ఋగ్వేదం · సూక్తం 4.47

4.47.1

वायो॑ शु॒क्रो अ॑यामि ते॒ मध्वो॒ अग्रं॒ दिवि॑ष्टिषु ।
आ या॑हि॒ सोम॑पीतये स्पा॒र्हो दे॑व नि॒युत्व॑ता ॥

ఓ వాయువా, నీ కోసం ఈ ప్రకాశవంతమైన మధువు యొక్క మొదటి భాగం దివ్య ఎత్తులలో అర్పించబడింది. సోమపానానికి రా, ప్రియ దేవా, నీ గుర్రాల రథంతో రా.

इन्द्र॑श्च वायवेषां॒ सोमा॑नां पी॒तिम॑र्हथः ।
यु॒वां हि यन्तीन्द॑वो नि॒म्नमापो॒ न स॒ध्र्य॑क् ॥

ఇంద్రుడు, ఓ వాయువా, ఈ సోమరసాలను త్రాగడానికి మీ ఇద్దరూ అర్హులు. ఎందుకంటే ఈ చుక్కలు పల్లానికి నీరులా కలిసి ప్రవహిస్తున్నాయి.

वाय॒विन्द्र॑श्च शु॒ष्मिणा॑ स॒रथं॑ शवसस्पती ।
नि॒युत्व॑न्ता न ऊ॒तय॒ आ या॑तं॒ सोम॑पीतये ॥

ఓ వాయువా, ఇంద్రా, బలవంతులైన మీ ఇద్దరూ, ఒకే రథంపై కలిసి నడిచేవారు, శక్తికి అధిపతులు, మీ గుర్రాలతో మా రక్షణకు రండి, సోమపానానికి రండి.

या वां॒ सन्ति॑ पुरु॒स्पृहो॑ नि॒युतो॑ दा॒शुषे॑ नरा ।
अ॒स्मे ता य॑ज्ञवाह॒सेन्द्र॑वायू॒ नि य॑च्छतम् ॥

మీ ఇద్దరికీ ఉన్న ఆకాంక్షిత గుర్రాల బృందాలను, ఓ వీరులారా, దాతకోసం మా వైపు తీసుకురండి. ఓ యజ్ఞాన్ని మోసే ఇంద్ర-వాయువులారా, వాటిని ఇక్కడ ఆపండి.