ಋಗ್ವೇದ · ಸೂಕ್ತ 4.47

4.47.1

वायो॑ शु॒क्रो अ॑यामि ते॒ मध्वो॒ अग्रं॒ दिवि॑ष्टिषु ।
आ या॑हि॒ सोम॑पीतये स्पा॒र्हो दे॑व नि॒युत्व॑ता ॥

ಓ ವಾಯುವೇ, ನಿನಗಾಗಿ ಈ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಮಧುವಿನ ಮೊದಲ ಭಾಗವನ್ನು ಸ್ವರ್ಗದ ಎತ್ತರಗಳಲ್ಲಿ ಅರ್ಪಿಸಲಾಗಿದೆ. ಸೋಮಪಾನಕ್ಕಾಗಿ ಬಾ, ಪ್ರಿಯ ದೇವನೇ, ನಿನ್ನ ಕುದುರೆಗಳ ರಥದೊಂದಿಗೆ ಬಾ.

इन्द्र॑श्च वायवेषां॒ सोमा॑नां पी॒तिम॑र्हथः ।
यु॒वां हि यन्तीन्द॑वो नि॒म्नमापो॒ न स॒ध्र्य॑क् ॥

ಇಂದ್ರನೂ, ಓ ವಾಯುವೇ, ಈ ಸೋಮರಸಗಳನ್ನು ಕುಡಿಯಲು ನೀವಿಬ್ಬರೂ ಅರ್ಹರು. ಏಕೆಂದರೆ ಈ ಹನಿಗಳು ತಗ್ಗಿಗೆ ನೀರಿನಂತೆ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಹರಿಯುತ್ತವೆ.

वाय॒विन्द्र॑श्च शु॒ष्मिणा॑ स॒रथं॑ शवसस्पती ।
नि॒युत्व॑न्ता न ऊ॒तय॒ आ या॑तं॒ सोम॑पीतये ॥

ಓ ವಾಯುವೇ, ಇಂದ್ರನೇ, ಬಲಶಾಲಿಗಳಾದ ನೀವಿಬ್ಬರೂ, ಒಂದೇ ರಥದಲ್ಲಿ ಜೊತೆಯಾಗಿ ಸಾಗುವವರು, ಶಕ್ತಿಯ ಒಡೆಯರು, ನಿಮ್ಮ ಕುದುರೆಗಳೊಂದಿಗೆ ನಮ್ಮ ರಕ್ಷಣೆಗೆ ಬನ್ನಿ, ಸೋಮಪಾನಕ್ಕೆ ಬನ್ನಿ.

या वां॒ सन्ति॑ पुरु॒स्पृहो॑ नि॒युतो॑ दा॒शुषे॑ नरा ।
अ॒स्मे ता य॑ज्ञवाह॒सेन्द्र॑वायू॒ नि य॑च्छतम् ॥

ನಿಮ್ಮಿಬ್ಬರಿಗೂ ಇರುವ ಅಪೇಕ್ಷಿತ ಹಲವು ಕುದುರೆ ತಂಡಗಳನ್ನು, ಓ ವೀರರೇ, ದಾನಿಗಾಗಿ ನಮ್ಮ ಕಡೆ ತನ್ನಿ. ಓ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಹೊತ್ತ ಇಂದ್ರ-ವಾಯುವೇ, ಅವುಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿ.