Upaniṣads · Bṛhadāraṇyaka 3.3
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
Bṛhadāraṇyaka 3.3.1
(भुज्युब्राह्मणम्)
अथ हैनं भुज्युर्लाह्यायनिः पप्रच्छ याज्ञवल्क्येति होवाच मद्रेषु चरकाः पर्यव्रजाम ।
ते पतञ्चलस्य काप्यस्य गृहानैम ।
तस्यासीद्दुहिता गन्धर्वगृहीता ।
तमपृच्छाम कोऽसीति ।
सोऽब्रवीत्सुधन्वाङ्गिरस इति ।
तं यदा लोकानामन्तानपृच्छाम ।
अथैनमब्रूम क्व पारिक्षिता अभवन्निति ।
क्व पारिक्षिता अभवन् ।
स त्वा पृच्छामि याज्ञवल्क्य ।
क्व पारिक्षिता अभवन्निति ॥ ३.३.१ ॥
Then Bhujyu, son of Lāhya, asked him: O Yājñavalkya, we were wandering students among the Madras. We went to the house of Patañcala Kāpya. He had a daughter possessed by a gandharva. We asked her, 'Who are you?' She said, 'I am Sudhanvan, son of Aṅgiras.' When we asked him about the ends of the worlds, we said to him, 'Where did the Pārikṣitas go?' Where did the Pārikṣitas go? So I ask you, Yājñavalkya: where did the Pārikṣitas go?
Bṛhadāraṇyaka 3.3.2
स होवाच उवाच वै सः ।
अगच्छन् वै ते तद्यत्राश्वमेधयाजिनो गच्छन्तीति ।
क्व न्वश्वमेधयाजिनो गच्छन्तीति ।
द्वात्रिंशतं वै देवरथाह्न्यान्ययं लोकः ।
तं समन्तं पृथिवी द्विस्तावत्पर्येति ।
तां समन्तं पृथिवीं द्विस्तावत्समुद्रः पर्येति ।
तद्यावती क्षुरस्य धारा यावद्वा मक्षिकायाः पत्त्रं तावानन्तरेणाकाशः तानैन्द्रः सुपर्णो भूत्वा वायवे प्रायच्छत् ।
तान् वायुरात्मनि धित्वा तत्रागमयद्यत्राश्वमेधयाजिनोऽभवन्निति ।
एवमिव वै स वायुमेव प्रशशंस तस्माद्वायुरेव व्यष्टिर्वायुः समष्टिः ।
अप पुनर्मृत्युं जयति य एवं वेद ।
ततो ह भुज्युर्लाह्यायनिरुपरराम ॥ ३.३.२ ॥
He said, indeed he said: 'We went to where the performers of the horse sacrifice go.' 'Where, then, do the performers of the horse sacrifice go?' Thirty-two are the divine chariots, which is this world. The earth encircles it on all sides, twice as far; the ocean encircles that earth on all sides, twice as far. As large as the edge of a razor, or the wing of a fly, is the space between them. Becoming Indra's eagle, they gave them to Vāyu. Vāyu, holding them within himself, brought them to where the performers of the horse sacrifice were. Thus he praised Vāyu alone. Therefore Vāyu is the individual, Vāyu is the whole. One who knows this conquers death again. Then Bhujyu, the son of Lahyā, fell silent.