ସାମବେଦ · ଖଣ୍ଡ 1.31
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.31.293
इ꣣म꣡ इन्द्रा꣢꣯य सुन्विरे꣣ सो꣡मा꣢सो꣣ द꣡ध्या꣢शिरः ।
ता꣡ꣳ आ मदा꣢꣯य वज्रहस्त पी꣣त꣢ये꣣ हरि꣢भ्यां या꣣ह्यो꣢क꣣ आ꣢ ॥ २९३ ॥
ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ଏହି ସୋମରସ ନିଷ୍କାସିତ ହୋଇଛି, ଦହି ମିଶ୍ରିତ। ହେ ବଜ୍ରହସ୍ତ, ଆନନ୍ଦ ଓ ପାନ ପାଇଁ ସେଗୁଡ଼ିକ ନିକଟକୁ ଆସ; ତୁମ ଦୁଇ ହରି ଅଶ୍ୱ ସହ ଏଠାକୁ ଆସ।
1.31.294
इ꣣म꣡ इ꣡न्द्र꣣ म꣡दा꣢य ते꣣ सो꣡मा꣢श्चिकित्र उ꣣क्थि꣡नः꣢ ।
म꣡धोः꣢ पपा꣣न꣡ उप꣢꣯ नो꣣ गि꣡रः꣢ शृणु꣣ रा꣡स्व꣢ स्तो꣣त्रा꣡य꣢ गिर्वणः ॥ २९४ ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ଏହି ସୋମରସ ଉକ୍ଥ ସହ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଛି। ମଧୁର ରସ ପାନ କରି ଆମ ସ୍ତୁତି-ଗୀତ ନିକଟରୁ ଶୁଣ; ହେ ଗୀତରେ ପ୍ରସନ୍ନ, ସ୍ତୋତାକୁ ବର ଦିଅ।
1.31.295
आ꣡ त्वा꣢ऽ३द्य꣡ स꣢ब꣣र्दु꣡घा꣢ꣳ हु꣣वे꣡ गा꣢य꣣त्र꣡वे꣢पसम् ।
इ꣡न्द्रं꣢ धे꣣नु꣢ꣳ सु꣣दु꣢घा꣣म꣢न्या꣣मि꣡ष꣢मु꣣रु꣡धा꣢रामर꣣ङ्कृ꣡त꣢म् ॥ २९५ ॥
ଆଜି ମୁଁ ତୁମକୁ ଡାକେ — ସବୁକିଛି ଦୋହନକାରୀ, ଗାୟତ୍ରୀ ମନ୍ତ୍ରରେ କମ୍ପିତ, ଇନ୍ଦ୍ରରୂପୀ ଗାଇ; ସହଜରେ ଦୋହନଯୋଗ୍ୟ, ଅନ୍ୟ ଅନ୍ନ ଦାତା, ବିସ୍ତୃତ ଧାରାଯୁକ୍ତ, ପର୍ଯ୍ୟାପ୍ତ କରାଯାଇଥିବା।
1.31.296
न꣡ त्वा꣢ बृ꣣ह꣢न्तो꣣ अ꣡द्र꣢यो꣣ व꣡रन्त इन्द्र वी꣣ड꣡वः꣢ ।
य꣡च्छिक्ष꣢꣯सि स्तुव꣣ते꣡ माव꣢꣯ते꣣ व꣢सु꣣ न꣢ कि꣣ष्ट꣡दा मि꣢꣯नाति ते ॥ २९६ ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ବଡ଼ ଓ ଦୃଢ଼ ପଥରଗୁଡ଼ିକ ତୁମକୁ ଅଟକାଇପାରିବେ ନାହିଁ; ମୋ ପରି ସ୍ତୋତାକୁ ତୁମେ ଧନ ଦେଲେ, ତୁମ ସେ ଦାନକୁ କେହି କମାଇପାରିବେ ନାହିଁ।
1.31.297
क꣡ ईं꣢ वेद सु꣣ते꣢꣫ सचा꣣ पि꣡ब꣢न्तं꣣ क꣡द्वयो꣢꣯ दधे ।
अ꣣यं꣡ यः पुरो꣢꣯ विभि꣣न꣡त्योज꣢꣯सा मन्दा꣣नः꣢ शि꣣प्र्य꣡न्ध꣢सः ॥ २९७ ॥
ସୋମ ନିଷ୍କାସିତ ହେଲେ ସାଥରେ ପାନ କରୁଥିବା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ କିଏ ଜାଣେ? ସେ କେବେ ବଳ ଧାରଣ କରନ୍ତି? ଯେ ନିଜ ଓଜରେ ଦୁର୍ଗ ଭାଙ୍ଗନ୍ତି, ସୋମରେ ହର୍ଷିତ, ହେ ଶିପ୍ରୀ।
1.31.298
य꣡दि꣢न्द्र꣣ शा꣡सो꣢ अव्र꣣तं꣢ च्या꣣व꣢या꣣ स꣡द꣢स꣣स्प꣡रि꣢ ।
अ꣣स्मा꣡क꣢म꣣ꣳशुं꣡ म꣢घवन्पुरु꣣स्पृ꣡हं꣢ व꣣स꣢व्ये꣣ अ꣡धि꣢ बर्हय ॥ २९८ ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଧର୍ମ ନ ମାନୁଥିବା ଦୁଷ୍ଟମାନଙ୍କୁ ସଭାରୁ ତଡ଼ିଦେଲେ, ହେ ମଘବନ୍, ଆମ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଇଚ୍ଛିତ ସୋମାଂଶକୁ ଧନ ପାଇଁ ଉଚ୍ଚ କର।
1.31.299
त्व꣡ष्टा꣢ नो꣣ दै꣢व्यं꣣ व꣡चः꣢ प꣣र्ज꣢न्यो꣣ ब्र꣡ह्म꣢ण꣣स्प꣡तिः꣢ ।
पु꣢त्रै꣡र्भ्रा꣢꣯तृ꣣भि꣣र꣡दि꣢ति꣣र्नु꣡ पा꣢तु नो दु꣣ष्ट꣢रं꣣ त्रा꣡म꣢णं꣣ व꣡चः꣢ ॥ २९९ ॥
ତ୍ୱଷ୍ଟା ଆମକୁ ଦୈବୀ ବାକ୍ୟ (ଦିଅନ୍ତୁ)। ପର୍ଜନ୍ୟ ଓ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି (ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ)। ଅଦିତି ପୁତ୍ର ଓ ଭାଇମାନଙ୍କ ସହିତ ଆମକୁ ନିଶ୍ଚୟ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ଏହା ଅଜେୟ, ରକ୍ଷାକାରୀ ବାକ୍ୟ।
1.31.300
क꣣दा꣢ च꣣न꣢ स्त꣣री꣡र꣢सि꣣ ने꣡न्द्र꣢ सश्चसि दा꣣शु꣡षे꣢ ।
उ꣢पो꣣पे꣡न्नु म꣢꣯घ꣣वन्भू꣢य꣣ इ꣢꣯न्नु ते꣣ दा꣡नं꣢ दे꣣व꣡स्य꣢ पृच्यते ॥ ३०० ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ କେବେ ବି ଆମ ପ୍ରତି ବନ୍ଧ୍ୟା ହୁଅ ନାହଁ; ଦାତାଙ୍କ ନିକଟରେ ରୁହ। ହେ ମଘବନ୍, ତୁମ ଦାନ ଦେବଙ୍କ ଦାନ ପରି ବାରମ୍ବାର ନିକଟରୁ ଦିଆଯାଏ।
1.31.301
यु꣣ङ्क्ष्वा꣡ हि वृ꣢꣯त्रहन्तम꣣ ह꣡री꣢ इन्द्र परा꣣व꣡तः꣢ ।
अ꣣र्वाचीनो꣡ म꣢घव꣣न्त्सो꣡म꣢पीतय उ꣣ग्र꣢ ऋ꣣ष्वे꣢भि꣣रा꣡ ग꣢हि ॥ ३०१ ॥
ବୃତ୍ରକୁ ସର୍ବାଧିକ ବଧକାରୀ ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଦୂରରୁ ତୁମ ଦୁଇ ପିଙ୍ଗଳ ଅଶ୍ୱ ଯୋଡ଼। ହେ ମଘବନ୍, ସୋମପାନ ପାଇଁ ଏଠାକୁ ଆସ। ହେ ଉଗ୍ର, ମହାନ ସାଥୀମାନଙ୍କ ସହ ଆସ।
1.31.302
त्वा꣢मि꣣दा꣡ ह्यो नरोऽपी꣢꣯प्यन्वज्रि꣣न्भू꣡र्ण꣢यः ।
स꣡ इ꣢न्द्र꣣ स्तो꣡म꣢वाहस इ꣣ह꣡ श्रु꣣ध्यु꣢प꣣ स्व꣡स꣢र꣣मा꣡ ग꣢हि ॥ ३०२ ॥
ହେ ବଜ୍ରୀ, ଗତକାଲି ମଧ୍ୟ ମଣିଷ ଓ ଉତ୍ସୁକ ସ୍ତୋତାମାନେ ତୁମକୁ ହିଁ ବଢ଼ାଇଥିଲେ। ସ୍ତୋମ ବହନକାରୀ ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଏଠାରେ ଶୁଣ; ଯଜ୍ଞସ୍ଥାନ ନିକଟକୁ ଆସ।