ସାମବେଦ · ଖଣ୍ଡ 1.41

1.41.391

गृ꣣णे꣡ तदि꣢꣯न्द्र ते꣣ श꣡व꣢ उप꣣मां꣢ दे꣣व꣡ता꣢तये ।
य꣡द्धꣳसि꣢꣯ वृ꣣त्र꣡मोज꣢꣯सा शचीपते ॥ ३९१ ॥

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଦେବତାଙ୍କ ହିତ ପାଇଁ ମୁଁ ତୁମ ସେହି ବଳର ସ୍ତୁତି କରେ, ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ଓଜସରେ ବୃତ୍ରକୁ ବଧ କର, ହେ ଶଚୀପତି।

य꣢स्य꣣ त्य꣡च्छम्ब꣢꣯रं꣣ म꣢दे꣣ दि꣡वो꣢दासाय र꣣न्ध꣡य꣢न् ।
अ꣣य꣡ꣳ स सोम꣢꣯ इन्द्र ते सु꣣तः꣡ पिब꣢꣯ ॥ ३९२ ॥

ଯେଉଁ ମଦରେ ତୁମେ ଦିବୋଦାସ ପାଇଁ ଶମ୍ବରକୁ ବଶ କରିଥିଲ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ପାଇଁ ଏହି ସୋମ ନିଷ୍କାଶିତ, ଏହା ପାନ କର।

ए꣡न्द्र꣢ नो गधि प्रिय꣣ स꣡त्रा꣢जिदगोह्य ।
गि꣣रि꣢꣫र्न वि꣣श्व꣡तः꣢ पृ꣣थुः꣡ पति꣢꣯र्दि꣣वः꣢ ॥ ३९३ ॥

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମ ପାଖକୁ ଆସ, ପ୍ରିୟ, ସତ୍ରାଜିତ୍, ଅଗୋହ୍ୟ; ତୁମେ ପର୍ବତ ପରି ସର୍ବତ୍ର ବିଶାଳ, ଦିବର ପତି।

य꣡ इ꣢न्द्र सोम꣣पा꣡त꣢मो꣣ म꣡दः꣢ शविष्ठ꣣ चे꣡त꣢ति ।
ये꣢ना꣣ ह꣢ꣳसि꣣ न्या꣢रऽ३त्रि꣢णं꣣ त꣡मी꣢महे ॥ ३९४ ॥

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସୋମପାନରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ, ହେ ବଳବାନ, ତୁମ ଯେଉଁ ମଦ ଜାଗେ, ଯାହାଦ୍ୱାରା ତୁମେ ନ୍ୟତ୍ରିନକୁ ବଧ କର, ସେହି ପାଇଁ ଆମେ ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁ।

तु꣣चे꣡ तुना꣢꣯य꣣ त꣢꣫त्सु नो꣣ द्रा꣡घी꣢ य꣣ आ꣡यु꣢र्जी꣣व꣡से꣢ ।
आ꣡दि꣢त्यासः समहसः कृ꣣णो꣡त꣢न ॥ ३९५ ॥

ତୁଚ ଓ ତୁନ ପାଇଁ ସେ ମଙ୍ଗଳ ଆମ ଦୀର୍ଘ ଜୀବନ ପାଇଁ ଭଲ ଭାବେ କର, ହେ ସମାନ ବଳବାନ ଆଦିତ୍ୟଗଣ, କର।

वे꣢त्था꣣ हि꣡ निर्ऋ꣢꣯तीनां꣣ व꣡ज्र꣢हस्त परि꣣वृ꣡ज꣢म् ।
अ꣡ह꣢रहः शु꣢न्ध्युः꣡ प꣢रि꣣प꣡दा꣢मिव ॥ ३९६ ॥

ହେ ବଜ୍ରହସ୍ତ, ନିର୍ଋତିଙ୍କ ବେଷ୍ଟନ ତୁମେ ନିଶ୍ଚୟ ଜାଣ; ଦିନକୁ ଦିନ, ଶୁଦ୍ଧକାରୀ ଯେପରି ଘେରିବାଙ୍କୁ ଜାଣେ।

अ꣡पामी꣢꣯वा꣣म꣢प꣣ स्त्रि꣢ध꣣म꣡प꣢ सेधत दुर्म꣣ति꣢म् ।
आ꣡दि꣢त्यासो यु꣣यो꣡त꣢ना नो꣣ अ꣡ꣳह꣢सः ॥ ३९७ ॥

ହେ ଆଦିତ୍ୟଗଣ, ରୋଗ ଓ ଶତ୍ରୁତା ଦୂର କରନ୍ତୁ, ଦୁର୍ବୁଦ୍ଧି ତଡ଼ି ଦିଅନ୍ତୁ। ଆମକୁ ସଂକଟରୁ ଦୂରରେ ରଖନ୍ତୁ।

पि꣢बा꣣ सो꣡म꣢मिन्द्र꣣ म꣡न्द꣢तु त्वा꣣ यं꣡ ते꣢ सु꣣षा꣡व꣢ हर्य꣣श्वा꣡द्रिः꣢ ।
सो꣣तु꣢र्बा꣣हु꣢भ्या꣣ꣳ सु꣡य꣢तो꣣ ना꣡र्वा꣢ ॥ ३९८ ॥

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସୋମ ପାନ କର; ତୁମ ପାଇଁ ପଥରରେ ନିଙ୍ଡାଯାଇଥିବା ସେ ସୋମ ତୁମକୁ ଆନନ୍ଦିତ କରୁ। ହେ ହର୍ଯଶ୍ୱ, ନିଙ୍ଡୁଥିବା ଲୋକର ବାହୁରେ ଦୃଢ଼ ଭାବେ ଧରାଯାଇଥିବା, ଦୂରରୁ ନୁହେଁ।