ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 5.20

5.20.1

यम॑ग्ने वाजसातम॒ त्वं चि॒न्मन्य॑से र॒यिम् ।
तं नो॑ गी॒र्भिः श्र॒वाय्यं॑ देव॒त्रा प॑नया॒ युज॑म् ॥

ହେ ଅଗ୍ନି, ବଳ ଦେବାରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ! ତୁମେ ଯେଉଁ ଧନ ଇଚ୍ଛା କର, ସେଇ ଯଶସ୍ୱୀ, ଯୁକ୍ତ ଧନକୁ ଆମ ସ୍ତୋତ୍ରରେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆମ ପାଇଁ ପ୍ରଶଂସା କର।

ये अ॑ग्ने॒ नेरय॑न्ति ते वृ॒द्धा उ॒ग्रस्य॒ शव॑सः ।
अप॒ द्वेषो॒ अप॒ ह्वरो॑ अ॒न्यव्र॑तस्य सश्चिरे ॥

ହେ ଅଗ୍ନି, ଉଗ୍ର ବଳ ପାଇଁ ତୁମକୁ ପ୍ରେରଣା ଦେଉଥିବା ଯେଉଁ ବୃଦ୍ଧ (ବଳବାନ) ଲୋକେ, ସେମାନେ ଶତ୍ରୁତା ଦୂର କରନ୍ତି; ଅନ୍ୟ ବ୍ରତଧାରୀର ପ୍ରବଞ୍ଚନା ମଧ୍ୟ ଦୂର କରନ୍ତି।

होता॑रं त्वा वृणीम॒हेऽग्ने॒ दक्ष॑स्य॒ साध॑नम् ।
य॒ज्ञेषु॑ पू॒र्व्यं गि॒रा प्रय॑स्वन्तो हवामहे ॥

ହେ ଅଗ୍ନି, ଦକ୍ଷତା ସାଧନକାରୀ, ତୁମକୁ ହୋତା ରୂପେ ଆମେ ବରଣ କରୁ। ଯଜ୍ଞରେ ପ୍ରାଚୀନ ତୁମକୁ ସ୍ତୋତ୍ରରେ ଆମେ ଆହ୍ୱାନ କରୁ; ପ୍ରସାଦବାନ ଆମେ ତୁମକୁ ଡାକୁ।

इ॒त्था यथा॑ त ऊ॒तये॒ सह॑सावन्दि॒वेदि॑वे रा॒य ऋ॒ताय॑ सुक्रतो ।
गोभिः॑ ष्याम सध॒मादो॑ वी॒रैः स्या॑म सध॒मादः॑ ॥

ଏହିପରି, ତୁମ ରକ୍ଷା ପାଇଁ, ହେ ବଳବାନ, ଦିନ ଦିନ ଧନ ଓ ଋତ ପାଇଁ, ହେ ନିପୁଣ, ଗାଈ ସହିତ ଆମେ ଆନନ୍ଦର ସହଭାଗୀ ହେଉ; ବୀର ପୁତ୍ର ସହିତ ଆମେ ଆନନ୍ଦର ସହଭାଗୀ ହେଉ।