Sāmaveda · Abschnitt 1.55
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.55.533
प्र꣡ से꣢ना꣣नीः꣢꣫ शूरो꣣ अ꣢ग्रे꣣ र꣡था꣢नां ग꣣व्य꣡न्ने꣢ति꣣ ह꣡र्ष꣢ते अस्य꣣ से꣡ना꣢ ।
भ꣣द्रा꣢न् कृ꣣ण्व꣡न्नि꣢न्द्रह꣣वा꣡न्त्सखि꣢꣯भ्य꣣ आ꣢꣫ सोमो꣣ व꣡स्त्रा꣢ रभ꣣सा꣡नि꣢ दत्ते ॥ ५३३ ॥
Soma, wie ein Heerführer und Held, zieht den Wagen voran; nach Kühen verlangend freut er sich, und sein Heer folgt ihm. Gutes bewirkend für seine Freunde, Indra anrufend, empfängt Soma schnelle Gewänder.
1.55.534
प्र꣢ ते꣣ धा꣢रा꣣ म꣡धु꣢मतीरसृग्र꣣न्वा꣢रं꣣ य꣢त्पू꣣तो꣢ अ꣣त्ये꣡ष्यव्य꣢꣯म् ।
प꣡व꣢मान꣣ प꣡व꣢से꣣ धा꣡म꣢ गो꣡नां꣢ ज꣣न꣢य꣣न्त्सू꣡र्य꣢मपिन्वो अ꣣र्कैः꣢ ॥ ५३४ ॥
Hervorgeströmt sind deine süßen Ströme, o Soma, wenn du gereinigt durch den Wollfilter gehst. O Pavamāna, du fließt in der Wohnstatt der Kühe, die Sonne erzeugend und sie mit Gesängen nährend.
1.55.535
प्र꣡ गा꣢यता꣣꣬भ्य꣢꣯र्चाम दे꣣वा꣡न्त्सोम꣢꣯ꣳ हिनोत मह꣣ते꣡ धना꣢꣯य ।
स्वा꣣दुः꣡ प꣢वता꣣मति꣣ वा꣢र꣣म꣢व्य꣣मा꣡ सी꣢दतु क꣣ल꣡शं꣢ दे꣣व꣡ इन्दुः꣢꣯ ॥ ५३५ ॥
Singt voran, lasst uns die Götter preisen; treibt Soma an zu großem Reichtum. Möge der süße Soma durch das Sieb und den Wollfilter fließen; möge der Gott Indu im Gefäß Platz nehmen.
1.55.536
प्र꣡ हि꣢न्वा꣣नो꣡ ज꣢नि꣣ता꣡ रोद꣢꣯स्यो꣣ र꣢थो꣣ न꣡ वाज꣢꣯ꣳ सनि꣣ष꣡न्न꣢यासीत् ।
इ꣢न्द्रं꣣ ग꣢च्छ꣣न्ना꣡यु꣢धा स꣣ꣳशि꣡शा꣢नो꣣ वि꣢श्वा꣣ व꣢सु꣣ ह꣡स्त꣢योरा꣣द꣡धा꣢नः ॥ ५३६ ॥
Vorangetrieben ist der Erzeuger beider Welten, wie ein Wagen Kraft und Preis gewinnend, gegangen; zu Indra gehend, seine Waffen schärfend, alle Schätze in seinen beiden Händen haltend.
1.55.537
त꣢क्ष꣣द्य꣢दी꣣ म꣡न꣢सो꣣ वे꣡न꣢तो꣣ वा꣡ग्ज्येष्ठ꣢꣯स्य꣣ ध꣡र्मं꣢ द्यु꣣क्षो꣡रनी꣢꣯के ।
आ꣡दी꣢माय꣣न्व꣢र꣣मा꣡ वा꣢वशा꣣ना꣢꣫ जुष्टं꣣ प꣡तिं꣢ क꣣ल꣢शे꣣ गा꣢व꣣ इ꣡न्दु꣢म् ॥ ५३७ ॥
Als das Wort, vom Geist verlangend, das Gesetz des Ältesten formte vor dem Heer des Himmelsbewohners, da gingen die Kühe brüllend zum besten Herrn und erreichten im Gefäß den geliebten Herrn Indu.
1.55.538
सा꣣कमु꣡क्षो꣢ मर्जयन्त꣣ स्व꣡सा꣢रो꣣ द꣢श꣣ धी꣡र꣢स्य धी꣣त꣢यो꣣ ध꣡नु꣢त्रीः ।
ह꣢रिः꣣ प꣡र्य꣢द्रव꣣ज्जाः꣡ सूर्य꣢꣯स्य꣣ द्रो꣡णं꣢ ननक्षे꣣ अ꣢त्यो꣣ न꣢ वा꣣जी꣢ ॥ ५३८ ॥
Gemeinsam reinigten ihn die Stiere; die zehn Schwestern des Weisen, schnelle Gedanken, vereinten sich. Hari, dem Sonnengott entsprungen, lief umher; wie ein schneller Renner erreichte er das droṇa.
1.55.539
अ꣢धि꣣ य꣡द꣢स्मिन्वा꣣जि꣡नी꣢व꣣ शु꣢भः꣣ स्प꣡र्ध꣢न्ते꣣ धि꣢यः꣣ सू꣢रे꣣ न꣡ विशः꣢꣯ ।
अ꣣पो꣡ वृ꣢णा꣣नः꣡ प꣢वते꣣ क꣡वी꣢यन्व्र꣣जं꣡ न प꣢꣯शु꣣व꣡र्ध꣢नाय꣣ म꣡न्म꣢ ॥ ५३९ ॥
Wenn an ihm, wie eine Rennstute, die leuchtenden Gedanken wetteifern, wie die Völker um den Gönner; die Wasser wählend, fließt er wie ein Dichter, wie ein Pferch zur Mehrung des Viehs: dieser Hymnus.
1.55.540
इ꣡न्दु꣢र्वा꣣जी꣡ प꣢वते꣣ गो꣡न्यो꣢घा꣣ इ꣢न्द्रे꣣ सो꣢मः꣣ स꣢ह꣣ इ꣢न्व꣣न्म꣡दा꣢य ।
ह꣢न्ति꣣ र꣢क्षो꣣ बा꣡ध꣢ते꣣ प꣡र्यरा꣢꣯तिं꣣ व꣡रि꣢वस्कृ꣣ण्व꣢न्वृ꣣ज꣡न꣢स्य꣣ रा꣡जा꣢ ॥ ५४० ॥
Der kräftige Soma-Tropfen fließt gereinigt, Kühe bringend; Soma für Indra, ihn zur Freude antreibend; er erschlägt die Dämonen, treibt geizige Feinde fort und schafft Raum für Reichtum; er ist König des Pferchs.
1.55.541
अ꣡या꣢ प꣣वा꣡ प꣢वस्वै꣣ना꣡ वसू꣢꣯नि माꣳश्च꣣त्व꣡ इ꣢न्द्रो꣣ स꣡र꣢सि꣣ प्र꣡ ध꣢न्व ।
ब्र꣣घ्न꣢श्चि꣣द्य꣢स्य꣣ वा꣢तो꣣ न꣢ जू꣣तिं꣡ पु꣢रु꣣मे꣡धा꣢श्चि꣣त्त꣡क꣢वे꣣ न꣡रं꣢ धात् ॥ ५४१ ॥
So gereinigt, lass diese Schätze strömen, auch mich; Indra läuft im See, über das trockene Land; er ist die helle Sonne, deren Schnelle dem Wind gleicht; der Weise verleiht dem laufenden Menschen Eile.
1.55.542
म꣣ह꣡त्तत्सोमो꣢꣯ महि꣣ष꣡श्च꣢कारा꣣पां꣡ यद्गर्भोऽवृ꣢꣯णीत दे꣣वा꣢न् ।
अ꣡द꣢धा꣣दि꣢न्द्रे꣣ प꣡व꣢मान꣣ ओ꣡जोऽज꣢꣯नय꣣त्सू꣢र्ये꣣ ज्यो꣢ति꣣रि꣡न्दुः꣢ ॥ ५४२ ॥
Diese große Tat vollbrachte Soma, der mächtige Stier, als der Schoß der Wasser die Götter erwählte; er legte Kraft in Indra, der fließende Soma; dieser Indu erzeugte das Licht in der Sonne.
1.55.543
अ꣡स꣢र्जि꣣ व꣢क्वा꣣ र꣢थ्ये꣣ य꣢था꣣जौ꣢ धि꣣या꣢ म꣣नो꣡ता꣢ प्रथ꣣मा꣡ म꣢नी꣣षा꣢ ।
द꣢श꣣ स्व꣡सा꣢रो꣣ अ꣢धि꣣ सा꣢नो꣣ अ꣡व्ये꣢ मृ꣣ज꣢न्ति꣣ व꣢ह्नि꣣ꣳ स꣡द꣢ने꣣ष्व꣡च्छ꣢ ॥ ५४३ ॥
Wie bei einem Wagenrennen sandte der erste Gedanke, von Geist und Einsicht geleitet, den schnellen Soma aus. Die zehn Schwestern (die Finger) reinigen den Träger auf dem wollenen Seiher, auf der Höhe, hin zu den Sitzen.
1.55.544
अ꣣पा꣢मि꣣वे꣢दू꣣र्म꣢य꣣स्त꣡र्त्तुराणाः꣣ प्र꣡ म꣢नी꣣षा꣡ ई꣢रते꣣ सो꣢म꣣म꣡च्छ꣢ ।
न꣣मस्य꣢न्ती꣣रु꣡प꣢ च꣣ य꣢न्ति꣣ सं꣡ चाच꣢꣯ विशन्त्युश꣣ती꣢रु꣣श꣡न्त꣢म् ॥ ५४४ ॥
Wie die Wellen der Gewässer, die sich erheben und hinüberwogen, werden die Gedanken der eingegebenen Absicht zum Soma getrieben. Die sich verneigenden Morgenröten nähern sich und kommen zusammen; die verlangenden Morgenröten dringen in den Verlangenden ein.