ସାମବେଦ · ଖଣ୍ଡ 1.7
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.7.63
आ꣡ जु꣢होता ह꣣वि꣡षा꣢ मर्जय꣣ध्वं नि꣡ होता꣢꣯रं गृ꣣ह꣡प꣢तिं दधिध्वम् ।
इ꣣ड꣢स्प꣣दे꣡ नम꣢꣯सा रा꣣त꣡ह꣢व्यꣳ सप꣣र्य꣡ता꣢ यज꣣तं꣢ प꣣꣬स्त्या꣢꣯नाम् ॥ ६३ ॥
ଆସ, ହବିଃ ଦ୍ୱାରା ଆହୁତି ଦିଅ ଏବଂ ତାହାକୁ ଅଳଙ୍କୃତ କର। ହୋତା ଓ ଗୃହପତିଙ୍କୁ ଭଲରେ ସ୍ଥାପନ କର। ଇଡାର ସ୍ଥାନରେ ନମସ୍କାରସହ ସେହି ଦାତାଙ୍କୁ ସେବା କର, ଯିଏ ଯଜନୀୟ, ଗୃହବାସୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ।
1.7.64
चि꣣त्र꣢꣫ इच्छिशो꣣स्त꣡रु꣢णस्य व꣣क्ष꣢थो꣣ न꣢꣫ यो मा꣣त꣡रा꣢व꣣न्वे꣢ति꣣ धा꣡त꣢वे ।
अ꣣नूधा꣡ यदजी꣢꣯जन꣣द꣡धा꣢ चि꣣दा꣢ व꣣व꣡क्ष꣢त्स꣣द्यो꣡ महि꣢꣯ दू꣣त्यां३꣢च꣡र꣢न् ॥ ६४ ॥
ସେ ଅଦ୍ଭୁତ; ଶିଶୁ ଓ ତରୁଣର ବକ୍ଷ ଦିଗରେ; ଦୁଇ ମାତାଙ୍କ ନିକଟକୁ ପୋଷଣ ପାଇଁ ଯିବା ଯେ। ସ୍ତନହୀନା ଯେତେବେଳେ ତାଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲା, ସେତେବେଳେ ସେ ଶୀଘ୍ର ବଢ଼ିଲା; ମହାନ ଦୂତକର୍ମ କରି ଚାଲିଲା।
1.7.65
इ꣣दं꣢ त꣣ ए꣡कं꣢ प꣣र꣡ उ꣢ त꣣ ए꣡कं꣢ तृ꣣ती꣡ये꣢न꣣ ज्यो꣡ति꣢षा꣣ सं꣡ वि꣢शस्व ।
सं꣣वे꣡श꣢नस्त꣣न्वे꣢ऽ३चा꣡रु꣢रेधि प्रि꣣यो꣢ दे꣣वा꣡नां꣢ पर꣣मे꣢ ज꣣नि꣡त्रे꣢ ॥ ६५ ॥
ଏହା ତୁମର ଗୋଟିଏ; ପାରିରେ ତୁମର ଗୋଟିଏ; ତୃତୀୟ ଜ୍ୟୋତି ସହିତ ଭଲରେ ପ୍ରବେଶ କର। ଶରୀର ପାଇଁ ଅନୁକୂଳ ଓ ସୁନ୍ଦର ହୁଅ; ଦେବତାଙ୍କ ପ୍ରିୟ ପରମ ଜନ୍ମସ୍ଥାନରେ।
1.7.66
इ꣣म꣢꣫ꣳ स्तो꣣म꣡मर्ह꣢ते जा꣣त꣡वे꣢दसे꣣ र꣡थ꣢मिव꣣ सं꣡ म꣢हेमा मनी꣣ष꣡या꣢ ।
भ꣣द्रा꣢꣫ हि नः꣣ प्र꣡म꣢तिरस्य स꣣ꣳस꣡द्यग्ने꣢꣯ स꣣ख्ये꣡ मा रि꣢꣯षामा व꣣यं꣡ तव꣢꣯ ॥ ६६ ॥
ଏହି ସ୍ତୋତ୍ରକୁ ପୂଜନୀୟ ଜାତବେଦସଙ୍କ ପାଇଁ, ରଥ ପରି, ବୁଦ୍ଧିରେ ଆମେ ସଜାଉ। ତାଙ୍କ ସଭାରେ ଆମ ବୁଦ୍ଧି ମଙ୍ଗଳମୟ ହେଉ। ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମ ସଖ୍ୟରେ ଆମେ ହାନି ନ ପାଉ।
1.7.67
मू꣣र्धा꣡नं꣢ दि꣣वो꣡ अ꣢र꣣तिं꣡ पृ꣢थि꣣व्या꣡ वै꣢श्वान꣣र꣢मृ꣣त꣢꣫ आ जा꣣त꣢म꣣ग्नि꣢म् ।
क꣣वि꣢ꣳ स꣣म्रा꣢ज꣣म꣡ति꣢थिं꣣ ज꣡ना꣢नामा꣣स꣢न्नः꣣ पा꣡त्रं꣢ जनयन्त दे꣣वाः꣢ ॥ ६७ ॥
ଆକାଶର ମସ୍ତକ, ପୃଥିବୀର ଅଧିପତି, ବୈଶ୍ୱାନର, ଋତରୁ ଜନ୍ମିତ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ — କବି, ସମ୍ରାଟ, ଜନମାନଙ୍କ ଅତିଥିଙ୍କୁ — ନିକଟସ୍ଥ ଦେବତାମାନେ ପାତ୍ର ରୂପେ ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ।
1.7.68
वि꣢꣫ त्वदापो꣣ न꣡ पर्व꣢꣯तस्य पृ꣣ष्ठा꣢दु꣣क्थे꣡भि꣢रग्ने जनयन्त दे꣣वाः꣢ ।
तं꣢ त्वा꣣ गि꣡रः꣢ सुष्टु꣣त꣡यो꣢ वाजयन्त्या꣣जिं꣡ न गि꣢꣯र्व꣣वा꣡हो꣢ जिग्यु꣣र꣡श्वाः꣢ ॥ ६८ ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ପର୍ବତର ପିଠିରୁ ଜଳ ପରି, ଦେବତାମାନେ ଉକ୍ଥ ଦ୍ୱାରା ତୁମକୁ ପ୍ରକଟ କଲେ। ଉତ୍ତମ ସ୍ତୁତି ତୁମକୁ ବଳ ଦିଏ; ଦୌଡ଼ରେ ଘୋଡ଼ା ଜିତିବା ପରି, ଗୀତ ବହିଥିବା ଅଶ୍ୱ ଜିତିଲେ।
1.7.69
आ꣢ वो꣣ रा꣡जा꣢नमध्व꣣र꣡स्य꣢ रु꣣द्र꣡ꣳ होता꣢꣯रꣳ सत्य꣣य꣢ज꣣ꣳ रो꣡द꣢स्योः ।
अ꣣ग्निं꣢ पु꣣रा꣡ त꣢नयि꣣त्नो꣢र꣣चि꣢त्ता꣣द्धि꣡र꣢ण्यरूप꣣म꣡व꣢से कृणुध्वम् ॥ ६९ ॥
ଯଜ୍ଞର ରାଜା, ରୁଦ୍ର, ହୋତା, ସତ୍ୟଯଜ୍ଞ, ଦ୍ୟାବାପୃଥିବୀର ଅଗ୍ନି — ତାଙ୍କୁ ମେଘ ଗର୍ଜନ ପୂର୍ବରୁ, ଅଚେତନଙ୍କ ଠାରୁ ରକ୍ଷା ପାଇଁ, ସୁବର୍ଣ୍ଣରୂପ ତାଙ୍କୁ ତୁମେ ପ୍ରକଟ କର।
1.7.70
इ꣣न्धे꣢꣫ राजा꣣ स꣢म꣣र्यो꣡ नमो꣢꣯भि꣣र्य꣢स्य꣣ प्र꣡ती꣢क꣣मा꣡हु꣢तं घृ꣣ते꣡न꣢ ।
न꣡रो꣢ ह꣣व्ये꣡भि꣢रीडते स꣣बा꣢ध꣣ आ꣡ग्निरग्र꣢꣯मु꣣ष꣡सा꣢मशोचि ॥ ७० ॥
ରାଜା ଅଗ୍ନି ସମର୍ୟରେ ନମସ୍କାରରେ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ ହୁଅନ୍ତି; ଘୃତରେ ଆହୁତ ଯାହାର ମୁଖ। ମନୁଷ୍ୟମାନେ ହବ୍ୟରେ ତାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି; ଏକତ୍ରେ ଅଗ୍ନି ଉଷା ଆଗରେ ଜଳିଲେ।
1.7.71
प्र꣢ के꣣तु꣡ना꣢ बृह꣣ता꣡ या꣢त्य꣣ग्नि꣡रा रोद꣢꣯सी वृष꣣भो꣡ रो꣢रवीति ।
दि꣣व꣢श्चि꣣द꣡न्ता꣢दुप꣣मा꣡मुदा꣢꣯नड꣣पा꣢मु꣣प꣡स्थे꣢ महि꣣षो꣡ व꣢वर्ध ॥ ७१ ॥
ଅଗ୍ନି ନିଜ ମହାନ ତେଜଧ୍ୱଜା ସହ ଆଗକୁ ଯାଆନ୍ତି; ବୃଷଭ ପରି ଦ୍ୟାବାପୃଥିବୀରେ ଗର୍ଜନ କରନ୍ତି। ଆକାଶର ସୀମାରୁ ମଧ୍ୟ ଊର୍ଦ୍ଧ୍ୱକୁ ଉଠି, ଜଳର କୋଳରେ ମହାନ ଅଗ୍ନି ବଢ଼ିଲେ।
1.7.72
अ꣣ग्निं꣢꣫ नरो꣣ दी꣡धि꣢तिभिर꣣र꣢ण्यो꣣र्ह꣡स्त꣢च्युतं जनयत प्रश꣣स्त꣢म् ।
दूरे꣣दृ꣡शं꣢ गृ꣣ह꣡प꣢तिमथ꣣व्यु꣢म् ॥ ७२ ॥
ହେ ମନୁଷ୍ୟମାନେ, ଅରଣିର ଦୁଇ କାଠରୁ, ଦୀପ୍ତି ସହ, ହାତରୁ ଖସିଥିବା ଅଗ୍ନିକୁ, ପ୍ରଶଂସନୀୟକୁ, ଦୂରରୁ ଦେଖାଯାଉଥିବା, ଗୃହପତିକୁ, ଅଚଳକୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କର।