣୁ, ଏହାର ପରମ ରୂପ ଜାଣି, ଜନ୍ମିତ ମହାନ୍, ତୃତୀୟକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି। ଏହାର ମୁଖରୁ କ୍ଷୀର ପ୍ରବାହିତ ହେଲେ, ସମାନ ମନବିଶିଷ୍ଟମାନେ ଏଠାରେ ନିଜର ଅଂଶ ପ୍ରତି ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି।
10.1.4
अत॑ उ त्वा पितु॒भृतो॒ जनि॑त्रीरन्ना॒वृधं॒ प्रति॑ चर॒न्त्यन्नैः॑ ।
ता ईं॒ प्रत्ये॑षि॒ पुन॑र॒न्यरू॑पा॒ असि॒ त्वं वि॒क्षु मानु॑षीषु॒ होता॑ ॥
ଅତଏବ ପିତୃଭୃତ ଜନନୀ ମାତାମାନେ ଅନ୍ନରେ ସମୃଦ୍ଧ କରି ତୁମକୁ ଅନ୍ନ ସହିତ ଘେରନ୍ତି। ସେମାନେ ହିଁ ତୁମ ପ୍ରତି ଯାଆନ୍ତି; ତଥାପି ତୁମେ ଭିନ୍ନ ରୂପବିଶିଷ୍ଟ। ବସତିମାନଙ୍କରେ, ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମେ ହିଁ ହୋତା।
10.1.5
होता॑रं चि॒त्रर॑थमध्व॒रस्य॑ य॒ज्ञस्य॑यज्ञस्य के॒तुं रुश॑न्तम् ।
प्रत्य॑र्धिं दे॒वस्य॑देवस्य म॒ह्ना श्रि॒या त्व॑ग्निमति॑थिं॒ जना॑नाम् ॥
ବିଚିତ୍ର ରଥବିଶିଷ୍ଟ ହୋତାକୁ, ଯଜ୍ଞର ଯଜ୍ଞର ଧ୍ୱଜକୁ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳକୁ, ଦେବଙ୍କ ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱୀକୁ, ମହିମା ଓ ଶ୍ରୀ ସହିତ — ନିଶ୍ଚୟ ଅଗ୍ନିକୁ, ଯିଏ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କର ଅତିଥି।
10.1.6
स तु वस्त्रा॒ण्यध॒ पेश॑नानि॒ वसा॑नो अ॒ग्निर्नाभा॑ पृथि॒व्याः ।
अ॒रु॒षो जा॒तः प॒द इळा॑याः पु॒रोहि॑तो राजन्यक्षी॒ह दे॒वान् ॥
ସେ ନିଶ୍ଚୟ ବସ୍ତ୍ର ଓ ସୁନ୍ଦର ଅଳଙ୍କାର ପିନ୍ଧି, ପୃଥିବୀର ନାଭିରେ ଅଗ୍ନି ରୂପେ, ଅରୁଣ ରୂପରେ, ଇଳାର ପାଦରେ ଜନ୍ମିତ ପୁରୋହିତ। ହେ ରାଜନ୍, ଏଠାରେ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ଯଜନ କର।
10.1.7
आ हि द्यावा॑पृथि॒वी अ॑ग्न उ॒भे सदा॑ पु॒त्रो न मा॒तरा॑ त॒तन्थ॑ ।
प्र या॒ह्यच्छो॑श॒तो य॑वि॒ष्ठाथा व॑ह सहस्ये॒ह दे॒वान् ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ସର୍ବଦା ଦ୍ୟାବାପୃଥିବୀ ଉଭୟଙ୍କୁ ଦୁଇ ମାତାଙ୍କ ପରି, ପୁତ୍ରପରି ବିସ୍ତାର କରିଛ। ହେ ସର୍ବକନିଷ୍ଠ, କାମନାକାରୀଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ଆଗକୁ ଯାଅ; ହେ ବଳବାନ, ଏଠାକୁ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ଆଣ।