വാല്മീകി രാമായണം रामायण

ഇത് എന്താണ്

"രാമന്റെ യാത്ര" എന്നർത്ഥം വരുന്ന വാല്മീകി രാമായണം സംസ്കൃത സാഹിത്യത്തിലെ ആദ്യ കാവ്യമായ ആദികാവ്യം എന്ന നിലയിൽ ആദരിക്കപ്പെടുന്നു. ഏകദേശം 24,000 ശ്ലോകങ്ങളിലായി അയോധ്യയിലെ രാജകുമാരനായ രാമന്റെ ജീവിതം ഇതിൽ പറയുന്നു: സീതയുമായുള്ള വിവാഹം, സീതയോടും സഹോദരൻ ലക്ഷ്മണനോടുമൊപ്പം കാട്ടിലെ പതിനാലു വർഷത്തെ വനവാസം, ലങ്കാധിപതിയായ രാവണൻ സീതയെ അപഹരിക്കുന്നത്, ഹനുമാന്റെയും വാനരന്മാരുടെയും സഹായത്തോടെ അവളെ തേടിയുള്ള അന്വേഷണവും മോചിപ്പിക്കാനുള്ള യുദ്ധവും, ഒടുവിൽ അയോധ്യയിലേക്കുള്ള മടക്കം.

ഇത് എങ്ങനെ ക്രമീകരിച്ചിരിക്കുന്നു

ഈ കാവ്യത്തിന് ഏഴു കാണ്ഡങ്ങളുണ്ട്: ബാലകാണ്ഡം (ബാല്യം), അയോധ്യാകാണ്ഡം (രാജസഭയും വനവാസവും), ആരണ്യകാണ്ഡം (വനം), കിഷ്കിന്ധാകാണ്ഡം (വാനരന്മാരുമായുള്ള സഖ്യം), സുന്ദരകാണ്ഡം (ഹനുമാൻ ലങ്കയിലേക്കു ചാടുന്നതും സീതയെ തിരയുന്നതും), യുദ്ധകാണ്ഡം (യുദ്ധം), ഉത്തരകാണ്ഡം (പിൽക്കാല വർഷങ്ങൾ). ഒരു ആമുഖകഥയോടെയാണ് ഇത് ആരംഭിക്കുന്നത്: നാരദമഹർഷി വാല്മീകിക്ക് രാമനെക്കുറിച്ചു പറഞ്ഞുകൊടുക്കുന്നു; ഇണക്കിളികളിൽ ഒന്നിനെ ഒരു വേടൻ കൊല്ലുന്നതു കണ്ട് ദുഃഖം അടക്കാനാവാതെ വാല്മീകി ആദ്യ ശ്ലോകം ഉച്ചരിക്കുന്നു; ആ ഛന്ദസ്സിലാണ് പിന്നീട് കാവ്യം മുഴുവൻ രചിക്കപ്പെട്ടത്.

ഇത് എന്തു പഠിപ്പിക്കുന്നു

ബന്ധങ്ങളിലെ ധർമ്മത്തെക്കുറിച്ചുള്ള കാവ്യമാണ് രാമായണം: നല്ല മകൻ, സഹോദരൻ, ഭാര്യ, ഭർത്താവ്, സുഹൃത്ത്, ഭരണാധികാരി എന്നിങ്ങനെ ആയിരിക്കുക എന്നതിന്റെ അർത്ഥം എന്ത് എന്ന്. അച്ഛന്റെ വാക്കു പാലിക്കപ്പെടാൻ രാമൻ വനവാസം സ്വീകരിക്കുന്നു; ഭരതൻ സിംഹാസനം നിരസിച്ച് രാമന്റെ പേരിൽ മാത്രം ഭരിക്കുന്നു; ലക്ഷ്മണനും സീതയും സ്നേഹം കൊണ്ട് കഷ്ടപ്പാടു തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നു; ഹനുമാൻ ധൈര്യത്തോടും ഭക്തിയോടും കൂടി സേവിക്കുന്നു. ആഗ്രഹത്തിന്റെയും അഹങ്കാരത്തിന്റെയും വിനാശകരമായ ശക്തിയും രാവണനിലൂടെ ഇതു കാണിച്ചുതരുന്നു. സീതയുടെ അഗ്നിപരീക്ഷ, പിന്നീടുള്ള അവളുടെ വനവാസം തുടങ്ങിയ ചില സന്ദർഭങ്ങൾ നൂറ്റാണ്ടുകളായി ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെടുകയും ചർച്ച ചെയ്യപ്പെടുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്; പാരമ്പര്യം ആ ചർച്ച ഇന്നും സജീവമായി നിലനിർത്തുന്നു.

നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിൽ ഇതിന് എന്ത് അർത്ഥമുണ്ടാകാം

മുറുകെപ്പിടിക്കാവുന്ന സ്ഥൈര്യത്തിന്റെ ചിത്രങ്ങൾ രാമായണം നൽകുന്നു: എല്ലാം നഷ്ടപ്പെടുത്തേണ്ടിവന്നാലും വാക്കു പാലിക്കുക, സഹോദരങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള വിശ്വസ്തത, വ്യത്യാസങ്ങൾക്കപ്പുറമുള്ള സൗഹൃദം, ഭയത്തെ ധൈര്യമാക്കി മാറ്റുന്ന ഹനുമാന്റേതുപോലുള്ള ഭക്തി. കമ്പരുടെ തമിഴ് രാമായണം, തുളസീദാസിന്റെ രാമചരിതമാനസം മുതൽ തായ്‌ലൻഡിലെ രാമകിയൻ വരെ, ദക്ഷിണേഷ്യയിലെയും തെക്കുകിഴക്കൻ ഏഷ്യയിലെയും മിക്കവാറും എല്ലാ ഭാഷകളിലും ഇതു പുനരാഖ്യാനം ചെയ്യപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ദസറ, ദീപാവലി തുടങ്ങിയ ഉത്സവങ്ങളിലും, യുനെസ്കോ അദൃശ്യ സാംസ്കാരിക പൈതൃകമായി അംഗീകരിച്ചിട്ടുള്ള രാംലീല നാടകങ്ങളിലും ഇതു ജീവിക്കുന്നു.

എവിടെ തുടങ്ങണം

നാരദൻ കഥ മുഴുവൻ ചുരുക്കിപ്പറയുന്ന ബാലകാണ്ഡത്തിലെ ആദ്യ അധ്യായം കൊണ്ടു തുടങ്ങുക; തുടർന്ന് വനവാസത്തിനായി അയോധ്യാകാണ്ഡവും, ഹനുമാന്റെ യാത്രയ്ക്കായി സുന്ദരകാണ്ഡവും വായിക്കുക — സുന്ദരകാണ്ഡം മാത്രമായി പലരും പാരായണം ചെയ്യാറുണ്ട്. Vedyatra-യിലെ കഥാപേജുകൾ പ്രധാന രംഗങ്ങൾ ചിത്രങ്ങളോടെ പുനരാഖ്യാനം ചെയ്യുന്നു.

ഉത്ഭവവും കാലനിർണ്ണയവും

വാല്മീകി രാമന്റെ സമകാലികനായിരുന്നുവെന്നും രാമന്റെ പുത്രന്മാരാണ് ഈ കാവ്യം ആദ്യമായി പാടിയതെന്നും പാരമ്പര്യം വിശ്വസിക്കുന്നു. ഈ കാവ്യം പല നൂറ്റാണ്ടുകളിലൂടെ വളർന്നതാണെന്നും, അതിന്റെ കേന്ദ്ര കാണ്ഡങ്ങൾ (2 മുതൽ 6 വരെ) ആദ്യത്തേതിനെക്കാളും അവസാനത്തേതിനെക്കാളും പഴയതാണെന്നും ചരിത്രകാരന്മാർ കരുതുന്നു; ഏകദേശം ക്രി.മു. 5-ാം നൂറ്റാണ്ടിനും ക്രി.വ. ആദ്യ നൂറ്റാണ്ടുകൾക്കും ഇടയിലാണ് അവർ ഇതിന്റെ കാലം കണക്കാക്കുന്നത്.

Vedyatra-യിലെ പാഠം

ഇവിടെയുള്ള സംസ്കൃതപാഠം സംസ്കൃത വിക്കിഗ്രന്ഥശാലയിൽ (Wikisource) നിന്നാണ് എടുത്തിരിക്കുന്നത്; ഓരോ സർഗ്ഗത്തിനും ഓരോ താൾ. ഓരോ ശ്ലോകവും അത് എടുത്ത താളിന്റെ കൃത്യമായ പതിപ്പിലേക്ക് (revision) കണ്ണി ചേർത്തിരിക്കുന്നു. ഇത് പ്രചലിത പാഠമാണ്. മിക്ക ഭാരതീയ പതിപ്പുകളിലും അച്ചടിക്കുന്നതും വീടുകളിൽ പാരായണം ചെയ്യുന്നതുമായ പാഠം ഇതാണ്. 645 സർഗ്ഗങ്ങളിലായി ഏകദേശം 23,500 ശ്ലോകങ്ങൾ ഇതിലുണ്ട്. ഒരു താളിൽ ശ്ലോകസംഖ്യയിൽ ടൈപ്പിങ് പിശകോ, ഒരു വാക്കിനുള്ളിൽ യാന്ത്രിക രൂപാന്തരണത്തിന്റെ അവശിഷ്ടങ്ങളോ, ബ്രാക്കറ്റിൽ ഒരു പാഠഭേദമോ ഉണ്ടായിരുന്നിടത്ത് Vedyatra അത് തിരുത്തി. ഓരോ തിരുത്തും ഓപ്പൺ-സോഴ്സ് ഇംപോർട്ട് ഉപകരണത്തിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. വിക്കിഗ്രന്ഥശാലയിലെ പാഠം വായിക്കാൻ കഴിയാത്തതിനാൽ ഒരു ശ്ലോകം (അയോധ്യ 55.17) ഒഴിവാക്കിയിരിക്കുന്നു. അരണ്യ 56-നു ശേഷം വിക്കിഗ്രന്ഥശാല നൽകുന്നതും പ്രക്ഷിപ്തം എന്ന് അടയാളപ്പെടുത്തിയതുമായ ഒരു അധിക സർഗ്ഗവും ഉൾപ്പെടുത്തിയിട്ടില്ല.

ബറോഡ സംശോധിത പതിപ്പ് (critical edition, 1960–1975) ഏകദേശം രണ്ടായിരം കൈയെഴുത്തുപ്രതികൾ താരതമ്യം ചെയ്ത്, വീണ്ടെടുക്കാൻ കഴിയുന്ന ഏറ്റവും പഴയ പാഠം പുനർനിർമ്മിച്ചു. അത് ഏകദേശം നാലിലൊന്ന് ചെറുതാണ്; ഏകദേശം 18,700 ശ്ലോകങ്ങൾ മാത്രം. പ്രചലിത പാഠത്തിൽ കാണുന്ന പല ഭാഗങ്ങളും ചില കൈയെഴുത്തുപ്രതികളിൽ മാത്രമേ കാണുന്നുള്ളൂ. അതിനാൽ സംശോധിത പതിപ്പ് അവയെ അടിക്കുറിപ്പുകളിലും അനുബന്ധങ്ങളിലുമാണ് നൽകുന്നത്. അതിലെ സർഗ്ഗ-ശ്ലോക സംഖ്യകളും പ്രചലിത പാഠത്തിലേതിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമാണ്. ഇവിടെയുള്ള ഒരു ഭാഗം സംശോധിത പതിപ്പിൽ ഇല്ലാതിരിക്കുകയോ അവിടെ വ്യത്യസ്തമായി കാണപ്പെടുകയോ ചെയ്യുന്നിടത്ത്, ഭാഗങ്ങൾ പരിശോധിക്കുന്ന മുറയ്ക്ക്, അക്കാര്യം ആ ഭാഗത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു കുറിപ്പിൽ വിശദീകരിക്കുന്നു. ഈ കുറിപ്പ് മൂലപാഠത്തിൽ നിന്ന് വേറിട്ടാണ് നൽകുന്നത്.

ഒന്നാമത്തെയും അവസാനത്തെയും കാണ്ഡങ്ങൾ, വിശേഷിച്ച് ഉത്തരകാണ്ഡം, കാവ്യത്തിന്റെ കാതലായ ഭാഗത്തെക്കാൾ (2 മുതൽ 6 വരെയുള്ള കാണ്ഡങ്ങൾ) പിൽക്കാലത്തുള്ളവയാണെന്ന് മിക്ക പണ്ഡിതന്മാരും കരുതുന്നു. പരമ്പരയായി ലഭിച്ച പാഠത്തിന്റെ ഭാഗമായതിനാൽ ഉത്തരകാണ്ഡം ഇവിടെ ഉൾപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു. അതിലെ ഓരോ ശ്ലോകത്തിനൊപ്പവും ഇക്കാര്യം പറയുന്ന ഒരു കുറിപ്പുണ്ട്. അയോധ്യ 48 മുതൽ 88 വരെയും അരണ്യ 14, 15 എന്നിവയും വിക്കിഗ്രന്ഥശാലയിൽ പദങ്ങൾ വേർതിരിച്ചാണ് (സന്ധി പിരിച്ച്) നൽകിയിരിക്കുന്നത്. ചേർത്തെഴുതിയ പാഠം ഒരു അച്ചടിപ്പതിപ്പുമായി ഒത്തുനോക്കി ഉറപ്പാക്കുന്നതുവരെ ആ ശ്ലോകങ്ങൾ ഒരു കുറിപ്പോടെ അതേപടി കാണിക്കുന്നു.

തുടങ്ങാൻ പറ്റിയ ഭാഗങ്ങൾ

• ബാലകാണ്ഡം, അധ്യായം 1: നാരദൻ വാല്മീകിക്ക് കഥ മുഴുവൻ ചുരുക്കത്തിൽ പറഞ്ഞുകൊടുക്കുന്നു.
• ബാലകാണ്ഡം, അധ്യായം 2: ക്രൗഞ്ചപ്പക്ഷിയുടെ ദുഃഖവും ശ്ലോകത്തിന്റെ പിറവിയും.
• അയോധ്യാകാണ്ഡം: അച്ഛന്റെ വാഗ്ദാനം പാലിക്കാൻ രാമൻ വനവാസം സ്വീകരിക്കുന്നു.
• സുന്ദരകാണ്ഡം: ഹനുമാൻ സമുദ്രം ചാടിക്കടക്കുന്നതും സീതയെ തിരയുന്നതും.