ଅଥର୍ବବେଦ · ସୂକ୍ତ 1.11

1.11.1

वषट्ते पूषन्न् अस्मिन्त्सूतावर्यमा होता कृणोतु वेधाः ।
सिस्रतां नार्यृतप्रजाता वि पर्वाणि जिहतां सूतवा उ ॥ १.११.१ ॥

ହେ ପୂଷନ୍, ଏହି ପ୍ରସବରେ ତୁମ ପାଇଁ ବଷଟ୍। ହୋତା ଅର୍ଯମା ଓ ବେଧା ଏହା କରନ୍ତୁ। ଋତପ୍ରଜାତା ନାରୀର ବନ୍ଧନ ଶିଥିଳ ହେଉ, ପ୍ରସବ ପାଇଁ ତାଙ୍କ ସନ୍ଧି ଖୋଲୁ।

चतस्रो दिवः प्रदिशश्चतस्रो भूम्या उत ।
देवा गर्भं समैरयन् तं व्यूर्णुवन्तु सूतवे ॥ १.११.२ ॥

ଦିବର ଚାରି ଦିଗ, ଚାରି ଉପଦିଗ ଓ ଭୂମିର (ଚାରି ଦିଗ) ମଧ୍ୟ। ଦେବତାମାନେ ଗର୍ଭକୁ ଗତି ଦେଲେ; ପ୍ରସବ ପାଇଁ ସେମାନେ ତାହା ଖୋଲନ୍ତୁ।

सूषा व्यूर्णोतु वि योनिं हापयामसि ।
श्रथया सूषणे त्वमव त्वं बिष्कले सृज ॥ १.११.३ ॥

ସୂଷା ଖୋଲୁ; ଯୋନିପଥ ଆମେ ଶିଥିଳ କରୁଛୁ। ହେ ସୂଷଣ, ତୁମେ ବନ୍ଧନ ଶିଥିଳ କର; ତୁମେ ବିଷ୍କଳ ଆଡ଼କୁ (ନାଳ) ଛାଡ଼।

नेव मांसे न पीवसि नेव मज्जस्वाहतम् ।
अवैतु पृश्नि शेवलं शुने जराय्वत्तवेऽव जरायु पद्यताम् ॥ १.११.४ ॥

ମାଂସରେ ନୁହେଁ, ଚର୍ବିରେ ନୁହେଁ, ମଜ୍ଜାରେ ଲାଗିଥିବା ପରି ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ। ପୃଶ୍ନି ଶେବଳ ତଳକୁ ଆସୁ; କୁକୁରର ଖାଇବା ପାଇଁ ଜରାୟୁ ପଡ଼ୁ — ଜରାୟୁ ପଡ଼ୁ।

वि ते भिनद्मि मेहनं वि योनिं वि गवीनिके ।
वि मातरं च पुत्रं च वि कुमारं जरायुणाव जरायु पद्यताम् ॥ १.११.५ ॥

ତୁମ ମେହନକୁ ମୁଁ ଭାଙ୍ଗେ; ଯୋନିକୁ ଭାଙ୍ଗେ; ହେ ଗବୀନିକେ, (ତୁମକୁ) ଭାଙ୍ଗେ। ମାତା ଓ ପୁତ୍ରକୁ ଭାଙ୍ଗେ, କୁମାରକୁ ଭାଙ୍ଗେ — ଜରାୟୁ ସହ ତଳକୁ, ଜରାୟୁ ପଡ଼ୁ।

यथा वातो यथा मनो यथा पतन्ति पक्षिणः ।
एवा त्वं दशमास्य साकं जरायुणा पताव जरायु पद्यताम् ॥ १.११.६ ॥

ପବନ ପରି, ମନ ପରି, ପକ୍ଷୀମାନେ ଉଡ଼ିବା ପରି, ସେପରି ତୁମେ, ହେ ଦଶମାସ୍ୟ (ଗର୍ଭ), ଜରାୟୁ ସହ ପଡ଼ — ଜରାୟୁ ତଳେ ପଡ଼ୁ।