ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 9.44

9.44.1

प्र ण॑ इन्दो म॒हे तन॑ ऊ॒र्मिं न बिभ्र॑दर्षसि ।
अ॒भि दे॒वाँ अ॒यास्यः॑ ॥

ହେ ସୋମ, ଆମ ମହାନ ପ୍ରବାହ ପାଇଁ ତୁମେ ତରଙ୍ଗ ଭଳି ବହୁଛ; ଅୟାସ୍ୟ ଋଷି ଭଳି ଦେବତାଙ୍କ ଆଡ଼େ ଅଗ୍ରସର ହେଉଛ।

म॒ती जु॒ष्टो धि॒या हि॒तः सोमो॑ हिन्वे परा॒वति॑ ।
विप्र॑स्य॒ धार॑या क॒विः ॥

ସ୍ତୁତିରେ ପ୍ରସନ୍ନ, ବୁଦ୍ଧିରେ ସ୍ଥାପିତ ସୋମ ଦୂରରୁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରେରିତ ହୁଏ; ପ୍ରେରିତ କବିଙ୍କ ଧାରାରେ ସେ ବହେ।

अ॒यं दे॒वेषु॒ जागृ॑विः सु॒त ए॑ति प॒वित्र॒ आ ।
सोमो॑ याति॒ विच॑र्षणिः ॥

ଦେବତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଜାଗ୍ରତ ଏହି ସୋମ ନିଷ୍କାଶିତ ହୋଇ ପବିତ୍ର ଛାଣୁଣୀକୁ ଆସେ; ସର୍ବଦର୍ଶୀ ସୋମ ଅଗ୍ରସର ହୁଏ।

स नः॑ पवस्व वाज॒युश्च॑क्रा॒णश्चारु॑मध्व॒रम् ।
ब॒र्हिष्माँ॒ आ वि॑वासति ॥

ସେ ଆମ ପାଇଁ ବହୁ, ବଳ ଇଚ୍ଛା କରି, ସୁନ୍ଦର ଯଜ୍ଞ କରି; କୁଶାସନ ଥିବା ସେ ଆସିବାକୁ ଚାହେଁ।

स नो॒ भगा॑य वा॒यवे॒ विप्र॑वीरः स॒दावृ॑धः ।
सोमो॑ दे॒वेष्वा य॑मत् ॥

ସେ ଆମ ପାଇଁ ଭଗ ଓ ବାୟୁ ନିମନ୍ତେ, ପ୍ରେରିତ ବୀରମାନଙ୍କ ଅଧିପତି, ସଦା ବର୍ଦ୍ଧକ ସୋମ ଦେବତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆମକୁ ଧାରଣ କରୁ।

स नो॑ अ॒द्य वसु॑त्तये क्रतु॒विद्गा॑तु॒वित्त॑मः ।
वाजं॑ जेषि॒ श्रवो॑ बृ॒हत् ॥

ସେ ଆଜି ଆମ ଧନପ୍ରାପ୍ତି ପାଇଁ, ଯଜ୍ଞକର୍ମ ଜାଣୁଥିବା, ପଥ ସବୁ ଅଧିକ ଜାଣୁଥିବା; ତୁମେ ବଳ ଓ ମହାନ ଯଶ ଜିତ।