ઋગ્વેદ · સૂક્ત 4.48

4.48.1

वि॒हि होत्रा॒ अवी॑ता॒ विपो॒ न रायो॑ अ॒र्यः ।
वाय॒वा च॒न्द्रेण॒ रथे॑न या॒हि सु॒तस्य॑ पी॒तये॑ ॥

હે વાયુ, રક્ષણવિહીન હવિઓને પ્રેરિત કવિઓ ધનને સ્વીકારે તેમ સ્વીકાર; તેજસ્વી રથથી નિચોવાયેલા સોમ પીવા આવ.

नि॒र्यु॒वा॒णो अश॑स्तीर्नि॒युत्वाँ॒ इन्द्र॑सारथिः ।
वाय॒वा च॒न्द्रेण॒ रथे॑न या॒हि सु॒तस्य॑ पी॒तये॑ ॥

નીકળી, સ્તુતિઓથી આગળ, અશ્વયુક્ત, ઇન્દ્રના સારથિ — હે વાયુ, તેજસ્વી રથથી નિચોવાયેલા સોમ પીવા આવ.

अनु॑ कृ॒ष्णे वसु॑धिती ये॒माते॑ वि॒श्वपे॑शसा ।
वाय॒वा च॒न्द्रेण॒ रथे॑न या॒हि सु॒तस्य॑ पी॒तये॑ ॥

નજીક, બે કાળા ધનવર્ષક અશ્વો, સર્વરૂપ — તેઓ લગામ પકડી રહ્યા છે; હે વાયુ, તેજસ્વી રથથી નિચોવાયેલા સોમ પીવા આવ.

वह॑न्तु त्वा मनो॒युजो॑ यु॒क्तासो॑ नव॒तिर्नव॑ ।
वाय॒वा च॒न्द्रेण॒ रथे॑न या॒हि सु॒तस्य॑ पी॒तये॑ ॥

મનથી જોડાયેલા, જોડાયેલા, નેવું અને નવ — તેઓ તને વહે; હે વાયુ, તેજસ્વી રથથી નિચોવાયેલા સોમ પીવા આવ.

वायो॑ श॒तं हरी॑णां यु॒वस्व॒ पोष्या॑णाम् ।
उ॒त वा॑ ते सह॒स्रिणो॒ रथ॒ आ या॑तु॒ पाज॑सा ॥

હે વાયુ, પોષક સો હરિત અશ્વોને જોડ; તારો હજારગણો રથ વેગથી અહીં આવે.