Vedyatra वेदयात्रा
શોધો

ઋગ્વેદ · સૂક્ત 9.73

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

શબ્દાર્થ સાથે વાંચો

9.73.1

स्रक्वे॑ द्र॒प्सस्य॒ धम॑तः॒ सम॑स्वरन्नृ॒तस्य॒ योना॒ सम॑रन्त॒ नाभ॑यः ।
त्रीन्त्स मू॒र्ध्नो असु॑रश्चक्र आ॒रभे॑ स॒त्यस्य॒ नावः॑ सु॒कृत॑मपीपरन् ॥

દ્રપ્સના ધામમાંથી તેઓ એકસાથે ગર્જી ઊઠ્યા; ઋતના ગર્ભમાં સર્વ નાભિઓ એકસાથે ગતિ કરી. તે અસુરે આરંભ માટે મસ્તકો પર ત્રણ રચ્યા; સત્યની સુસજ્જ નૌકાઓને પૂર્ણ કરી.

9.73.2

स॒म्यक्स॒म्यञ्चो॑ महि॒षा अ॑हेषत॒ सिन्धो॑रू॒र्मावधि॑ वे॒ना अ॑वीविपन् ।
मधो॒र्धारा॑भिर्ज॒नय॑न्तो अ॒र्कमित्प्रि॒यामिन्द्र॑स्य त॒न्व॑मवीवृधन् ॥

સમ્યક્ ચાલનારાઓ, વૃષભ જેવા, સિંધુના મોજાં પર મોકલાયા; વણકરોએ તેમને હલાવ્યા. મધુની ધારાઓથી ગીત ઉત્પન્ન કરીને તેમણે ઇન્દ્રના પ્રિય દેહને વધાર્યો.

9.73.3

प॒वित्र॑वन्तः॒ परि॒ वाच॑मासते पि॒तैषां॑ प्र॒त्नो अ॒भि र॑क्षति व्र॒तम् ।
म॒हः स॑मु॒द्रं वरु॑णस्ति॒रो द॑धे॒ धीरा॒ इच्छे॑कुर्ध॒रुणे॑ष्वा॒रभ॑म् ॥

પવિત્ર ગાળણી ધરાવનારા વાણીની આસપાસ બેસે છે; તેમના પ્રાચીન પિતા વ્રતનું રક્ષણ કરે છે. મહાન વરુણે સમુદ્રને આડો મૂક્યો; ધીર પુરુષો જ આધારો પર આરંભ કરી શક્યા.

9.73.4

स॒हस्र॑धा॒रेऽव॒ ते सम॑स्वरन्दि॒वो नाके॒ मधु॑जिह्वा अस॒श्चतः॑ ।
अस्य॒ स्पशो॒ न नि मि॑षन्ति॒ भूर्ण॑यः प॒देप॑दे पा॒शिनः॑ सन्ति॒ सेत॑वः ॥

હજાર ધારાવાળા! તારાથી મધુજિહ્વ, અચૂક તેઓ સ્વર્ગના ગુંબજમાં એકસાથે ગર્જ્યા. તેના જાસૂસ કિરણો પલકારો મારતા નથી; દરેક પગલે ફંદા, બંધન છે.

9.73.5

पि॒तुर्मा॒तुरध्या ये स॒मस्व॑रन्नृ॒चा शोच॑न्तः सं॒दह॑न्तो अव्र॒तान् ।
इन्द्र॑द्विष्टा॒मप॑ धमन्ति मा॒यया॒ त्वच॒मसि॑क्नीं॒ भूम॑नो दि॒वस्परि॑ ॥

પિતા અને માતાથી ઉપરથી, ઋચા સાથે ગર્જતા, પ્રકાશતા અને બાળતા, અવ્રતીઓને બાળે છે; ઇન્દ્રદ્વેષીઓને માયાથી ફૂંકી દૂર કરે છે.

9.73.6

प्र॒त्नान्माना॒दध्या ये स॒मस्व॑र॒ञ्श्लोक॑यन्त्रासो रभ॒सस्य॒ मन्त॑वः ।
अपा॑न॒क्षासो॑ बधि॒रा अ॑हासत ऋ॒तस्य॒ पन्थां॒ न त॑रन्ति दु॒ष्कृतः॑ ॥

પ્રાચીન માપથી ઉપરથી, ગર્જનારા, ધ્વનિ-યંત્રો, વેગવાનના મંત્રજ્ઞો, આંધળા અને બહેરા દૂર રહીને બોલ્યા; ઋતના માર્ગને દુષ્કર્મીઓ ઓળંગી શકતા નથી.

9.73.7

स॒हस्र॑धारे॒ वित॑ते प॒वित्र॒~आ वाचं॑ पुनन्ति क॒वयो॑ मनी॒षिणः॑ ।
रु॒द्रास॑ एषामिषि॒रासो॑ अ॒द्रुहः॒ स्पशः॒ स्वञ्चः॑ सु॒दृशो॑ नृ॒चक्ष॑सः ॥

હજાર ધારાવાળા, વિસ્તરેલા પવિત્રમાં કવિઓ અને મનીષીઓ વાણીને શુદ્ધ કરે છે. આ રુદ્રો વેગવાન, અદ્રોહી, સ્વયં પ્રકાશિત, સુદર્શન અને માણસોના નિરીક્ષક છે.

9.73.8

ऋ॒तस्य॑ गो॒पा न दभा॑य सु॒क्रतु॒स्त्री ष प॒वित्रा॑ हृ॒द्य॑न्तरा द॑धे ।
वि॒द्वान्त्स विश्वा॒ भुव॑ना॒भि प॑श्यति॒ अवाजु॑ष्टान्विध्यति क॒र्ते अ॑व्र॒तान् ॥

ઋતનો રક્ષક તે, વિનાશ માટે નહીં, સુબુદ્ધિથી હૃદયની અંદર ત્રણ પવિત્રોને સ્થાપે છે. જ્ઞાની તે સર્વ ભુવનોને જુએ છે; અનિષ્ટ અને અધર્મ કરનારાઓને પ્રહાર કરે છે.

9.73.9

ऋ॒तस्य॒ तन्तु॒र्वित॑तः प॒वित्र॒~आ जि॒ह्वाया॒ अग्रे॒ वरु॑णस्य मा॒यया॑ ।
धीरा॑श्चि॒त्तत्स॒मिन॑क्षन्त आश॒तात्रा॑ क॒र्तमव॑ पदा॒त्यप्र॑भुः ॥

ઋતનો દોરો પવિત્રોમાં વિસ્તરેલો છે; વરુણની માયાથી જીભની આગળ તે ટકે છે. ધીર જન તેને સારી રીતે ઓળખીને અહીં પહોંચે છે; અશક્ત કર્તા નીચે પડે છે.