ଅଥର୍ବବେଦ · ସୂକ୍ତ 1.29

1.29.1

अभीवर्तेन मणिना येनेन्द्रो अभिवावृधे ।
तेनास्मान् ब्रह्मणस्पतेऽभि राष्ट्राय वर्धय ॥ १.२९.१ ॥

ଯେଉଁ ଅଭୀବର୍ତ ମଣି ଦ୍ୱାରା ଇନ୍ଦ୍ର ବୃଦ୍ଧି ପାଇଥିଲେ, ସେହି ମଣି ଦ୍ୱାରା, ହେ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି, ରାଷ୍ଟ୍ର ପାଇଁ ଆମକୁ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ଉପରେ ବଢ଼ାଅ।

अभिवृत्य सपत्नान् अभि या नो अरातयः ।
अभि पृतन्यन्तं तिष्ठाभि यो नो दुरस्यति ॥ १.२९.२ ॥

ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ଫେରାଇ, ଯେଉଁମାନେ ଆମର ବିରୋଧୀ ସେମାନଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ, ଯୁଦ୍ଧ ଇଚ୍ଛୁକ ବ୍ୟକ୍ତି ବିରୁଦ୍ଧରେ ଠିଆ ହୁଅ; ଯେ ଆମର ଅନିଷ୍ଟ କରେ ତା ବିରୁଦ୍ଧରେ ମଧ୍ୟ ଠିଆ ହୁଅ।

अभि त्वा देवः सविताभि षोमो अवीवृधत् ।
अभि त्वा विश्वा भूतान्यभीवर्तो यथाससि ॥ १.२९.३ ॥

ଦେବ ସବିତା ତୁମକୁ ଉଚ୍ଚ କଲେ, ସୋମ ମଧ୍ୟ ତୁମକୁ ବଢ଼ାଇଲେ; ସମସ୍ତ ଭୂତ ତୁମ ଉପରେ ରହୁ, ହେ ଅଭୀବର୍ତ, ଯେପରି ତୁମେ ସେପରି ହୁଅ।

अभीवर्तो अभिभवः सपत्नक्षयणो मणिः ।
राष्ट्राय मह्यं बध्यतां सपत्नेभ्यः पराभुवे ॥ १.२९.४ ॥

ଅଭୀବର୍ତ, ଅଭିଭବ, ଶତ୍ରୁକ୍ଷୟକାରୀ ମଣି — ରାଷ୍ଟ୍ର ପାଇଁ ମୋ ପାଇଁ ବାନ୍ଧାଯାଉ, ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ପରାଜିତ କରିବାକୁ।

उदसौ सूर्यो अगादुदिदं मामकं वचः ।
यथाहं शत्रुहोऽसान्यसपत्नः सपत्नहा ॥ १.२९.५ ॥

ସେହି ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦିତ ହେଲେ; ଏହି ମୋ ବାକ୍ୟ ମଧ୍ୟ ଉଠିଲା, ଯେପରି ମୁଁ ଶତ୍ରୁହନ୍ତା, ଶତ୍ରୁହୀନ, ଶତ୍ରୁଘାତକ ହେବି।

सपत्नक्षयणो वृषाभिरष्ट्रो विषासहिः ।
यथाहमेषां वीराणां विराजानि जनस्य च ॥ १.२९.६ ॥

ଶତ୍ରୁକ୍ଷୟକାରୀ, ବୃଷଭ ପରି ବଳବାନ, ରାଷ୍ଟ୍ରାଧିପତି, ସର୍ବଜୟୀ — ମୁଁ ଏହି ବୀରମାନଙ୍କ ଓ ଲୋକମାନଙ୍କର ବିରାଜ (ଶାସକ) ହେବି।