ਸਾਮਵੇਦ · ਭਾਗ 1.22

1.22.204

त꣣र꣡णिं꣢ वो꣣ ज꣡ना꣢नां त्र꣣दं꣡ वाज꣢꣯स्य꣣ गो꣡म꣢तः ।
स꣣मान꣢मु꣣ प्र꣡ श꣢ꣳसिषम् ॥ २०४ ॥

ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਤਾਰਨਹਾਰ, ਗਊਧਨ ਅਤੇ ਬਲ ਵਾਲੇ, ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਮੈਂ ਉਹੀ ਸਮਾਨ ਉਸਤਤ ਉਚਾਰਦਾ ਹਾਂ।

अ꣡सृ꣢ग्रमिन्द्र ते꣣ गि꣢रः꣣ प्र꣢ति꣣ त्वा꣡मु꣢꣯दहासत ।
स꣣जो꣡षा꣢ वृष꣣भं꣡ पति꣢꣯म् ॥ २०५ ॥

ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੇਰੇ ਸਤੋਤਰ ਭੇਜੇ ਗਏ; ਇਕ ਮਨ ਹੋ ਕੇ ਉਹ ਵ੍ਰਿਸ਼ਭਪਤੀ ਤੇਰੇ ਵੱਲ ਉੱਠੇ।

सु꣣नीथो꣢ घा꣣ स꣢꣫ मर्त्यो꣣ यं꣢ म꣣रु꣢तो꣣ य꣡म꣢र्य꣣मा꣢ ।
मि꣣त्रा꣢꣫स्पान्त्य꣣द्रु꣡हः꣢ ॥ २०६ ॥

ਮਰੁਤ ਤੇ ਅਰਯਮਾ ਜਿਸਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਸੱਚਮੁੱਚ ਸੁਮਾਰਗ ਤੇ ਹੈ; ਮਿਤਰ ਉਸਨੂੰ ਦ੍ਰੋਹ ਰਹਿਤ ਰੱਖ ਕੇ ਬਚਾਉਂਦਾ ਹੈ।

य꣢द्वी꣣डा꣡वि꣢न्द्र꣣ य꣢त्स्थि꣣रे꣡ यत्पर्शा꣣ने꣣ प꣡रा꣢भृतम् ।
व꣡सु꣢ स्पा꣣र्हं꣡ तदा भर꣢꣯ ॥ २०७ ॥

ਹੇ ਇੰਦਰ, ਪੱਕੀ ਥਾਂ, ਸਥਿਰ ਥਾਂ, ਪੱਥਰ ਵਿਚ ਲੁਕਾ ਕੇ ਲਿਜਾਇਆ ਗਿਆ ਉਹ ਚਾਹਿਆ ਧਨ ਇੱਥੇ ਲਿਆ।

श्रु꣣तं꣡ वो꣢ वृत्र꣣ह꣡न्त꣢मं꣣ प्र꣡ शर्धं꣢꣯ चर्षणी꣣ना꣢म् ।
आ꣣शि꣢षे꣣ रा꣡ध꣢से म꣣हे꣢ ॥ २०८ ॥

ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਫ਼ੌਜ ਲਈ ਤੇਰੀ ਵ੍ਰਿਤਰਹੰਤਾ ਕੀਰਤੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ; ਵੱਡੇ ਵੈਭਵ ਤੇ ਧਨ ਪਾਉਣ ਲਈ।

अ꣡रं꣢ त इन्द्र꣣ श्र꣡व꣢से ग꣣मे꣡म꣢ शूर꣣ त्वा꣡व꣢तः ।
अ꣡र꣢ꣳ शक्र꣣ प꣡रे꣢मणि ॥ २०९ ॥

ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੇਰੀ ਕੀਰਤੀ ਲਈ ਅਸੀਂ ਕਾਫ਼ੀ ਪਹੁੰਚੀਏ; ਹੇ ਸੂਰ, ਤੇਰੇ ਵਰਗੇ ਵੱਲ; ਹੇ ਸ਼ਕਰ, ਪਰਮ ਥਾਂ ਤੇ ਕਾਫ਼ੀ।

धा꣣ना꣡व꣢न्तं कर꣣म्भि꣡ण꣢मपू꣣प꣡व꣢न्तमु꣣क्थि꣡न꣢म् ।
इ꣡न्द्र꣢ प्रा꣣त꣡र्जु꣢षस्व नः ॥ २१० ॥

ਹੇ ਇੰਦਰ, ਧਾਨ, ਕਰੰਭ, ਅਪੂਪ ਅਤੇ ਉਕਥ ਸਹਿਤ (ਸਾਡੀ ਭੇਟ) ਸਵੇਰੇ ਕਬੂਲ ਕਰੋ।

अ꣣पां꣡ फेने꣢꣯न꣣ न꣡मु꣢चे꣣ शि꣡र꣢ इ꣣न्द्रो꣡द꣢वर्तयः ।
वि꣢श्वा꣣ य꣡दज꣢꣯य꣣ स्पृ꣡धः꣢ ॥ २११ ॥

ਹੇ ਇੰਦਰ, ਪਾਣੀ ਦੇ ਝੱਗ ਨਾਲ ਤੂੰ ਨਮੁਚੀ ਦਾ ਸਿਰ ਵੱਢਿਆ; ਜਦੋਂ ਸਾਰੀਆਂ ਵੈਰੀ ਸੈਨਾਵਾਂ ਜਿੱਤੀਆਂ।

इ꣣मे꣡ त꣢ इन्द्र꣣ सो꣡माआः सु꣣ता꣢सो꣣ ये꣢ च꣣ सो꣡त्वाः꣢ ।
ते꣡षां꣢ मत्स्व प्रभूवसो ॥ २१२ ॥

ਹੇ ਇੰਦਰ, ਇਹ ਸੋਮ-ਰਸ ਤੇਰੇ ਲਈ ਕੱਢੇ ਗਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਕੱਢੇ ਜਾਣਗੇ; ਹੇ ਪ੍ਰਭੂਵਸੋ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਖ਼ੁਸ਼ ਹੋ।

तु꣡भ्य꣢ꣳ सु꣣ता꣢सः꣣ सो꣡माः꣢ स्ती꣣र्णं꣢ ब꣣र्हि꣡र्वि꣢भावसो ।
स्तो꣣तृ꣡भ्य꣢ इन्द्र मृडय ॥ २१३ ॥

ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਸੋਮ-ਰਸ ਕੱਢੇ ਗਏ ਹਨ, ਕੁਸ਼ ਵਿਛਾਏ ਗਏ ਹਨ; ਹੇ ਵਿਭਾਵਸੋ, ਉਸਤਤੀ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰ।