சாம வேதம் · பகுதி 1.7
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.7.63
आ꣡ जु꣢होता ह꣣वि꣡षा꣢ मर्जय꣣ध्वं नि꣡ होता꣢꣯रं गृ꣣ह꣡प꣢तिं दधिध्वम् ।
इ꣣ड꣢स्प꣣दे꣡ नम꣢꣯सा रा꣣त꣡ह꣢व्यꣳ सप꣣र्य꣡ता꣢ यज꣣तं꣢ प꣣꣬स्त्या꣢꣯नाम् ॥ ६३ ॥
வாருங்கள், அவிப்பொருளால் அர்ப்பணியுங்கள்; அதை அலங்கரியுங்கள். ஹோதாவும் இல்லத் தலைவருமான அவரை நன்கு நிறுவுங்கள். இடையின் இடத்தில் வணக்கத்துடன், கொடைவள்ளலான, வழிபடத் தக்கவரை வழிபடுங்கள்; வீட்டாரிடையே உள்ள யஜனீயரை.
1.7.64
चि꣣त्र꣢꣫ इच्छिशो꣣स्त꣡रु꣢णस्य व꣣क्ष꣢थो꣣ न꣢꣫ यो मा꣣त꣡रा꣢व꣣न्वे꣢ति꣣ धा꣡त꣢वे ।
अ꣣नूधा꣡ यदजी꣢꣯जन꣣द꣡धा꣢ चि꣣दा꣢ व꣣व꣡क्ष꣢त्स꣣द्यो꣡ महि꣢꣯ दू꣣त्यां३꣢च꣡र꣢न् ॥ ६४ ॥
அவர் அற்புதமானவர்; சிசுவின், இளைஞனின் மார்பை நோக்கி; இருவரான தாய்மார்களிடம் உணவளிக்கச் செல்பவர். முலையற்றவள் அவரைப் பெற்றபோதே, அவர் விரைவில் வளர்ந்தார்; பெரிய தூதுப்பணியைச் செய்தபடி சென்றார்.
1.7.65
इ꣣दं꣢ त꣣ ए꣡कं꣢ प꣣र꣡ उ꣢ त꣣ ए꣡कं꣢ तृ꣣ती꣡ये꣢न꣣ ज्यो꣡ति꣢षा꣣ सं꣡ वि꣢शस्व ।
सं꣣वे꣡श꣢नस्त꣣न्वे꣢ऽ३चा꣡रु꣢रेधि प्रि꣣यो꣢ दे꣣वा꣡नां꣢ पर꣣मे꣢ ज꣣नि꣡त्रे꣢ ॥ ६५ ॥
இது உன்னுடையது ஒன்று; அப்பால் உன்னுடையது ஒன்று; மூன்றாம் ஒளியுடன் நன்கு நுழைவாய். உடலுக்காக இணைந்து அமைபவனாய், அழகனாய் ஆவாய்; தேவர்களுக்கு அன்பனாய், உயர் பிறப்பிடத்தில்.
1.7.66
इ꣣म꣢꣫ꣳ स्तो꣣म꣡मर्ह꣢ते जा꣣त꣡वे꣢दसे꣣ र꣡थ꣢मिव꣣ सं꣡ म꣢हेमा मनी꣣ष꣡या꣢ ।
भ꣣द्रा꣢꣫ हि नः꣣ प्र꣡म꣢तिरस्य स꣣ꣳस꣡द्यग्ने꣢꣯ स꣣ख्ये꣡ मा रि꣢꣯षामा व꣣यं꣡ तव꣢꣯ ॥ ६६ ॥
இந்த துதியை வணக்கத்திற்குரிய ஜாதவேதஸுக்கு, தேரைப் போல, அறிவால் நாம் ஒருங்கே அமைக்கிறோம். அவருடைய சபையில் நம் நுண்ணறிவு நலமானதாகட்டும். அக்கினியே, உன் நட்பில் நாம் அழியாதிருப்போம்.
1.7.67
मू꣣र्धा꣡नं꣢ दि꣣वो꣡ अ꣢र꣣तिं꣡ पृ꣢थि꣣व्या꣡ वै꣢श्वान꣣र꣢मृ꣣त꣢꣫ आ जा꣣त꣢म꣣ग्नि꣢म् ।
क꣣वि꣢ꣳ स꣣म्रा꣢ज꣣म꣡ति꣢थिं꣣ ज꣡ना꣢नामा꣣स꣢न्नः꣣ पा꣡त्रं꣢ जनयन्त दे꣣वाः꣢ ॥ ६७ ॥
வானத்தின் தலையும், பூமியின் தலைவரும், வைஸ்வானரரும், ஒழுங்கிலிருந்து பிறந்த அக்கினியை — கவி, சக்கரவர்த்தி, மக்களின் விருந்தினரை — அருகிலிருந்த தேவர்கள் பாத்திரமாக உருவாக்கினர்.
1.7.68
वि꣢꣫ त्वदापो꣣ न꣡ पर्व꣢꣯तस्य पृ꣣ष्ठा꣢दु꣣क्थे꣡भि꣢रग्ने जनयन्त दे꣣वाः꣢ ।
तं꣢ त्वा꣣ गि꣡रः꣢ सुष्टु꣣त꣡यो꣢ वाजयन्त्या꣣जिं꣡ न गि꣢꣯र्व꣣वा꣡हो꣢ जिग्यु꣣र꣡श्वाः꣢ ॥ ६८ ॥
அக்னியே, மலையின் முதுகிலிருந்து நீர் பாய்வது போல, தேவர்கள் உக்தங்களால் உன்னைப் பிறப்பித்தனர். நல்ல துதிகள் உன்னை வலுப்படுத்துகின்றன; பந்தயத்தில் குதிரைகள் வெல்வது போல, பாடல்களால் சுமக்கப்பட்ட குதிரைகள் வென்றன.
1.7.69
आ꣢ वो꣣ रा꣡जा꣢नमध्व꣣र꣡स्य꣢ रु꣣द्र꣡ꣳ होता꣢꣯रꣳ सत्य꣣य꣢ज꣣ꣳ रो꣡द꣢स्योः ।
अ꣣ग्निं꣢ पु꣣रा꣡ त꣢नयि꣣त्नो꣢र꣣चि꣢त्ता꣣द्धि꣡र꣢ण्यरूप꣣म꣡व꣢से कृणुध्वम् ॥ ६९ ॥
யாகத்தின் அரசனும், ருத்ரனும், ஹோதாவும், சத்ய யஜனும், இரு உலகங்களின் அக்னியுமான அவரை, இடி முழக்கத்திற்கு முன், அறியாதவர்களிடமிருந்து, பாதுகாப்புக்காக தங்க வடிவினரை எழுப்புங்கள்.
1.7.70
इ꣣न्धे꣢꣫ राजा꣣ स꣢म꣣र्यो꣡ नमो꣢꣯भि꣣र्य꣢स्य꣣ प्र꣡ती꣢क꣣मा꣡हु꣢तं घृ꣣ते꣡न꣢ ।
न꣡रो꣢ ह꣣व्ये꣡भि꣢रीडते स꣣बा꣢ध꣣ आ꣡ग्निरग्र꣢꣯मु꣣ष꣡सा꣢मशोचि ॥ ७० ॥
அரசனான அக்னி சமர்யத்தில் வணக்கங்களால் ஜ்வலிக்கிறான்; நெய்யால் ஆஹுதி அளிக்கப்படும் அவனது முகம். மனிதர்கள் ஹவ்யங்களால் அவனைத் துதிக்கின்றனர்; ஒன்றுகூடி அக்னி உஷஸ்களுக்கு முன் ஒளிர்ந்தான்.
1.7.71
प्र꣢ के꣣तु꣡ना꣢ बृह꣣ता꣡ या꣢त्य꣣ग्नि꣡रा रोद꣢꣯सी वृष꣣भो꣡ रो꣢रवीति ।
दि꣣व꣢श्चि꣣द꣡न्ता꣢दुप꣣मा꣡मुदा꣢꣯नड꣣पा꣢मु꣣प꣡स्थे꣢ महि꣣षो꣡ व꣢वर्ध ॥ ७१ ॥
அக்னி தனது பெரிய ஒளிக் கொடியுடன் முன்னேறுகிறான்; காளையைப் போல இரு உலகங்களிலும் முழங்குகிறான். வானின் எல்லையிலிருந்தும் மேலெழுந்து, நீர்களின் மடியில் பெரியவன் வளர்ந்தான்.
1.7.72
अ꣣ग्निं꣢꣫ नरो꣣ दी꣡धि꣢तिभिर꣣र꣢ण्यो꣣र्ह꣡स्त꣢च्युतं जनयत प्रश꣣स्त꣢म् ।
दूरे꣣दृ꣡शं꣢ गृ꣣ह꣡प꣢तिमथ꣣व्यु꣢म् ॥ ७२ ॥
மனிதர்களே, அரணிகளின் இரு கட்டைகளிலிருந்து ஒளிக்கதிர்களுடன், கையிலிருந்து விழுந்த அக்னியை, புகழத்தக்கவனை, தொலைவிலிருந்து தெரியும், இல்லத் தலைவனை, அசையாதவனை உண்டாக்குங்கள்.