Ṛgveda · Sūkta 2.43
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.43.1
प्र॒द॒क्षि॒णिद॒भि गृ॑णन्ति का॒रवो॒ वयो॒ वद॑न्त ऋतु॒था श॒कुन्त॑यः ।
उ॒भे वाचौ॑ वदति साम॒गा इ॑व गाय॒त्रं च॒ त्रैष्टु॑भं॒ चानु॑ राजति ॥
Nach rechts gewendet preisen die Dichter die Vögel, und die Vögel rufen in ihren Jahreszeiten. Er spricht mit zwei Stimmen, wie ein Sänger der Sāma-Gesänge, und erstrahlt gemäß den Versmaßen Gāyatrī und Triṣṭubh.
2.43.2
उ॒द्गा॒तेव॑ शकुने॒ साम॑ गायसि ब्रह्मपु॒त्र इ॑व॒ सव॑नेषु शंससि॒ वृषे॑व वा॒जी शिशु॑मतीर॒पीत्या॑ ।
स॒र्वतो॑ नः शकुने भ॒द्रमा व॑द वि॒श्वतो॑ नः शकुने॒ पुण्य॒मा व॑द ॥
O Vogel, du singst das Sāman wie ein Oberkantor und rezitierst bei den Opfergüssen wie ein Brahmanensohn. Wie ein Stier oder ein kräftiger Hengst mit seinen Jungen vereint, sprich uns Glück zu von allen Seiten; sprich uns ein heiliges Wort zu von allen Seiten.
2.43.3
आ॒वदं॒स्त्वं श॑कुने भ॒द्रमा व॑द तू॒ष्णीमासी॑नः सुम॒तिं चि॑किद्धि नः ।
यदु॒त्पत॒न्वद॑सि कर्क॒रिर्य॑था बृ॒हद्व॑देम वि॒दथे॑ सु॒वीराः॑ ॥
O Vogel, indem du Glück sprichst, sprich Glück; schweigend sitzend, bedenke gutes Wohlwollen uns gegenüber. Wenn du auffliegst und wie ein Falke rufst, mögen wir im Wettstreit große Worte sprechen, wir, die wir tapfere Söhne haben.