सामवेद · विभाग 1.31
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.31.293
इ꣣म꣡ इन्द्रा꣢꣯य सुन्विरे꣣ सो꣡मा꣢सो꣣ द꣡ध्या꣢शिरः ।
ता꣡ꣳ आ मदा꣢꣯य वज्रहस्त पी꣣त꣢ये꣣ हरि꣢भ्यां या꣣ह्यो꣢क꣣ आ꣢ ॥ २९३ ॥
इंद्रासाठी हे सोमरस पिळलेले आहेत, दही मिसळलेले. हे वज्रहस्ता, आनंदासाठी आणि पानासाठी त्यांच्याकडे ये; तुझ्या दोन हरी अश्वांसह इथे ये.
1.31.294
इ꣣म꣡ इ꣡न्द्र꣣ म꣡दा꣢य ते꣣ सो꣡मा꣢श्चिकित्र उ꣣क्थि꣡नः꣢ ।
म꣡धोः꣢ पपा꣣न꣡ उप꣢꣯ नो꣣ गि꣡रः꣢ शृणु꣣ रा꣡स्व꣢ स्तो꣣त्रा꣡य꣢ गिर्वणः ॥ २९४ ॥
हे इंद्रा, तुझ्या आनंदासाठी हे सोमरस उक्थांसह प्रकट केले आहेत. मधुर रस पिताना आमची स्तुतिगीते जवळून ऐक; हे गीतांनी प्रसन्न होणाऱ्या, स्तोत्याला वर दे.
1.31.295
आ꣡ त्वा꣢ऽ३द्य꣡ स꣢ब꣣र्दु꣡घा꣢ꣳ हु꣣वे꣡ गा꣢य꣣त्र꣡वे꣢पसम् ।
इ꣡न्द्रं꣢ धे꣣नु꣢ꣳ सु꣣दु꣢घा꣣म꣢न्या꣣मि꣡ष꣢मु꣣रु꣡धा꣢रामर꣣ङ्कृ꣡त꣢म् ॥ २९५ ॥
आज मी तुला बोलावतो — सर्व दुहणाऱ्या, गायत्री मंत्राने कंपित, इंद्ररूपी गाय; सहज दुहली जाणारी, दुसरे अन्न देणारी, विशाल धारांची, पूर्ण केलेली.
1.31.296
न꣡ त्वा꣢ बृ꣣ह꣢न्तो꣣ अ꣡द्र꣢यो꣣ व꣡रन्त इन्द्र वी꣣ड꣡वः꣢ ।
य꣡च्छिक्ष꣢꣯सि स्तुव꣣ते꣡ माव꣢꣯ते꣣ व꣢सु꣣ न꣢ कि꣣ष्ट꣡दा मि꣢꣯नाति ते ॥ २९६ ॥
हे इंद्रा, मोठे आणि दृढ दगड तुला अडवू शकत नाहीत; माझ्यासारख्या स्तोत्याला तू धन देतोस तेव्हा तुझे ते दान कोणीही कमी करू शकत नाही.
1.31.297
क꣡ ईं꣢ वेद सु꣣ते꣢꣫ सचा꣣ पि꣡ब꣢न्तं꣣ क꣡द्वयो꣢꣯ दधे ।
अ꣣यं꣡ यः पुरो꣢꣯ विभि꣣न꣡त्योज꣢꣯सा मन्दा꣣नः꣢ शि꣣प्र्य꣡न्ध꣢सः ॥ २९७ ॥
सोम पिळताना सोबत पिणाऱ्या इंद्राला कोण ओळखतो? हा कधी बल धारण करतो? जो आपल्या ओजाने किल्ले फोडतो, सोमाने आनंदित, हे शिप्रिन्.
1.31.298
य꣡दि꣢न्द्र꣣ शा꣡सो꣢ अव्र꣣तं꣢ च्या꣣व꣢या꣣ स꣡द꣢स꣣स्प꣡रि꣢ ।
अ꣣स्मा꣡क꣢म꣣ꣳशुं꣡ म꣢घवन्पुरु꣣स्पृ꣡हं꣢ व꣣स꣢व्ये꣣ अ꣡धि꣢ बर्हय ॥ २९८ ॥
हे इंद्रा, नियम न पाळणाऱ्या दुष्टांना सभेतून हाकलून देतोस तेव्हा, हे मघवन्, आमचा अत्यंत इच्छित सोमांश संपत्तीसाठी उंच कर.
1.31.299
त्व꣡ष्टा꣢ नो꣣ दै꣢व्यं꣣ व꣡चः꣢ प꣣र्ज꣢न्यो꣣ ब्र꣡ह्म꣢ण꣣स्प꣡तिः꣢ ।
पु꣢त्रै꣡र्भ्रा꣢꣯तृ꣣भि꣣र꣡दि꣢ति꣣र्नु꣡ पा꣢तु नो दु꣣ष्ट꣢रं꣣ त्रा꣡म꣢णं꣣ व꣡चः꣢ ॥ २९९ ॥
त्वष्टा आम्हाला दैवी वचन (देवो). पर्जन्य आणि ब्रह्मणस्पती (आमचे रक्षण करोत). अदिती पुत्र व बंधूंसह आमचे निश्चित रक्षण करो. हे अजेय, रक्षक वचन आहे.
1.31.300
क꣣दा꣢ च꣣न꣢ स्त꣣री꣡र꣢सि꣣ ने꣡न्द्र꣢ सश्चसि दा꣣शु꣡षे꣢ ।
उ꣢पो꣣पे꣡न्नु म꣢꣯घ꣣वन्भू꣢य꣣ इ꣢꣯न्नु ते꣣ दा꣡नं꣢ दे꣣व꣡स्य꣢ पृच्यते ॥ ३०० ॥
हे इंद्रा, तू आम्हाला कधीही वांझ होत नाहीस; दात्याजवळ तू असतोस. हे मघवन्, तुझे दान देवाच्या दानाप्रमाणे पुन्हा पुन्हा जवळ येऊन दिले जाते.
1.31.301
यु꣣ङ्क्ष्वा꣡ हि वृ꣢꣯त्रहन्तम꣣ ह꣡री꣢ इन्द्र परा꣣व꣡तः꣢ ।
अ꣣र्वाचीनो꣡ म꣢घव꣣न्त्सो꣡म꣢पीतय उ꣣ग्र꣢ ऋ꣣ष्वे꣢भि꣣रा꣡ ग꣢हि ॥ ३०१ ॥
वृत्राला अत्यंत जास्त मारणाऱ्या इंद्रा, दूरून तुझे दोन तांबूस घोडे जुंप. हे मघवन्, सोमपानासाठी इकडे ये. हे उग्रा, महान सहकाऱ्यांसह ये.
1.31.302
त्वा꣢मि꣣दा꣡ ह्यो नरोऽपी꣢꣯प्यन्वज्रि꣣न्भू꣡र्ण꣢यः ।
स꣡ इ꣢न्द्र꣣ स्तो꣡म꣢वाहस इ꣣ह꣡ श्रु꣣ध्यु꣢प꣣ स्व꣡स꣢र꣣मा꣡ ग꣢हि ॥ ३०२ ॥
हे वज्रिन्, कालसुद्धा माणसांनी आणि उत्सुक स्तोत्र-गायकांनी तुलाच वाढवले. स्तोम वाहणाऱ्या इंद्रा, येथे ऐक; यज्ञस्थानाजवळ ये.