અથર્વવેદ · સૂક્ત 1.11

1.11.1

वषट्ते पूषन्न् अस्मिन्त्सूतावर्यमा होता कृणोतु वेधाः ।
सिस्रतां नार्यृतप्रजाता वि पर्वाणि जिहतां सूतवा उ ॥ १.११.१ ॥

હે પૂષન્, આ પ્રસવમાં તારા માટે વષટ્. હોતા અર્યમા અને વેધા આ કરે. ઋતપ્રજાતા સ્ત્રીના બંધ ઢીલા થાય, પ્રસવ માટે તેના સાંધા છૂટા થાય.

चतस्रो दिवः प्रदिशश्चतस्रो भूम्या उत ।
देवा गर्भं समैरयन् तं व्यूर्णुवन्तु सूतवे ॥ १.११.२ ॥

દ્યુલોકની ચાર દિશાઓ, ચાર ઉપદિશાઓ અને ભૂમિની (ચાર દિશાઓ) પણ. દેવોએ ગર્ભને ગતિ આપી; પ્રસવ માટે તેઓ તેને ખોલે.

सूषा व्यूर्णोतु वि योनिं हापयामसि ।
श्रथया सूषणे त्वमव त्वं बिष्कले सृज ॥ १.११.३ ॥

સૂષા ખોલે; યોનિને અમે છોડાવીએ છીએ. હે સૂષણ, તું બંધ ઢીલો કર; તું બિષ્કલ તરફ (નાળ) છોડ.

नेव मांसे न पीवसि नेव मज्जस्वाहतम् ।
अवैतु पृश्नि शेवलं शुने जराय्वत्तवेऽव जरायु पद्यताम् ॥ १.११.४ ॥

માંસમાં નહિ, ચરબીમાં નહિ, મજ્જામાં ફસાયેલા જેવું પણ નહિ. પૃશ્ની શેવલ નીચે ઊતરે; કૂતરાના ખાવા માટે જરાયુ પડે — જરાયુ પડે.

वि ते भिनद्मि मेहनं वि योनिं वि गवीनिके ।
वि मातरं च पुत्रं च वि कुमारं जरायुणाव जरायु पद्यताम् ॥ १.११.५ ॥

તારા મેહનને હું ભેદું છું; યોનિને ભેદું છું; હે ગવીનિકે, (તને) ભેદું છું. માતા અને પુત્રને ભેદું છું, કુમારને ભેદું છું — જરાયુ સાથે નીચે, જરાયુ પડે.

यथा वातो यथा मनो यथा पतन्ति पक्षिणः ।
एवा त्वं दशमास्य साकं जरायुणा पताव जरायु पद्यताम् ॥ १.११.६ ॥

પવન જેમ, મન જેમ, પક્ષીઓ જેમ ઊડે છે, તેમ જ તું, હે દશમાસ્ય (ગર્ભ), જરાયુ સાથે પડ — જરાયુ નીચે પડે.