சாம வேதம் · பகுதி 1.55
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.55.533
प्र꣡ से꣢ना꣣नीः꣢꣫ शूरो꣣ अ꣢ग्रे꣣ र꣡था꣢नां ग꣣व्य꣡न्ने꣢ति꣣ ह꣡र्ष꣢ते अस्य꣣ से꣡ना꣢ ।
भ꣣द्रा꣢न् कृ꣣ण्व꣡न्नि꣢न्द्रह꣣वा꣡न्त्सखि꣢꣯भ्य꣣ आ꣢꣫ सोमो꣣ व꣡स्त्रा꣢ रभ꣣सा꣡नि꣢ दत्ते ॥ ५३३ ॥
சோமன் படைத்தலைவனும் வீரனுமாய்த் தேர்களுக்கு முன்னே செல்கிறான்; பசுக்களை விரும்பி மகிழ்கிறான். அவனது படை அவனைப் பின்தொடர்கிறது. நண்பர்களுக்கு நன்மை செய்து, இந்திரனை அழைக்கும் சோமன் விரைவான ஆடைகளை ஏற்கிறான்.
1.55.534
प्र꣢ ते꣣ धा꣢रा꣣ म꣡धु꣢मतीरसृग्र꣣न्वा꣢रं꣣ य꣢त्पू꣣तो꣢ अ꣣त्ये꣡ष्यव्य꣢꣯म् ।
प꣡व꣢मान꣣ प꣡व꣢से꣣ धा꣡म꣢ गो꣡नां꣢ ज꣣न꣢य꣣न्त्सू꣡र्य꣢मपिन्वो अ꣣र्कैः꣢ ॥ ५३४ ॥
சோமனே, உன் இனிய தாரைகள் பாய்ந்தன; நீ தூய்மையாகி கம்பளி வடிகட்டி வழியாகச் செல்லும்போது. பவமான சோமனே, நீ பசுக்களின் இருப்பிடத்தில் பாய்கிறாய்; சூரியனை உண்டாக்கி, மந்திரங்களால் அவனை வளர்க்கிறாய்.
1.55.535
प्र꣡ गा꣢यता꣣꣬भ्य꣢꣯र्चाम दे꣣वा꣡न्त्सोम꣢꣯ꣳ हिनोत मह꣣ते꣡ धना꣢꣯य ।
स्वा꣣दुः꣡ प꣢वता꣣मति꣣ वा꣢र꣣म꣢व्य꣣मा꣡ सी꣢दतु क꣣ल꣡शं꣢ दे꣣व꣡ इन्दुः꣢꣯ ॥ ५३५ ॥
முன்னே பாடுங்கள், தேவர்களைப் போற்றுவோம்; பெரிய செல்வத்திற்காக சோமனைத் தூண்டுங்கள். இனிய சோமன் சல்லடையையும் கம்பளி வடிகட்டியையும் கடந்து பாயட்டும்; தெய்வமான இந்து கலசத்தில் அமரட்டும்.
1.55.536
प्र꣡ हि꣢न्वा꣣नो꣡ ज꣢नि꣣ता꣡ रोद꣢꣯स्यो꣣ र꣢थो꣣ न꣡ वाज꣢꣯ꣳ सनि꣣ष꣡न्न꣢यासीत् ।
इ꣢न्द्रं꣣ ग꣢च्छ꣣न्ना꣡यु꣢धा स꣣ꣳशि꣡शा꣢नो꣣ वि꣢श्वा꣣ व꣢सु꣣ ह꣡स्त꣢योरा꣣द꣡धा꣢नः ॥ ५३६ ॥
இரு உலகங்களின் பிறப்பிடமான சோமன், தேரைப்போல வலிமையையும் பரிசையும் வென்று முன்னே சென்றான்; இந்திரனை நோக்கிச் செல்லும்போது தன் ஆயுதங்களைக் கூர்மையாக்கி, இரு கைகளிலும் அனைத்துச் செல்வங்களையும் ஏந்தியவனாய்.
1.55.537
त꣢क्ष꣣द्य꣢दी꣣ म꣡न꣢सो꣣ वे꣡न꣢तो꣣ वा꣡ग्ज्येष्ठ꣢꣯स्य꣣ ध꣡र्मं꣢ द्यु꣣क्षो꣡रनी꣢꣯के ।
आ꣡दी꣢माय꣣न्व꣢र꣣मा꣡ वा꣢वशा꣣ना꣢꣫ जुष्टं꣣ प꣡तिं꣢ क꣣ल꣢शे꣣ गा꣢व꣣ इ꣡न्दु꣢म् ॥ ५३७ ॥
மனதின் விருப்பமுள்ள வாக்கு, மூத்தவனின் தர்மத்தை வடிவமைத்தபோது, வானில் வசிப்பவனின் படைக்கு முன்னே; அப்போது பசுக்கள் கதறியபடி சிறந்த கணவனை நோக்கிச் சென்று, கலசத்தில் விரும்பப்பட்ட தலைவன் இந்துவை அடைந்தன.
1.55.538
सा꣣कमु꣡क्षो꣢ मर्जयन्त꣣ स्व꣡सा꣢रो꣣ द꣢श꣣ धी꣡र꣢स्य धी꣣त꣢यो꣣ ध꣡नु꣢त्रीः ।
ह꣢रिः꣣ प꣡र्य꣢द्रव꣣ज्जाः꣡ सूर्य꣢꣯स्य꣣ द्रो꣡णं꣢ ननक्षे꣣ अ꣢त्यो꣣ न꣢ वा꣣जी꣢ ॥ ५३८ ॥
காளைகள் சேர்ந்து தூய்மைப்படுத்தின; ஞானியின் பத்துச் சகோதரிகளும் விரைந்து செல்லும் எண்ணங்களும் ஒன்றாயின. சூரியனிடமிருந்து பிறந்த ஹரி சுற்றி ஓடினான்; வேகமான குதிரையைப் போல் அவன் துரோணத்தை அடைந்தான்.
1.55.539
अ꣢धि꣣ य꣡द꣢स्मिन्वा꣣जि꣡नी꣢व꣣ शु꣢भः꣣ स्प꣡र्ध꣢न्ते꣣ धि꣢यः꣣ सू꣢रे꣣ न꣡ विशः꣢꣯ ।
अ꣣पो꣡ वृ꣢णा꣣नः꣡ प꣢वते꣣ क꣡वी꣢यन्व्र꣣जं꣡ न प꣢꣯शु꣣व꣡र्ध꣢नाय꣣ म꣡न्म꣢ ॥ ५३९ ॥
அதில் பந்தயக் குதிரை போல் அழகிய எண்ணங்கள் போட்டியிடும்போது, சூரியனிடம் மக்கள் போட்டியிடுவது போல; நீரைத் தேர்ந்தெடுத்து கவியைப் போல அவன் ஓடுகிறான், கால்நடை வளர்ச்சிக்கான கொட்டில் போல, இந்த மந்திரம்.
1.55.540
इ꣡न्दु꣢र्वा꣣जी꣡ प꣢वते꣣ गो꣡न्यो꣢घा꣣ इ꣢न्द्रे꣣ सो꣢मः꣣ स꣢ह꣣ इ꣢न्व꣣न्म꣡दा꣢य ।
ह꣢न्ति꣣ र꣢क्षो꣣ बा꣡ध꣢ते꣣ प꣡र्यरा꣢꣯तिं꣣ व꣡रि꣢वस्कृ꣣ण्व꣢न्वृ꣣ज꣡न꣢स्य꣣ रा꣡जा꣢ ॥ ५४० ॥
வலிமையுள்ள சோமத் துளி தூய்மையாகப் பாய்கிறது, பசுக்களைக் கொண்டு வருபவன்; இந்திரனுக்காக சோமன், மகிழ்ச்சிக்காக அவனை ஊக்குவித்து; அரக்கர்களை அழிக்கிறான், பகைமையை விரட்டுகிறான், செல்வத்துக்கு இடம் அமைத்து, அவன் கொட்டிலின் அரசன்.
1.55.541
अ꣡या꣢ प꣣वा꣡ प꣢वस्वै꣣ना꣡ वसू꣢꣯नि माꣳश्च꣣त्व꣡ इ꣢न्द्रो꣣ स꣡र꣢सि꣣ प्र꣡ ध꣢न्व ।
ब्र꣣घ्न꣢श्चि꣣द्य꣢स्य꣣ वा꣢तो꣣ न꣢ जू꣣तिं꣡ पु꣢रु꣣मे꣡धा꣢श्चि꣣त्त꣡क꣢वे꣣ न꣡रं꣢ धात् ॥ ५४१ ॥
இவ்வாறு தூய்மைப்பட்டு இந்தச் செல்வங்களைப் பாய்ச்சு, என்னையும்; இந்திரன் நீரோடையில், வறண்ட நிலம் கடந்து ஓடுகிறான்; காற்றைப் போல விரையும் அவனது ஒளிர் சூரியன் ஆவான்; ஞானமிக்கவன் ஓடும் மனிதனுக்கு வேகம் அளிக்கிறான்.
1.55.542
म꣣ह꣡त्तत्सोमो꣢꣯ महि꣣ष꣡श्च꣢कारा꣣पां꣡ यद्गर्भोऽवृ꣢꣯णीत दे꣣वा꣢न् ।
अ꣡द꣢धा꣣दि꣢न्द्रे꣣ प꣡व꣢मान꣣ ओ꣡जोऽज꣢꣯नय꣣त्सू꣢र्ये꣣ ज्यो꣢ति꣣रि꣡न्दुः꣢ ॥ ५४२ ॥
இந்த மகத்தான செயலைச் சோமன், மகத்தான காளை செய்தான்; நீர்களின் கருப்பை தேவர்களைத் தேர்ந்தபோது; இந்திரனில் வலிமையை வைத்தான், பவமான சோமன்; அந்த இந்து சூரியனில் ஒளியை உண்டாக்கினான்.
1.55.543
अ꣡स꣢र्जि꣣ व꣢क्वा꣣ र꣢थ्ये꣣ य꣢था꣣जौ꣢ धि꣣या꣢ म꣣नो꣡ता꣢ प्रथ꣣मा꣡ म꣢नी꣣षा꣢ ।
द꣢श꣣ स्व꣡सा꣢रो꣣ अ꣢धि꣣ सा꣢नो꣣ अ꣡व्ये꣢ मृ꣣ज꣢न्ति꣣ व꣢ह्नि꣣ꣳ स꣡द꣢ने꣣ष्व꣡च्छ꣢ ॥ ५४३ ॥
தேர்ப் பந்தயத்தில் போல, மனத்தால் வழிநடத்தப்பட்ட முதல் சொல் விரைந்த சோமத்தை அனுப்பியது. பத்து சகோதரிகள் (விரல்கள்) கம்பளித் வடிகட்டியின் மேல், உயரத்தில், சுமந்து செல்பவனை இடங்களை நோக்கித் தூய்மைப்படுத்துகின்றன.
1.55.544
अ꣣पा꣢मि꣣वे꣢दू꣣र्म꣢य꣣स्त꣡र्त्तुराणाः꣣ प्र꣡ म꣢नी꣣षा꣡ ई꣢रते꣣ सो꣢म꣣म꣡च्छ꣢ ।
न꣣मस्य꣢न्ती꣣रु꣡प꣢ च꣣ य꣢न्ति꣣ सं꣡ चाच꣢꣯ विशन्त्युश꣣ती꣢रु꣣श꣡न्त꣢म् ॥ ५४४ ॥
நீரின் அலைகள் கடந்து எழுவது போல, உள்ளொளி எண்ணங்கள் சோமத்தை நோக்கி எழுப்பப்படுகின்றன. வணங்கும் உஷஸ்கள் அருகில் வருகின்றன; ஆசையுள்ள உஷஸ்கள் ஆசைகொண்டவனுள் நுழைகின்றன.