Vedyatra वेदयात्रा
ค้นหา

อุปนิษัท · Bṛhadāraṇyaka 5.2

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

อ่านพร้อมความหมาย

Bṛhadāraṇyaka 5.2.1

(दमदानदयेति त्रिकोपदेशब्राह्मणम्)
त्रयाः प्राजापत्याः प्रजापतौ पितरि ब्रह्मचर्यमूषुः ।
देवा मनुष्या असुराः ।
उषित्वा ब्रह्मचर्यं देवा ऊचुर्ब्रवीतु नो भवानिति ।
तेभ्यो हैतदक्षरमुवाच द इति ।
व्यज्ञासिष्टा३ इति ।
व्यज्ञासिष्मेति होचुः ।
दाम्यतेति न आत्थेति ।
ओमिति होवाच व्यज्ञासिष्टेति ॥ ५.२.१ ॥

นี่คือพราหมณะแห่งคำสอนสามประการ คือ การข่มใจ (ทมะ) การให้ทาน (ทานะ) และความเมตตา (ทยา) บุตรทั้งสามของประชาบดี คือเทวดา มนุษย์ และอสูร อยู่ศึกษาพรหมจรรย์กับพระประชาบดีผู้เป็นบิดา เมื่อจบการศึกษาพรหมจรรย์แล้ว เทวดากล่าวว่า "ขอพระองค์โปรดตรัสแก่พวกข้าพเจ้าเถิด" ท่านจึงตรัสแก่พวกเขาเพียงพยางค์เดียวว่า "ทะ" "เข้าใจแล้วหรือ" "พวกข้าพเจ้าเข้าใจแล้ว" พวกเขากล่าว "พระองค์ตรัสว่า จงข่มใจตนเอง" "ถูกแล้ว" ท่านตรัส "พวกเจ้าเข้าใจแล้ว"

Bṛhadāraṇyaka 5.2.2

अथ हैनं मनुष्या ऊचुर्ब्रवीतु नो भवानिति ।
तेभ्यो हैतदेवाक्षरमुवाच द इति ।
व्यज्ञासिष्टा३ इति ।
व्यज्ञासिष्मेति होचुः ।
दत्तेति न आत्थेति ।
ओमिति होवाच व्यज्ञासिष्टेति ॥ ५.२.२ ॥

ต่อจากนั้น มนุษย์กล่าวแก่ท่านว่า "ขอพระองค์โปรดตรัสแก่พวกข้าพเจ้าเถิด" ท่านจึงตรัสแก่พวกเขาด้วยพยางค์เดียวกันว่า "ทะ" "เข้าใจแล้วหรือ" "พวกข้าพเจ้าเข้าใจแล้ว" พวกเขากล่าว "พระองค์ตรัสว่า จงให้" "ถูกแล้ว" ท่านตรัส "พวกเจ้าเข้าใจแล้ว"

Bṛhadāraṇyaka 5.2.3

अथ हैनमसुरा ऊचुर्ब्रवीतु नो भवानिति ।
तेभ्यो हैतदेवाक्षरमुवाच द इति ।
व्यज्ञासिष्टा३ इति ।
व्यज्ञासिष्मेति होचुः ।
दयध्वमिति न आत्थेति ।
ओमिति होवाच व्यज्ञासिष्टेति ।
तदेतदेवैषा दैवी वागनुवदति स्तनयित्नुर्द द द इति ।
दम्यत दत्त दयध्वमिति ।
तदेतत्त्रयं शिक्षेद्दमं दानं दयामिति ॥ ५.२.३ ॥

จากนั้นอสูรทั้งหลายกล่าวกับพระองค์ว่า ขอโปรดตรัสแก่พวกข้าพเจ้าเถิด พระองค์จึงตรัสแก่พวกเขาเพียงพยางค์เดียวว่า ทะ ถามว่า เข้าใจแล้วหรือ พวกเขากล่าวว่า เข้าใจแล้ว พระองค์ตรัสว่า พวกเจ้าเข้าใจว่า จงมีความเมตตาสงสาร พวกเขากล่าวว่า ใช่ พระองค์ตรัสว่า เจ้าเข้าใจแล้ว เสียงแห่งเทพนี้ คือเสียงฟ้าร้องของเมฆ ย่อมกล่าวซ้ำว่า ทะ ทะ ทะ คือ จงข่มใจ จงให้ และจงมีความเมตตาสงสาร ฉะนั้นควรฝึกสามสิ่งนี้ คือการข่มใจ การให้ทาน และความเมตตาสงสาร