ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 10.79
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.79.1
अप॑श्यमस्य मह॒तो म॑हि॒त्वमम॑र्त्यस्य॒ मर्त्या॑सु वि॒क्षु ।
नाना॒ हनू॒ विभृ॑ते॒ सं भ॑रेते॒ असि॑न्वती॒ बप्स॑ती॒ भूर्य॑त्तः ॥
ମୁଁ ଏହି ମହାନ୍, ଅମର୍ତ୍ୟଙ୍କ ମହିମା ଦେଖିଲି, ଯିଏ ମର୍ତ୍ୟ ପ୍ରଜାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଛନ୍ତି। ତାଙ୍କର ଦୁଇଟି ଭିନ୍ନ ଚୋଆଲ ଏକତ୍ର ଧାରଣ କରେ; ଆର୍ଦ୍ର, ଚାଟୁଥିବା ସେମାନେ ବହୁତ ଖାଆନ୍ତି।
10.79.2
गुहा॒ शिरो॒ निहि॑त॒मृध॑ग॒क्षी असि॑न्वन्नत्ति जि॒ह्वया॒ वना॑नि ।
अत्रा॑ण्यस्मै प॒ड्भिः सं भ॑रन्ति उत्ता॒नह॑स्ता॒ नम॒साधि॑ वि॒क्षु ॥
ତାଙ୍କ ମସ୍ତକ ଗୁପ୍ତରେ ରଖାଯାଇଛି, ଆଖି ପୃଥକ; ଆର୍ଦ୍ର ଜିଭରେ ସେ ବନସମୂହ ଖାଆନ୍ତି। ତାଙ୍କ ପାଇଁ ପାଦରେ ନୂଆ ଡାଳ ସଂଗ୍ରହ କରାଯାଏ; ହାତ ଉଠାଇ, ନମସ୍କାର ସହିତ, ପ୍ରଜାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ।
10.79.3
प्र मा॒तुः प्र॑त॒रं गुह्य॑मि॒च्छन्कु॑मा॒रो न वी॒रुधः॑ सर्पदु॒र्वीः ।
स॒सं न प॒क्वम॑विदच्छु॒चन्तं॑ रिरि॒ह्वांसं॑ रि॒प उ॒पस्थे॑ अ॒न्तः ॥
ମାତାଙ୍କର ଗୁପ୍ତ ରହସ୍ୟ ଆହୁରି ଦୂରରେ ଖୋଜି, ଶିଶୁ ବିସ୍ତୃତ ଔଷଧି ଭିତରେ ଗଡ଼ିବା ପରି; ପକ୍ୱ ଖାଦ୍ୟ ପାଇଲା ପରି, ଝଲସୁଥିବା ଶତ୍ରୁକୁ ଚାଟି, କୋଳ ଭିତରେ।
10.79.4
तद्वा॑मृ॒तं रो॑दसी॒ प्र ब्र॑वीमि॒ जाय॑मानो मा॒तरा॒ गर्भो॑ अत्ति ।
नाहं दे॒वस्य॒ मर्त्य॑श्चिकेता॒ग्निर॒ङ्ग विचे॑ताः॒ स प्रचे॑ताः ॥
ହେ ଦ୍ୟାବାପୃଥିବୀ, ତୁମ ଦୁହିଁଙ୍କୁ ମୁଁ ସେହି ଋତ କହୁଛି: ଜନ୍ମୁଥିବା ଗର୍ଭ ଦୁଇ ମାତାଙ୍କୁ ଖାଏ। ଦେବତାର ମର୍ତ୍ୟ ମୁଁ ତାହା ଜାଣେ ନାହିଁ; ଅଗ୍ନି ବିବେଚକ, ଦୂରଦର୍ଶୀ।
10.79.5
यो अ॑स्मा॒ अन्नं॑ तृ॒ष्वा॑दधा॑ति॒ आज्यै॑र्घृ॒तैर्जु॒होति॒ पुष्य॑ति ।
तस्मै॑ स॒हस्र॑म॒क्षभि॒र्वि च॒क्षेऽग्ने॑ वि॒श्वतः॑ प्र॒त्यङ्ङ॑सि॒ त्वम् ॥
ଯିଏ ତାଙ୍କୁ ଶୀଘ୍ର ଅନ୍ନ ଅର୍ପଣ କରେ, ଘିଅ ଓ ଆଜ୍ୟରେ ଆହୁତି ଦିଏ, ସେ ସମୃଦ୍ଧ ହୁଏ। ତାଙ୍କ ପାଇଁ ମୁଁ ସହସ୍ର ଆଖିରେ ଦେଖେ। ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ସବୁ ଦିଗକୁ ମୁଖ କରିଛ।
10.79.6
किं दे॒वेषु॒ त्यज॒ एन॑श्चक॒र्थाग्ने॑ पृ॒च्छामि॒ नु त्वामवि॑द्वान् ।
अक्री॑ळ॒न्क्रीळ॒न्हरि॒रत्त॑वे॒ऽदन्वि प॑र्व॒शश्च॑कर्त॒ गामि॑वा॒सिः ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମେ କେଉଁ ପାପ କଲ, କେଉଁ ଦୋଷ ତ୍ୟାଗ କଲ? ଅଜ୍ଞାତ ହୋଇ ମୁଁ ଏବେ ତୁମକୁ ପଚାରେ। ଖେଳ ନ କରି ଖେଳୁଥିବା ରକ୍ତବର୍ଣ୍ଣ ହରି, ଖାଇବା ପାଇଁ ଖାଇ, ଅଙ୍ଗ ଅଙ୍ଗ କାଟିଦେଲା; ଖଡ୍ଗ ଗାଈ କାଟିବା ପରି।
10.79.7
विषू॑चो॒ अश्वा॑न्युयुजे वने॒जा ऋजी॑तिभी रश॒नाभि॑र्गृभी॒तान् ।
च॒क्ष॒दे मि॒त्रो वसु॑भिः॒ सुजा॑तः॒ समा॑नृधे॒ पर्व॑भिर्वावृधा॒नः ॥
ବନେଜା (ଅଗ୍ନି) ଋଜୀତି ଦ୍ୱାରା ଧରାଯାଇଥିବା, ବିଭିନ୍ନ ଦିଗକୁ ଧାଉଥିବା ଘୋଡ଼ାମାନଙ୍କୁ ରଶ୍ମି ଦ୍ୱାରା ଯୁଆଳିରେ ଯୋଡ଼ିଲେ। ସୁଜାତ ମିତ୍ର ବସୁମାନଙ୍କ ସହିତ ଦେଖନ୍ତି; ଅଙ୍ଗ ସହିତ ଉତ୍ତମରୂପେ ବଢ଼ି ସମୃଦ୍ଧ ହୁଅନ୍ତି।