Upaniṣad · Bṛhadāraṇyaka 3.3
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
Bṛhadāraṇyaka 3.3.1
(भुज्युब्राह्मणम्)
अथ हैनं भुज्युर्लाह्यायनिः पप्रच्छ याज्ञवल्क्येति होवाच मद्रेषु चरकाः पर्यव्रजाम ।
ते पतञ्चलस्य काप्यस्य गृहानैम ।
तस्यासीद्दुहिता गन्धर्वगृहीता ।
तमपृच्छाम कोऽसीति ।
सोऽब्रवीत्सुधन्वाङ्गिरस इति ।
तं यदा लोकानामन्तानपृच्छाम ।
अथैनमब्रूम क्व पारिक्षिता अभवन्निति ।
क्व पारिक्षिता अभवन् ।
स त्वा पृच्छामि याज्ञवल्क्य ।
क्व पारिक्षिता अभवन्निति ॥ ३.३.१ ॥
Alors Bhujyu, fils de Lāhya, lui demanda : Ô Yājñavalkya, nous étions des errants parmi les Madra. Nous nous rendîmes chez Patañcala Kāpya. Il avait une fille possédée par un gandharva. Nous lui demandâmes : « Qui es-tu ? » Elle dit : « Je suis Sudhanvan, fils d'Aṅgiras. » Lorsque nous l'interrogeâmes sur les confins des mondes, nous lui dîmes : « Où sont allés les Pārikṣitas ? » Où sont allés les Pārikṣitas ? Ainsi je t'interroge, Yājñavalkya : où sont allés les Pārikṣitas ?
Bṛhadāraṇyaka 3.3.2
स होवाच उवाच वै सः ।
अगच्छन् वै ते तद्यत्राश्वमेधयाजिनो गच्छन्तीति ।
क्व न्वश्वमेधयाजिनो गच्छन्तीति ।
द्वात्रिंशतं वै देवरथाह्न्यान्ययं लोकः ।
तं समन्तं पृथिवी द्विस्तावत्पर्येति ।
तां समन्तं पृथिवीं द्विस्तावत्समुद्रः पर्येति ।
तद्यावती क्षुरस्य धारा यावद्वा मक्षिकायाः पत्त्रं तावानन्तरेणाकाशः तानैन्द्रः सुपर्णो भूत्वा वायवे प्रायच्छत् ।
तान् वायुरात्मनि धित्वा तत्रागमयद्यत्राश्वमेधयाजिनोऽभवन्निति ।
एवमिव वै स वायुमेव प्रशशंस तस्माद्वायुरेव व्यष्टिर्वायुः समष्टिः ।
अप पुनर्मृत्युं जयति य एवं वेद ।
ततो ह भुज्युर्लाह्यायनिरुपरराम ॥ ३.३.२ ॥
Il dit, en vérité il dit : « Nous sommes allés là où vont ceux qui accomplissent le sacrifice du cheval. » « Où donc vont ceux qui accomplissent le sacrifice du cheval ? » Trente-deux sont les chars des dieux, c'est-à-dire ce monde. La terre l'entoure de tous côtés, deux fois autant ; l'océan entoure cette terre de tous côtés, deux fois autant. Aussi grand que le tranchant d'un rasoir, ou que l'aile d'une mouche, est l'espace entre eux. Devenu aigle d'Indra, il les donna à Vāyu. Vāyu, les tenant en lui-même, les conduisit là où étaient ceux qui avaient accompli le sacrifice du cheval. Ainsi il loua seulement Vāyu. C'est pourquoi Vāyu est l'individuel, Vāyu est le total. Celui qui sait cela conquiert à nouveau la mort. Alors Bhujyu, fils de Lahyā, garda le silence.