Atharvaveda · Sūkta 10.2
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.2.1
केन पार्ष्णी आभृते पूरुषस्य केन मांसं संभृतं केन गुल्फौ ।
केनाङ्गुलीः पेशनीः केन खानि केनोच्छ्लङ्खौ मध्यतः कः प्रतिष्ठाम् ॥ १०.२.१ ॥
¿Con qué se unieron los talones del varón? ¿Con qué se reunió la carne, con qué los tobillos; con qué los dedos, las partes flexibles, con qué las aberturas, con qué las dos partes elevadas, y quién puso el soporte en el medio?
10.2.2
कस्मान् नु गुल्फावधरावकृण्वन्न् अष्ठीवन्तावुत्तरौ पूरुषस्य ।
जङ्घे निर्ऋत्य न्यदधुः क्व स्विज्जानुनोः संधी क उ तच्चिकेत ॥ १०.२.२ ॥
¿De qué hicieron los tobillos inferiores del varón y las rodillas superiores? De Nirṛti colocaron las pantorrillas; ¿dónde están las articulaciones de las rodillas? ¿Quién lo sabe?
10.2.3
चतुष्टयं युजते संहितान्तं जानुभ्यामूर्ध्वं शिथिरं कबन्धम् ।
श्रोणी यदूरू क उ तज्जजान याभ्यां कुसिन्धं सुदृढं बभूव ॥ १०.२.३ ॥
Se unen cuatro partes, terminando en una unión; desde las rodillas hacia arriba, el tronco flojo. ¿Quién produjo las caderas y los muslos? ¿Quién hizo tan firme el kusindha, el marco pélvico?
10.2.4
कति देवाः कतमे त आसन् य उरो ग्रीवाश्चिक्युः पुरुषस्य ।
कति स्तनौ व्यदधुः कः कफोदौ कति स्कन्धान् कति पृष्टीरचिन्वन् ॥ १०.२.४ ॥
¿Cuántos dioses había, y cuáles eran, los que fijaron el pecho y los cuellos del varón? ¿Cuántos pechos colocaron, quién colocó los omóplatos? ¿Cuántos hombros y cuántas costillas dispusieron?
10.2.5
को अस्य बाहू समभरद्वीर्यां करवादिति ।
अंसौ को अस्य तद्देवः कुसिन्धे अध्या दधौ ॥ १०.२.५ ॥
¿Quién sostuvo sus brazos, pensando: "Lo haré con vigor"? ¿Qué dios tomó sus hombros y los puso sobre el kusindha?
10.2.6
कः सप्त खानि वि ततर्द शीर्षणि कर्णाविमौ नासिके चक्षणी मुखम् ।
येषां पुरुत्रा विजयस्य मह्ननि चतुष्पादो द्विपदो यन्ति यामम् ॥ १०.२.६ ॥
¿Quién horadó las siete aberturas de la cabeza: las dos orejas, estas dos narices, los dos ojos y la boca? ¿Por cuyas grandes hazañas de victoria los cuadrúpedos y los bípedos avanzan por su camino en muchos lugares? ¿Quién es él?
10.2.7
हन्वोर्हि जिह्वामदधात्पुरूचीमधा महीमधि शिश्राय वाचम् ।
स आ वरीवर्ति भुवनेष्वन्तरपो वसानः क उ तच्चिकेत ॥ १०.२.७ ॥
En las dos mandíbulas colocó la lengua, de muchas direcciones, y sobre aquella gran palabra se asentó. Vestido con las aguas, se mueve entre los mundos. ¿Quién lo sabe en verdad?
10.2.8
मस्तिष्कमस्य यतमो ललाटं ककाटिकां प्रथमो यः कपालम् ।
चित्वा चित्यं हन्वोः पूरुषस्य दिवं रुरोह कतमः स देवः ॥ १०.२.८ ॥
¿Quién hizo su cerebro, su frente, su nuca y, ante todo, el cráneo? ¿Cuál es aquel dios que, habiendo apilado el altar de fuego (citya) sobre las mandíbulas del puruṣa, ascendió al cielo?
10.2.9
प्रियाप्रियाणि बहुला स्वप्नं संबाधतन्द्र्यः ।
आनन्दान् उग्रो नन्दांश्च कस्माद्वहति पूरुषः ॥ १०.२.९ ॥
Muchas cosas agradables y desagradables, el sueño, y la pesada somnolencia: las alegrías y los deleites, ¿de dónde los lleva el feroz puruṣa?
10.2.10
आर्तिरवर्तिर्निर्ऋतिः कुतो नु पुरुषेऽमतिः ।
राद्धिः समृद्धिरव्यृद्धिर्मतिरुदितयः कुतः ॥ १०.२.१० ॥
La aflicción, la aversión, la ruina — ¿de dónde surgieron estas en el puruṣa? La necedad, el éxito, la prosperidad, el crecimiento sin merma, el entendimiento y el surgir — ¿de dónde proceden?
10.2.11
को अस्मिन्न् आपो व्यदधात्विषूवृतः पुरूवृतः सिन्धुसृत्याय जाताः ।
तीव्रा अरुणा लोहिनीस्ताम्रधूम्रा ऊर्ध्वा अवाचीः पुरुषे तिरश्चीः ॥ १०.२.११ ॥
¿Quién puso en este Puruṣa las aguas, envueltas como el astil de una flecha, muy envueltas, nacidas para el fluir de los ríos? Agudas, rojizas, purpúreas, de color cobre y humo, que suben, que bajan, que corren de través en el Puruṣa.
10.2.12
को अस्मिन् रूपमदधात्को मह्मानं च नाम च ।
गातुं को अस्मिन् कः केतुं कश्चरित्रानि पूरुषे ॥ १०.२.१२ ॥
¿Quién puso forma en este Puruṣa, y grandeza y nombre? ¿Quién puso en él el camino, quién la señal, quién los movimientos de sus acciones en el Puruṣa?
10.2.13
को अस्मिन् प्राणमवयत्को अपानं व्यानमु ।
समानमस्मिन् को देवोऽधि शिश्राय पूरुषे ॥ १०.२.१३ ॥
¿Quién tejió el aliento en este Puruṣa? ¿Quién el aliento descendente y el difuso? ¿Y qué dios se asentó sobre el Puruṣa como aliento igualador en él?
10.2.14
को अस्मिन् यज्ञमदधादेको देवोऽधि पूरुषे ।
को अस्मिन्त्सत्यं कोऽनृतं कुतो मृत्युः कुतोऽमृतम् ॥ १०.२.१४ ॥
¿Quién puso el sacrificio en este Puruṣa? Un dios, sobre el Puruṣa. ¿Quién puso en él la verdad, quién la falsedad? ¿De dónde la muerte, de dónde la inmortalidad?
10.2.15
को अस्मै वासः पर्यदधात्को अस्यायुरकल्पयत् ।
बलं को अस्मै प्रायच्छत्को अस्याकल्पयज्जवम् ॥ १०.२.१५ ॥
¿Quién le vistió con una vestidura? ¿Quién formó su tiempo de vida? ¿Quién le dio fuerza? ¿Quién formó su rapidez?
10.2.16
केनापो अन्वतनुत केनाहरकरोद्रुचे ।
उषसं केनान्वैन्द्ध केन सायंभवं ददे ॥ १०.२.१६ ॥
¿Por quién fueron extendidas las aguas? ¿Por quién fue hecho el día para la claridad? ¿Por quién fue encendida la Aurora? ¿Por quién fue tomado el nacido de la tarde?
10.2.17
को अस्मिन् रेतो न्यदधात्तन्तुरा तायतामिति ।
मेधां को अस्मिन्न् अध्यौहत्को बाणं को नृतो दधौ ॥ १०.२.१७ ॥
¿Quién puso la simiente en esto, para que el hilo se tendiera? ¿Quién extrajo la inteligencia de ello? ¿Quién sostuvo la flecha, quién sostuvo al danzante?
10.2.18
केनेमां भूमिमौर्णोत्केन पर्यभवद्दिवम् ।
केनाभि मह्ना पर्वतान् केन कर्माणि पुरुषः ॥ १०.२.१८ ॥
¿Con qué cubrió esta tierra, con qué superó el cielo? ¿Con qué, con su grandeza, a los montes; con qué, las obras — el Varón?
10.2.19
केन पर्जन्यमन्वेति केन सोमं विचक्षणम् ।
केन यज्ञं च श्रद्धां च केनास्मिन् निहितं मनः ॥ १०.२.१९ ॥
¿Con qué se sigue a Parjanya, con qué al omnividente Soma? ¿Con qué el sacrificio y la fe, y con qué está puesta en él la mente?
10.2.20
केन श्रोत्रियमाप्नोति केनेमं परमेष्ठिनम् ।
केनेममग्निं पूरुषः केन संवत्सरं ममे ॥ १०.२.२० ॥
¿Con qué se alcanza al sabio sacerdote, con qué a este Señor supremo? ¿Con qué mide el Varón este fuego, con qué el año?
10.2.21
ब्रह्म श्रोत्रियमाप्नोति ब्रह्मेमं परमेष्ठिनम् ।
ब्रह्मेममग्निं पूरुषो ब्रह्म संवत्सरं ममे ॥ १०.२.२१ ॥
Por medio del Brahman se alcanza al sabio sacerdote, por el Brahman a este Señor supremo. Por el Brahman el Varón mide este fuego, por el Brahman el año.
10.2.22
केन देवामनु क्षियति केन दैवजनीर्विशः ।
केनेदमन्यन् नक्षत्रं केन सत्क्षत्रमुच्यते ॥ १०.२.२२ ॥
¿Con qué habita entre los dioses, con qué los pueblos de la gente divina? ¿Con qué es esta otra estrella, con qué se llama soberanía verdadera?
10.2.23
ब्रह्म देवामनु क्षियति ब्रह्म दैवजनीर्विशः ।
ब्रह्मेदमन्यन् नक्षत्रं ब्रह्म सत्क्षत्रमुच्यते ॥ १०.२.२३ ॥
El Brahman habita entre los dioses, el Brahman entre los pueblos del linaje divino. El Brahman está en esta otra estrella; el Brahman se llama soberanía verdadera.
10.2.24
केनेयं भूमिर्विहिता केन द्यौरुत्तरा हिता ।
केनेदमूर्ध्वं तिर्यक्चान्तरिक्षं व्यचो हितम् ॥ १०.२.२४ ॥
¿Por qué fue establecida esta tierra? ¿Por qué fue fijado el cielo superior? ¿Por qué fue dispuesto este espacio intermedio, extendido hacia arriba y a lo ancho?
10.2.25
ब्रह्मणा भूमिर्विहिता ब्रह्म द्यौरुत्तरा हिता ।
ब्रह्मेदमूर्ध्वं तिर्यक्चान्तरिक्षं व्यचो हितम् ॥ १०.२.२५ ॥
Por el Brahman fue establecida esta tierra; por el Brahman fue fijado el cielo superior. Por el Brahman mismo fue dispuesto este espacio, extendido hacia arriba y a lo ancho.
10.2.26
मूर्धानमस्य संसीव्याथर्वा हृदयं च यत् ।
मस्तिष्कादूर्ध्वः प्रैरयत्पवमानोऽधि शीर्षतः ॥ १०.२.२६ ॥
Atharván cosió su cabeza y también el corazón; desde el cerebro hacia arriba, desde lo alto de la cabeza, el viento purificador impulsó el aliento hacia adelante.
10.2.27
तद्वा अथर्वणः शिरो देवकोशः समुब्जितः ।
तत्प्राणो अभि रक्षति शिरो अन्नमथो मनः ॥ १०.२.२७ ॥
Esa es la cabeza de Atharván, el tesoro de los dioses, perfectamente cerrado. El aliento la protege por todas partes: la cabeza, el alimento y la mente.
10.2.28
ऊर्ध्वो नु सृष्टा३ तिर्यङ्नु सृष्टा३ सर्वा दिशः पुरुष आ बभूवा३ ।
पुरं यो ब्रह्मणो वेद यस्याः पुरुष उच्यते ॥ १०.२.२८ ॥
Creado hacia arriba y creado a lo ancho — en todas las direcciones se ha hecho Puruṣa. Quien conoce la ciudad del Brahman, la ciudad que se llama Puruṣa.
10.2.29
यो वै तां ब्रह्मणो वेदामृतेनावृतां पुरम् ।
तस्मै ब्रह्म च ब्राह्माश्च चक्षुः प्राणं प्रजां ददुः ॥ १०.२.२९ ॥
Aquel que conoce esa ciudad de Brahman, envuelta en inmortalidad, a él le dieron Brahman y los brahmanes, la vista, el aliento y la descendencia.
10.2.30
न वै तं चक्षुर्जहाति न प्राणो जरसः पुरा ।
पुरं यो ब्रह्मणो वेद यस्याः पुरुष उच्यते ॥ १०.२.३० ॥
La vista no lo abandona, ni el aliento, antes de la vejez. Quien conoce la ciudad de Brahman, que se llama Puruṣa.
10.2.31
अष्टाचक्रा नवद्वारा देवानां पूरयोध्या ।
तस्यां हिरण्ययः कोशः स्वर्गो ज्योतिषावृतः ॥ १०.२.३१ ॥
La ciudad inexpugnable de los dioses, de ocho ruedas y nueve puertas; en ella hay una vaina dorada, un cielo envuelto en luz.
10.2.32
तस्मिन् हिरण्यये कोशे त्र्यरे त्रिप्रतिष्ठिते ।
तस्मिन् यद्यक्षमात्मन्वत्तद्वै ब्रह्मविदो विदुः ॥ १०.२.३२ ॥
En esa vaina dorada, con tres radios y asentada en tres apoyos, lo que es el yakṣa dotado de ātman, eso lo conocen los conocedores de Brahman.
10.2.33
प्रभ्राजमानां हरिणीं यशसा संपरीवृताम् ।
पुरं हिरण्ययीं ब्रह्मा विवेशापराजिताम् ॥ १०.२.३३ ॥
Resplandeciente, leonada como una gacela, completamente envuelta en gloria, dorada, la ciudad invencible: Brahman entró en ella.