ਸਾਮਵੇਦ · ਭਾਗ 1.14

1.14.125

उ꣢꣫द्धेद꣣भि꣢ श्रु꣣ता꣡म꣢घं वृष꣣भं꣡ नर्या꣢꣯पसम् ।
अ꣡स्ता꣢रमेषि सूर्य ॥ १२५ ॥

ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਧਨ ਵਾਲੇ, ਬਲਦ ਵਰਗੇ ਬਲਵਾਨ, ਮਨੁੱਖੀ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਤਤਪਰ ਉਸ ਵੱਲ ਜ਼ਰੂਰ ਉੱਠ; ਹੇ ਸੂਰਜ, ਤੂੰ ਅਸਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ।

य꣢द꣣द्य꣡ कच्च꣢꣯ वृत्रहन्नु꣣द꣡गा꣢ अ꣣भि꣡ सू꣢र्य ।
स꣢र्वं꣣ त꣡दि꣢न्द्र ते꣣ व꣡शे꣢ ॥ १२६ ॥

ਅੱਜ ਜੋ ਵੀ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਹੰਤਾ, ਤੂੰ ਸੂਰਜ ਵੱਲ ਉਦੈ ਹੁੰਦਾ ਹੈਂ; ਹੇ ਇੰਦਰ, ਉਹ ਸਭ ਤੇਰੇ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਹੈ।

य꣡ आन꣢꣯यत्परा꣣व꣢तः꣣ सु꣡नी꣢ती तु꣣र्व꣢शं꣣ य꣡दु꣢म् ।
इ꣢न्द्रः꣣ स꣢ नो꣣ यु꣢वा꣣ स꣡खा꣢ ॥ १२७ ॥

ਜਿਸ ਨੇ ਸੁਨੀਤੀ ਨਾਲ ਦੂਰੋਂ ਤੁਰਵਸ਼ ਅਤੇ ਯਦੂ ਨੂੰ ਲਿਆਂਦਾ — ਉਹ ਜਵਾਨ ਇੰਦਰ ਸਾਡਾ ਮਿੱਤਰ ਹੈ।

मा꣡ न꣢ इन्द्रा꣣भ्या꣢ऽ३दि꣢शः꣣ सू꣡रो꣢ अ꣣क्तु꣡ष्वा य꣢꣯मत् ।
त्वा꣢ यु꣣जा꣡ व꣢नेम꣣ त꣢त् ॥ १२८ ॥

ਹੇ ਇੰਦਰ, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸੂਰਜ ਉਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਨੂੰ ਨਾ ਰੋਕੇ; ਸਾਥੀ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਪਾ ਕੇ ਅਸੀਂ ਉਹ ਜਿੱਤੀਏ।

ए꣡न्द्र꣢ सान꣣सि꣢ꣳ र꣣यि꣢ꣳ स꣣जि꣡त्वा꣢नꣳ सदा꣣स꣡ह꣢म् ।
व꣡र्षि꣢ष्ठमू꣣त꣡ये꣢ भर ॥ १२९ ॥

ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸਦਾ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਿਆ, ਸਦਾ ਜਿੱਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਧਨ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਲਿਆ।

इ꣡न्द्रं꣢ व꣣यं꣡ म꣢हाध꣣न꣢꣫ इन्द्र꣣म꣡र्भे꣢ हवामहे ।
यु꣡जं꣢ वृ꣣त्रे꣡षु꣢ व꣣ज्रि꣡ण꣢म् ॥ १३० ॥

ਮਹਾਨ ਸੰਘਰਸ਼ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਨੂੰ, ਛੋਟੇ ਸੰਘਰਸ਼ ਵਿੱਚ ਵੀ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਹੀ ਅਸੀਂ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਾਂ — ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਯੁੱਧਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਥੀ, ਵਜ੍ਰਧਾਰੀ ਇੰਦਰ ਨੂੰ।

अ꣡पि꣢बत्क꣣द्रु꣡वः꣢ सु꣣त꣡मिन्द्रः꣢꣯ स꣣ह꣡स्र꣢बाह्वे ।
त꣡त्रा꣢ददिष्ट꣣ पौ꣡स्य꣢म् ॥ १३१ ॥

ਕਦ੍ਰੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਕੱਢਿਆ ਸੋਮ ਇੰਦਰ ਨੇ ਪੀਤਾ, ਸਹਸ੍ਰਬਾਹੂ ਲਈ; ਉੱਥੇ ਹੀ ਉਸਦਾ ਹਿੱਸਾ ਤਹਿ ਹੋਇਆ।

व꣣य꣡मि꣢न्द्र त्वा꣣य꣢वो꣣ऽभि꣡ प्र नो꣢꣯नुमो वृषन् ।
वि꣣द्धी꣢ त्वा३ऽऽऽ꣣ स्य꣡ नो꣢ वसो ॥ १३२ ॥

ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੈਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦੇ ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਨ; ਸਾਡੀ ਇਸ ਸਿਫ਼ਤ ਨੂੰ ਜਾਣ, ਹੇ ਵਸੂ।

आ꣢ घा꣣ ये꣢ अ꣣ग्नि꣢मि꣣न्ध꣡ते꣢ स्तृ꣣ण꣡न्ति꣢ ब꣣र्हि꣡रा꣢नु꣣ष꣢क् ।
ये꣢षा꣣मि꣢न्द्रो꣣ यु꣢वा꣣ स꣡खा꣢ ॥ १३३ ॥

ਜੋ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਬਾਲਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਬਰਹਿਸ ਘਾਹ ਵਿਛਾਉਂਦੇ ਹਨ — ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਜਵਾਨ ਮਿੱਤਰ ਇੰਦਰ ਹੈ।

भि꣣न्धि꣢꣫ विश्वा꣣ अ꣢प꣣ द्वि꣢षः꣣ प꣢रि꣣ बा꣡धो꣢ ज꣣ही꣡ मृधः꣢꣯ ।
व꣡सु꣢ स्पा꣣र्हं꣡ तदा भ꣢꣯र ॥ १३४ ॥

ਸਾਰੇ ਵੈਰਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਤੋੜ; ਦੁਖ ਦੇਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਚਾਰੇ ਪਾਸਿਓਂ ਭਜਾ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ; ਉਹ ਚਾਹਿਆ ਧਨ ਇੱਥੇ ਲਿਆ।