અથર્વવેદ · સૂક્ત 1.29

1.29.1

अभीवर्तेन मणिना येनेन्द्रो अभिवावृधे ।
तेनास्मान् ब्रह्मणस्पतेऽभि राष्ट्राय वर्धय ॥ १.२९.१ ॥

જે અભીવર્ત મણિથી ઇન્દ્ર વધ્યો અને વિજયી થયો, તે જ મણિથી, હે બ્રહ્મણસ્પતિ, રાષ્ટ્ર માટે અમને શત્રુઓ પર વધારો.

अभिवृत्य सपत्नान् अभि या नो अरातयः ।
अभि पृतन्यन्तं तिष्ठाभि यो नो दुरस्यति ॥ १.२९.२ ॥

શત્રુઓને પાછા વાળીને, જે અમારા વિરોધી છે તેમની સામે, યુદ્ધ ઇચ્છનારની સામે ઊભા રહો; અને જે અમને હાનિ કરે છે તેની સામે પણ.

अभि त्वा देवः सविताभि षोमो अवीवृधत् ।
अभि त्वा विश्वा भूतान्यभीवर्तो यथाससि ॥ १.२९.३ ॥

દેવ સવિતાએ તને ઊંચો કર્યો, સોમે પણ તને વધાર્યો; બધાં ભૂત તારા ઉપર રહે, હે અભીવર્ત, જેથી તું તેવો જ થાય.

अभीवर्तो अभिभवः सपत्नक्षयणो मणिः ।
राष्ट्राय मह्यं बध्यतां सपत्नेभ्यः पराभुवे ॥ १.२९.४ ॥

અભીવર્ત, અભિભવ, શત્રુક્ષયકારી મણિ — રાષ્ટ્ર માટે મારા માટે બાંધવામાં આવે, શત્રુઓને હરાવવા.

उदसौ सूर्यो अगादुदिदं मामकं वचः ।
यथाहं शत्रुहोऽसान्यसपत्नः सपत्नहा ॥ १.२९.५ ॥

તે સૂર્ય ઊગ્યો; આ મારું વચન પણ ઊઠ્યું, જેથી હું શત્રુહંતા, શત્રુરહિત, શત્રુઘાતક થાઉં.

सपत्नक्षयणो वृषाभिरष्ट्रो विषासहिः ।
यथाहमेषां वीराणां विराजानि जनस्य च ॥ १.२९.६ ॥

શત્રુક્ષયકારી, વૃષભ જેવો બળવાન, રાષ્ટ્રાધિપતિ, સર્વવિજયી — હું આ વીરો અને લોકનો વિરાજ (શાસક) થાઉં.