സാമവേദം · ഭാഗം 1.24

1.24.223

अ꣡ती꣢हि मन्युषा꣣वि꣡ण꣢ꣳ सुषु꣣वा꣢ꣳस꣣मु꣡पे꣢꣯रय ।
अ꣣स्य꣢ रा꣣तौ꣢ सु꣣तं꣡ पि꣢ब ॥ २२३ ॥

വരിക, ആവേശത്തോടെ സോമം പിഴിഞ്ഞവനെ അടുത്തു കൊണ്ടുവരിക. ഈ ദാനത്തിൽ പിഴിഞ്ഞ സോമം കുടിക്കുക.

क꣢दु꣣ प्र꣡चे꣢तसे म꣣हे꣡ वचो꣢꣯ दे꣣वा꣡य꣢ शस्यते ।
त꣡दिध्य꣢꣯स्य꣣ व꣡र्ध꣢नम् ॥ २२४ ॥

എപ്പോൾ, സത്യമായും, ജ്ഞാനിയായ മഹാദേവന് സ്തുതിവചനം ചൊല്ലപ്പെടുന്നു. അതിനാൽ ഇതിന്റെ വളർച്ച ജ്വലിപ്പിക്കുക.

उ꣣क्थं꣢ च꣣ न꣢ श꣣स्य꣡मा꣢नं꣣ ना꣡गो꣢ र꣣यि꣡रा चि꣢꣯केत ।
न꣡ गा꣢य꣣त्रं꣢ गी꣣य꣡मा꣢नम् ॥ २२५ ॥

ഉക്ഥമന്ത്രം ചൊല്ലപ്പെടുമ്പോൾ കുറ്റമറ്റ സമ്പത്ത് പ്രകടമാകുന്നില്ല. ഗായത്രം പാടപ്പെടുമ്പോഴും ഇല്ല.

इ꣡न्द्र꣢ उ꣣क्थे꣢भि꣣र्म꣡न्दि꣢ष्ठो꣣ वा꣡जा꣢नां च꣣ वा꣡ज꣢पतिः ।
ह꣡रि꣢वान्त्सु꣣ता꣢ना꣣ꣳ स꣡खा꣢ ॥ २२६ ॥

ഇന്ദ്രൻ ഉക്ഥമന്ത്രങ്ങളാൽ അത്യധികം സന്തോഷിക്കുന്നു; അവൻ ബലങ്ങൾക്കും സമ്പത്തുകൾക്കും അധിപതി. ഹരിവാനായ അവൻ പിഴിഞ്ഞ സോമങ്ങളുടെ സുഹൃത്താണ്.

आ꣢ या꣣ह्यु꣡प꣢ नः सु꣣तं꣡ वाजे꣢꣯भि꣣र्मा꣡ हृ꣢णीयथाः ।
म꣣हा꣡ꣳ इ꣢व꣣ यु꣡व꣢जानिः ॥ २२७ ॥

ഞങ്ങളുടെ പിഴിഞ്ഞ സോമത്തിനരികിൽ ബലങ്ങളോടെ വരിക; കോപിക്കരുത്. മഹാനേ, യുവാവായി ജനിച്ചവനെപ്പോലെ.

क꣣दा꣡ व꣡सो स्तो꣣त्र꣡ꣳहर्य꣢꣯त꣣ आ꣡ अव꣢꣯ श्म꣣शा꣡ रु꣢ध꣣द्वाः꣢ ।
दी꣣र्घ꣢ꣳसु꣣त꣢म् वा꣣ता꣡प्या꣢य ॥ २२८ ॥

വസുവേ, സ്തോത്രം എപ്പോൾ പ്രിയമാകും? ജലത്തെ താഴെ മൂടട്ടെ; വാതാപി കുടിക്കാൻ നീണ്ട പിഴിഞ്ഞ സോമം.

ब्रा꣡ह्म꣢णादिन्द्र꣣ रा꣡ध꣢सः꣣ पि꣢बा꣣ सो꣡म꣢मृ꣣तू꣡ꣳ रनु꣢꣯ ।
त꣢वे꣣द꣢ꣳस꣣ख्य꣡मस्तृ꣢꣯तम् ॥ २२९ ॥

ഇന്ദ്രാ, ബ്രഹ്മസ്തോത്രത്താൽ ഐശ്വര്യത്തിനായി ഋതുക്കൾക്കനുസരിച്ച് സോമം പാനം ചെയ്യുക. നിന്റെ ഈ സൗഹൃദം ഇളകാത്തതാണ്.

व꣣यं꣡ घा꣢ ते꣣ अ꣡पि꣢ स्मसि स्तो꣣ता꣡र꣢ इन्द्र गिर्वणः ।
त्वं꣡ नो꣢ जिन्व सोमपाः ॥ २३० ॥

ഇന്ദ്രാ, ഞങ്ങൾ നിന്റെ അടുത്തുള്ള സ്തോതാക്കളാണ്. സ്തുതികളാൽ ബഹുമാനിക്കപ്പെടുന്നവനേ, സോമം പാനം ചെയ്യുന്നവനേ, ഞങ്ങളെ ഉണർത്തേണമേ.

ए꣡न्द्र꣢ पृ꣣क्षु꣡ कासु꣢꣯ चिन्नृ꣣म्णं꣢ त꣣नू꣡षु꣢ धेहि नः ।
स꣡त्रा꣢जिदुग्र꣣ पौ꣡ꣳ ॥ २३१ ॥

ഇന്ദ്രാ, ഏത് യുദ്ധങ്ങളിലും ഞങ്ങളുടെ ശരീരങ്ങളിൽ പൗരുഷബലം വെക്കേണമേ. എല്ലാവരെയും ജയിക്കുന്നവനേ, ഉഗ്രനേ, ഞങ്ങൾക്ക് പരാക്രമം തരേണമേ.

ए꣣वा꣡ ह्यसि꣢꣯ वीर꣣यु꣢रे꣣वा꣡ शूर꣢꣯ उ꣣त꣢ स्थि꣣रः꣢ ।
ए꣣वा꣢ ते꣣ रा꣢ध्यं꣣ म꣡नः꣢ ॥ २३२ ॥

ഇങ്ങനെ നീ വീരന്മാരെ ആഗ്രഹിക്കുന്നവനാണ്, ഇങ്ങനെതന്നെ ശൂരനും സ്ഥിരനുമാണ്. ഇങ്ങനെ നിന്റെ മനസ്സ് ദയാലുവാണ്.