ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 9.73
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.73.1
स्रक्वे॑ द्र॒प्सस्य॒ धम॑तः॒ सम॑स्वरन्नृ॒तस्य॒ योना॒ सम॑रन्त॒ नाभ॑यः ।
त्रीन्त्स मू॒र्ध्नो असु॑रश्चक्र आ॒रभे॑ स॒त्यस्य॒ नावः॑ सु॒कृत॑मपीपरन् ॥
ଦ୍ରପ୍ସର ଧାମରୁ ସେମାନେ ଏକତ୍ର ଗର୍ଜନ କଲେ; ଋତର ଗର୍ଭରେ ସମସ୍ତ ନାଭି ଏକତ୍ର ଗତି କଲେ। ସେ ଅସୁର ଆରମ୍ଭ ପାଇଁ ମସ୍ତକ ଉପରେ ତିନିଟି ସ୍ଥାପନ କଲେ; ସତ୍ୟର ସୁନିର୍ମିତ ନୌକାଗୁଡ଼ିକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ କଲେ।
9.73.2
स॒म्यक्स॒म्यञ्चो॑ महि॒षा अ॑हेषत॒ सिन्धो॑रू॒र्मावधि॑ वे॒ना अ॑वीविपन् ।
मधो॒र्धारा॑भिर्ज॒नय॑न्तो अ॒र्कमित्प्रि॒यामिन्द्र॑स्य त॒न्व॑मवीवृधन् ॥
ସମ୍ୟକ୍ ଚଳନ୍ତି ଯେଉଁମାନେ, ବୃଷଭ ପରି, ସିନ୍ଧୁର ତରଙ୍ଗ ଉପରେ ପଠାଗଲେ; ବୁଣାକାରମାନେ ସେମାନଙ୍କୁ ଗତି ଦେଲେ। ମଧୁର ଧାରାରେ ସ୍ତୋତ୍ର ଜନ୍ମାଇ ସେମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଶରୀରକୁ ବଢ଼ାଇଲେ।
9.73.3
प॒वित्र॑वन्तः॒ परि॒ वाच॑मासते पि॒तैषां॑ प्र॒त्नो अ॒भि र॑क्षति व्र॒तम् ।
म॒हः स॑मु॒द्रं वरु॑णस्ति॒रो द॑धे॒ धीरा॒ इच्छे॑कुर्ध॒रुणे॑ष्वा॒रभ॑म् ॥
ପବିତ୍ର ଛାଣନୀ ଧାରଣକାରୀମାନେ ବାକ୍ର ଚାରିପଟେ ବସନ୍ତି; ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରାଚୀନ ପିତା ବ୍ରତକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି। ମହାନ ବରୁଣ ସମୁଦ୍ରକୁ ଆଡ଼ରେ ରଖିଲେ; ଧୀରମାନେ ହିଁ ଆଧାର ଉପରେ ଆରମ୍ଭ କରିପାରିଲେ।
9.73.4
स॒हस्र॑धा॒रेऽव॒ ते सम॑स्वरन्दि॒वो नाके॒ मधु॑जिह्वा अस॒श्चतः॑ ।
अस्य॒ स्पशो॒ न नि मि॑षन्ति॒ भूर्ण॑यः प॒देप॑दे पा॒शिनः॑ सन्ति॒ सेत॑वः ॥
ସହସ୍ର ଧାରାବିଶିଷ୍ଟ! ତୁମଠାରୁ ମଧୁଜିହ୍ୱ, ଅଚୂକ ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗର ଗୁମ୍ବଜରେ ଏକତ୍ର ଗର୍ଜନ କଲେ। ଏହାର ଗୁପ୍ତଚରମାନେ, କିରଣଗୁଡ଼ିକ, ପଲକ ପକାନ୍ତି ନାହିଁ; ପ୍ରତି ପଦରେ ପାଶ, ବନ୍ଧନ ଅଛି।
9.73.5
पि॒तुर्मा॒तुरध्या ये स॒मस्व॑रन्नृ॒चा शोच॑न्तः सं॒दह॑न्तो अव्र॒तान् ।
इन्द्र॑द्विष्टा॒मप॑ धमन्ति मा॒यया॒ त्वच॒मसि॑क्नीं॒ भूम॑नो दि॒वस्परि॑ ॥
ପିତା ଓ ମାତାଙ୍କ ଉପରୁ, ଋକ୍ ସହିତ ଗର୍ଜନକାରୀ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଓ ଦହନକାରୀ, ଅବ୍ରତୀମାନଙ୍କୁ ଦହନ କରନ୍ତି; ଇନ୍ଦ୍ରଦ୍ୱେଷୀମାନଙ୍କୁ ମାୟାରେ ଫୁଙ୍କି ଦୂର କରନ୍ତି।
9.73.6
प्र॒त्नान्माना॒दध्या ये स॒मस्व॑र॒ञ्श्लोक॑यन्त्रासो रभ॒सस्य॒ मन्त॑वः ।
अपा॑न॒क्षासो॑ बधि॒रा अ॑हासत ऋ॒तस्य॒ पन्थां॒ न त॑रन्ति दु॒ष्कृतः॑ ॥
ପ୍ରାଚୀନ ମାପରୁ ଉପରୁ, ଗର୍ଜନକାରୀ, ଧ୍ୱନି-ଯନ୍ତ୍ରମାନେ, ଦ୍ରୁତଗାମୀଙ୍କ ମନ୍ତ୍ରଜ୍ଞମାନେ, ଅନ୍ଧ ଓ ବଧିର ଦୂରରେ ରହି କହିଲେ; ଋତର ପଥ ଦୁଷ୍କର୍ମୀମାନେ ପାର ହୋଇ ପାରନ୍ତି ନାହିଁ।
9.73.7
स॒हस्र॑धारे॒ वित॑ते प॒वित्र॒~आ वाचं॑ पुनन्ति क॒वयो॑ मनी॒षिणः॑ ।
रु॒द्रास॑ एषामिषि॒रासो॑ अ॒द्रुहः॒ स्पशः॒ स्वञ्चः॑ सु॒दृशो॑ नृ॒चक्ष॑सः ॥
ହଜାର ଧାରାବିଶିଷ୍ଟ ବିସ୍ତୃତ ପବିତ୍ରରେ କବି ଓ ମନୀଷୀମାନେ ବାଣୀକୁ ଶୁଦ୍ଧ କରନ୍ତି। ଏମାନେ ରୁଦ୍ର; ଦ୍ରୁତଗାମୀ, ଅଦ୍ରୋହୀ, ସ୍ୱୟଂଦୀପ୍ତ, ସୁଦର୍ଶନ ଏବଂ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ନିରୀକ୍ଷକ।
9.73.8
ऋ॒तस्य॑ गो॒पा न दभा॑य सु॒क्रतु॒स्त्री ष प॒वित्रा॑ हृ॒द्य॑न्तरा द॑धे ।
वि॒द्वान्त्स विश्वा॒ भुव॑ना॒भि प॑श्यति॒ अवाजु॑ष्टान्विध्यति क॒र्ते अ॑व्र॒तान् ॥
ଋତର ରକ୍ଷକ ସେ, ବିନାଶ ପାଇଁ ନୁହେଁ, ସୁବୁଦ୍ଧିରେ ହୃଦୟ ଭିତରେ ତିନୋଟି ପବିତ୍ରକୁ ସ୍ଥାପନ କରେ। ଜ୍ଞାନୀ ସେ ସମସ୍ତ ଭୁବନକୁ ଦେଖେ; ଅବାଞ୍ଛିତ ଓ ଅବିଧି କର୍ମୀମାନଙ୍କୁ ଆଘାତ କରେ।
9.73.9
ऋ॒तस्य॒ तन्तु॒र्वित॑तः प॒वित्र॒~आ जि॒ह्वाया॒ अग्रे॒ वरु॑णस्य मा॒यया॑ ।
धीरा॑श्चि॒त्तत्स॒मिन॑क्षन्त आश॒तात्रा॑ क॒र्तमव॑ पदा॒त्यप्र॑भुः ॥
ଋତର ସୂତ୍ର ପବିତ୍ରମାନଙ୍କରେ ବିସ୍ତୃତ; ବରୁଣଙ୍କ ମାୟାରେ ଜିଭ ସମ୍ମୁଖରେ ତାହା ସ୍ଥିର ରହେ। ଧୀର ଲୋକମାନେ ତାହାକୁ ଭଲଭାବେ ଜାଣି ଏଠାକୁ ପହଞ୍ଚନ୍ତି; ଅଶକ୍ତ କର୍ତ୍ତା ତଳେ ପଡ଼େ।