સામવેદ · વિભાગ 1.14

1.14.125

उ꣢꣫द्धेद꣣भि꣢ श्रु꣣ता꣡म꣢घं वृष꣣भं꣡ नर्या꣢꣯पसम् ।
अ꣡स्ता꣢रमेषि सूर्य ॥ १२५ ॥

પ્રસિદ્ધ ધનવાન, વૃષભ જેવા બળવાન, માનવોચિત કર્મોમાં તત્પર તેની તરફ નિશ્ચયે ઊઠ; હે સૂર્ય, અસ્ત કરનારની તરફ તું જાય છે.

य꣢द꣣द्य꣡ कच्च꣢꣯ वृत्रहन्नु꣣द꣡गा꣢ अ꣣भि꣡ सू꣢र्य ।
स꣢र्वं꣣ त꣡दि꣢न्द्र ते꣣ व꣡शे꣢ ॥ १२६ ॥

આજે જે કંઈ હોય, હે વૃત્રહંતા, તું સૂર્ય તરફ ઉદય પામે છે; હે ઇન્દ્ર, એ બધું તારા વશમાં છે.

य꣡ आन꣢꣯यत्परा꣣व꣢तः꣣ सु꣡नी꣢ती तु꣣र्व꣢शं꣣ य꣡दु꣢म् ।
इ꣢न्द्रः꣣ स꣢ नो꣣ यु꣢वा꣣ स꣡खा꣢ ॥ १२७ ॥

જેણે સુનીતિથી દૂરથી તુર્વશ અને યદુને લાવ્યો — તે યુવાન ઇન્દ્ર અમારો મિત્ર છે.

मा꣡ न꣢ इन्द्रा꣣भ्या꣢ऽ३दि꣢शः꣣ सू꣡रो꣢ अ꣣क्तु꣡ष्वा य꣢꣯मत् ।
त्वा꣢ यु꣣जा꣡ व꣢नेम꣣ त꣢त् ॥ १२८ ॥

હે ઇન્દ્ર, દિશાઓમાંથી સૂર્ય ઉષાઓમાં અમને રોકે નહીં; સાથી સાથે તને પામીને અમે તે જીતીએ.

ए꣡न्द्र꣢ सान꣣सि꣢ꣳ र꣣यि꣢ꣳ स꣣जि꣡त्वा꣢नꣳ सदा꣣स꣡ह꣢म् ।
व꣡र्षि꣢ष्ठमू꣣त꣡ये꣢ भर ॥ १२९ ॥

હે ઇન્દ્ર, સદા જીતનાર, સદા વિજય આપનાર શ્રેષ્ઠ ધન અમારી રક્ષા માટે લાવ.

इ꣡न्द्रं꣢ व꣣यं꣡ म꣢हाध꣣न꣢꣫ इन्द्र꣣म꣡र्भे꣢ हवामहे ।
यु꣡जं꣢ वृ꣣त्रे꣡षु꣢ व꣣ज्रि꣡ण꣢म् ॥ १३० ॥

મહા સંઘર્ષમાં ઇન્દ્રને, નાના સંઘર્ષમાં પણ ઇન્દ્રને જ અમે બોલાવીએ છીએ — વૃત્રો સામેના યુદ્ધોમાં સાથી, વજ્રધારી ઇન્દ્રને.

अ꣡पि꣢बत्क꣣द्रु꣡वः꣢ सु꣣त꣡मिन्द्रः꣢꣯ स꣣ह꣡स्र꣢बाह्वे ।
त꣡त्रा꣢ददिष्ट꣣ पौ꣡स्य꣢म् ॥ १३१ ॥

કદ્રુના પુત્રોએ નિચોવેલો સોમ ઇન્દ્રે પીધો, સહસ્રબાહુ માટે; ત્યાં જ તેનો ભાગ નક્કી થયો.

व꣣य꣡मि꣢न्द्र त्वा꣣य꣢वो꣣ऽभि꣡ प्र नो꣢꣯नुमो वृषन् ।
वि꣣द्धी꣢ त्वा३ऽऽऽ꣣ स्य꣡ नो꣢ वसो ॥ १३२ ॥

હે ઇન્દ્ર, તને ઇચ્છતા અમે તારી સ્તુતિ કરીએ છીએ, હે વૃષન્; અમારી આ સ્તુતિ જાણ, હે વસુ.

आ꣢ घा꣣ ये꣢ अ꣣ग्नि꣢मि꣣न्ध꣡ते꣢ स्तृ꣣ण꣡न्ति꣢ ब꣣र्हि꣡रा꣢नु꣣ष꣢क् ।
ये꣢षा꣣मि꣢न्द्रो꣣ यु꣢वा꣣ स꣡खा꣢ ॥ १३३ ॥

જે અગ્નિને પ્રજ્વલિત કરે છે અને ક્રમશઃ બર્હિસ ઘાસ પાથરે છે — જેમનો યુવાન મિત્ર ઇન્દ્ર છે.

भि꣣न्धि꣢꣫ विश्वा꣣ अ꣢प꣣ द्वि꣢षः꣣ प꣢रि꣣ बा꣡धो꣢ ज꣣ही꣡ मृधः꣢꣯ ।
व꣡सु꣢ स्पा꣣र्हं꣡ तदा भ꣢꣯र ॥ १३४ ॥

બધા દ્વેષોને દૂર તોડ; પીડકોને ચોતરફથી હાંકી કાઢ, શત્રુઓને હણ; તે ઇચ્છનીય ધન અહીં લાવ.