સામવેદ · વિભાગ 1.22

1.22.204

त꣣र꣡णिं꣢ वो꣣ ज꣡ना꣢नां त्र꣣दं꣡ वाज꣢꣯स्य꣣ गो꣡म꣢तः ।
स꣣मान꣢मु꣣ प्र꣡ श꣢ꣳसिषम् ॥ २०४ ॥

હે લોકોના તારક, ગોધન અને બળવાળા દેવ, તમારા માટે હું એ જ સમાન સ્તુતિ ઉચ્ચારું છું.

अ꣡सृ꣢ग्रमिन्द्र ते꣣ गि꣢रः꣣ प्र꣢ति꣣ त्वा꣡मु꣢꣯दहासत ।
स꣣जो꣡षा꣢ वृष꣣भं꣡ पति꣢꣯म् ॥ २०५ ॥

હે ઇન્દ્ર, તારા સ્તોત્રો મોકલાયા; એકમનથી તે વૃષભપતિ એવા તારી તરફ ઊંચકાયા.

सु꣣नीथो꣢ घा꣣ स꣢꣫ मर्त्यो꣣ यं꣢ म꣣रु꣢तो꣣ य꣡म꣢र्य꣣मा꣢ ।
मि꣣त्रा꣢꣫स्पान्त्य꣣द्रु꣡हः꣢ ॥ २०६ ॥

મરુતો અને અર્યમા જેની રક્ષા કરે છે તે માનવી ખરેખર સુમાર્ગદર્શિત છે; મિત્ર તેને દ્રોહરહિત રાખીને બચાવે છે.

य꣢द्वी꣣डा꣡वि꣢न्द्र꣣ य꣢त्स्थि꣣रे꣡ यत्पर्शा꣣ने꣣ प꣡रा꣢भृतम् ।
व꣡सु꣢ स्पा꣣र्हं꣡ तदा भर꣢꣯ ॥ २०७ ॥

હે ઇન્દ્ર, દૃઢ સ્થાને, સ્થિર સ્થાને, પથ્થરમાં છુપાવીને લઈ જવાયેલું તે ઇચ્છનીય ધન અહીં લાવ.

श्रु꣣तं꣡ वो꣢ वृत्र꣣ह꣡न्त꣢मं꣣ प्र꣡ शर्धं꣢꣯ चर्षणी꣣ना꣢म् ।
आ꣣शि꣢षे꣣ रा꣡ध꣢से म꣣हे꣢ ॥ २०८ ॥

લોકોના સૈન્ય માટે તારી વૃત્રહંતા-કીર્તિ પ્રસિદ્ધ છે; મહાન વૈભવ અને ધન મેળવવા માટે.

अ꣡रं꣢ त इन्द्र꣣ श्र꣡व꣢से ग꣣मे꣡म꣢ शूर꣣ त्वा꣡व꣢तः ।
अ꣡र꣢ꣳ शक्र꣣ प꣡रे꣢मणि ॥ २०९ ॥

હે ઇન્દ્ર, તારી કીર્તિ માટે અમે પૂરતા જઈએ; હે શૂર, તારા જેવા સુધી; હે શક્ર, પરમ સ્થાને પૂરતા.

धा꣣ना꣡व꣢न्तं कर꣣म्भि꣡ण꣢मपू꣣प꣡व꣢न्तमु꣣क्थि꣡न꣢म् ।
इ꣡न्द्र꣢ प्रा꣣त꣡र्जु꣢षस्व नः ॥ २१० ॥

હે ઇન્દ્ર, ધાન, કરંભ, અપૂપ અને ઉક્થથી યુક્ત (અમારું હવિ) પ્રાતઃકાળે સ્વીકારો.

अ꣣पां꣡ फेने꣢꣯न꣣ न꣡मु꣢चे꣣ शि꣡र꣢ इ꣣न्द्रो꣡द꣢वर्तयः ।
वि꣢श्वा꣣ य꣡दज꣢꣯य꣣ स्पृ꣡धः꣢ ॥ २११ ॥

હે ઇન્દ્ર, જળના ફેણથી તેં નમુચિનું માથું કાપ્યું; જ્યારે બધાં શત્રુ-સૈન્યો જીત્યાં.

इ꣣मे꣡ त꣢ इन्द्र꣣ सो꣡माआः सु꣣ता꣢सो꣣ ये꣢ च꣣ सो꣡त्वाः꣢ ।
ते꣡षां꣢ मत्स्व प्रभूवसो ॥ २१२ ॥

હે ઇન્દ્ર, આ સોમરસ તારા માટે નિચોવેલા છે, અને જે નિચોવાશે તે; હે પ્રભૂવસો, તેનાથી આનંદિત થા.

तु꣡भ्य꣢ꣳ सु꣣ता꣢सः꣣ सो꣡माः꣢ स्ती꣣र्णं꣢ ब꣣र्हि꣡र्वि꣢भावसो ।
स्तो꣣तृ꣡भ्य꣢ इन्द्र मृडय ॥ २१३ ॥

હે ઇન્દ્ર, તારા માટે સોમરસ નિચોવાયો છે, દર્ભ પાથરેલો છે; હે વિભાવસો, સ્તોતાઓ પર કૃપા કર.