ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 10.5

10.5.1

एकः॑ समु॒द्रो ध॒रुणो॑ रयी॒णाम॒स्मद्धृ॒दो भूरि॑जन्मा॒ वि च॑ष्टे ।
सिष॒क्त्यूध॑र्नि॒ण्योरु॒पस्थ॒ उत्स॑स्य॒ मध्ये॒ निहि॑तं प॒दं वेः ॥

ଏକ ହିଁ ସମୁଦ୍ର, ଧନର ଆଧାର, ବହୁଜନ୍ମା ସେ ଆମ ହୃଦୟରୁ ଦୂରରେ ଦେଖେ। ଲୁଚିଥିବା ଦୁଇ ଗାଇଙ୍କ କୋଳରେ ସେ ନିଜର ସ୍ତନ ସିଞ୍ଚେ; ଝରଣାର ମଝିରେ ପକ୍ଷୀର ପାଦ ରଖାଯାଇଛି।

स॒मा॒नं नी॒ळं वृष॑णो॒ वसा॑नाः॒ सं ज॑ग्मिरे महि॒षा अर्व॑तीभिः ।
ऋ॒तस्य॑ प॒दं क॒वयो॒ नि पा॑न्ति॒ गुहा॒ नामा॑नि दधिरे॒ परा॑णि ॥

ଏକ ଗୋଟି ନୀଡ଼କୁ ଆବୃତ କରି ବଳବାନମାନେ ବେଗବତୀ ଘୋଡ଼ୀମାନଙ୍କ ସହ ମିଳିତ ହେଲେ। ଋତର ପଦକୁ କବିମାନେ ଗୁମ୍ଫାରେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି; ସେମାନେ ନିଜର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନାମ ଧାରଣ କରନ୍ତି।

ऋ॒ता॒यिनी॑ मा॒यिनी॒ सं द॑धाते मि॒त्वा शिशुं॑ जज्ञतुर्व॒र्धय॑न्ती ।
विश्व॑स्य॒ नाभिं॒ चर॑तो ध्रु॒वस्य॑ क॒वेश्चि॒त्तन्तुं॒ मन॑सा वि॒यन्तः॑ ॥

ଋତମୟୀ ଓ ମାୟାବତୀ ଦୁହେଁ ମିଳି ଧାରଣ କରନ୍ତି; ମିଳି ଶିଶୁକୁ ଜନ୍ମ ଦେଇ ତାକୁ ବଢ଼ାନ୍ତି। ସବୁର ନାଭିକୁ, ଗତିଶୀଳ ଓ ସ୍ଥିରର ମଝିରେ, କବିର ସୂତ୍ରକୁ ମନ ଦ୍ୱାରା ବିସ୍ତାରନ୍ତି।

ऋ॒तस्य॒ हि व॑र्त॒नयः॒ सुजा॑त॒मिषो॒ वाजा॑य प्र॒दिवः॒ सच॑न्ते ।
अ॒धी॒वा॒सं रोद॑सी वावसा॒ने घृ॒तैरन्नै॑र्वावृधाते॒ मधू॑नाम् ॥

ଋତର ପଥସବୁ ପ୍ରକୃତରେ ଭଲ ଜନ୍ମିତ ଅନ୍ନ ଓ ବଳ ପାଇଁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଆକାଶରୁ ମିଶନ୍ତି। ଆଚ୍ଛାଦନ ପରିହିତ ରୋଦସୀ ଘିଅ, ଅନ୍ନ ଓ ମଧୁରସରେ ବଢ଼ନ୍ତି।

स॒प्त स्वसॄ॑ॠ॒ररु॑षीर्वावशा॒नो वि॒द्वान्मध्व॒ उज्ज॑भारा दृ॒शे कम् ।
अ॒न्तर्ये॑मे अ॒न्तरि॑क्षे पुरा॒जा इ॒च्छन्व॒व्रिम॑विदत्पूष॒णस्य॑ ॥

ସାତ ଭଉଣୀ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଉଷାମାନଙ୍କୁ ଧାରଣ କରି, ଜ୍ଞାନୀ ମଧୁରୁ କିଛି ଦେଖିବା ପାଇଁ ଉପରକୁ ଉଠାଇଲେ। ପୁରାତନ ଅନ୍ତରିକ୍ଷର ମଝିରେ ଧରିଲେ; ଇଚ୍ଛା କରି ପୂଷଣଙ୍କ ବବ୍ରି ପାଇଲେ।

स॒प्त म॒र्यादाः॑ क॒वय॑स्ततक्षु॒स्तासा॒मेका॒मिद॒भ्य॑ंहु॒रो गा॑त् ।
आ॒योर्ह॑ स्क॒म्भ उ॑प॒मस्य॑ नी॒ळे प॒थां वि॑स॒र्गे ध॒रुणे॑षु तस्थौ ॥

ସାତଟି ସୀମା କବିମାନେ ଗଢ଼ିଲେ; ସେଥିମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିକୁ ହିଁ ସେ ବୀର ପାଇଲେ। ଆୟୁର ସ୍ତମ୍ଭ ନିକଟ ନୀଡ଼ରେ, ପଥର ବିସର୍ଗରେ, ଧାରକମାନଙ୍କ ମଝିରେ ଠିଆ ହେଲା।

अस॑च्च॒ सच्च॑ पर॒मे व्यो॑म॒न्दक्ष॑स्य॒ जन्म॒न्नदि॑तेरु॒पस्थे॑ ।
अ॒ग्निर्ह॑ नः प्रथम॒जा ऋ॒तस्य॒ पूर्व॒ आयु॑नि वृष॒भश्च॑ धे॒नुः ॥

ପରମ ବିସ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ଆକାଶରେ ଅସତ୍ ଓ ସତ୍ ଥିଲେ; ଦକ୍ଷଙ୍କ ଜନ୍ମରେ, ଅଦିତିଙ୍କ କୋଳରେ। ଋତର ପ୍ରଥମଜାତ ଅଗ୍ନି ଆମ ପାଇଁ, ପୂର୍ବ ଆୟୁଷ୍ୟରେ, ବୃଷ ଓ ଦୁଗ୍ଧବତୀ ଧେନୁ ହେଲେ।