அதர்வ வேதம் · சூக்தம் 10.2
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.2.1
केन पार्ष्णी आभृते पूरुषस्य केन मांसं संभृतं केन गुल्फौ ।
केनाङ्गुलीः पेशनीः केन खानि केनोच्छ्लङ्खौ मध्यतः कः प्रतिष्ठाम् ॥ १०.२.१ ॥
புருஷனின் குதிகால்கள் எதால் பொருத்தப்பட்டன, எதால் சதை நிரப்பப்பட்டது, எதால் கணுக்கால்கள்; எதால் விரல்கள், மென்மையான உறுப்புகள், எதால் துளைகள், எதால் இரு மேல்பகுதிகள், நடுவில் யார் அடித்தளத்தை வைத்தான்?
10.2.2
कस्मान् नु गुल्फावधरावकृण्वन्न् अष्ठीवन्तावुत्तरौ पूरुषस्य ।
जङ्घे निर्ऋत्य न्यदधुः क्व स्विज्जानुनोः संधी क उ तच्चिकेत ॥ १०.२.२ ॥
எதிலிருந்து அவர்கள் புருஷனின் கணுக்கால்களைக் கீழே செய்தனர், முழங்கால்களை மேலே செய்தனர்? நிர்ருதியிடமிருந்து கெண்டைக்கால்களை வைத்தனர்; முழங்கால் மூட்டுகள் எங்கே? இதை யார் அறிவான்?
10.2.3
चतुष्टयं युजते संहितान्तं जानुभ्यामूर्ध्वं शिथिरं कबन्धम् ।
श्रोणी यदूरू क उ तज्जजान याभ्यां कुसिन्धं सुदृढं बभूव ॥ १०.२.३ ॥
நான்கு உறுப்புகளின் தொகுதி இணைக்கப்படுகிறது; முழங்கால்களிலிருந்து மேல்நோக்கி தளர்ந்த உடல். இடுப்புகளையும் தொடைகளையும் யார் உண்டாக்கினான்? எவற்றால் குசிந்தம் (இடுப்புச் சட்டம்) மிக உறுதியாக ஆனதோ, அதை யார் உருவாக்கினான்?
10.2.4
कति देवाः कतमे त आसन् य उरो ग्रीवाश्चिक्युः पुरुषस्य ।
कति स्तनौ व्यदधुः कः कफोदौ कति स्कन्धान् कति पृष्टीरचिन्वन् ॥ १०.२.४ ॥
புருஷனின் மார்பையும் கழுத்துகளையும் அமைத்த தேவர்கள் எத்தனை பேர், அவர்கள் யார்? எத்தனை மார்பகங்களை வைத்தனர், யார் கபோதங்களை (தோள்பட்டை எலும்புகள்) வைத்தான்? எத்தனை தோள்களையும் எத்தனை விலா எலும்புகளையும் அமைத்தனர்?
10.2.5
को अस्य बाहू समभरद्वीर्यां करवादिति ।
अंसौ को अस्य तद्देवः कुसिन्धे अध्या दधौ ॥ १०.२.५ ॥
இவனுடைய கைகளை யார் தாங்கினான், "வலிமையுடன் செய்வேன்" என்று எண்ணி? எந்த தேவன் இவனுடைய தோள்களை எடுத்து குசிந்தத்தின் மேல் வைத்தான்?
10.2.6
कः सप्त खानि वि ततर्द शीर्षणि कर्णाविमौ नासिके चक्षणी मुखम् ।
येषां पुरुत्रा विजयस्य मह्ननि चतुष्पादो द्विपदो यन्ति यामम् ॥ १०.२.६ ॥
தலையில் ஏழு துளைகளை துளைத்தவன் யார்? இரண்டு காதுகள், இந்த இரண்டு மூக்குத் துளைகள், இரண்டு கண்கள், வாய் ஆகியவற்றை. எவருடைய பெரிய வெற்றிச் செயல்களால் நான்கு கால் உயிரினங்களும் இரண்டு கால் உயிரினங்களும் பல இடங்களில் தம் வழியில் செல்கின்றனவோ அவன் யார்?
10.2.7
हन्वोर्हि जिह्वामदधात्पुरूचीमधा महीमधि शिश्राय वाचम् ।
स आ वरीवर्ति भुवनेष्वन्तरपो वसानः क उ तच्चिकेत ॥ १०.२.७ ॥
இரு தாடைகளுக்குள் பல திசைகளில் அசையும் நாக்கை அவன் வைத்தான்; அந்தப் பெரிய வாக்கின் மீது அவன் நிலைத்தான். நீரை உடுத்தியவனாக அவன் உலகங்களின் நடுவே சுற்றித் திரிகிறான். அதை உண்மையில் யார் அறிவான்?
10.2.8
मस्तिष्कमस्य यतमो ललाटं ककाटिकां प्रथमो यः कपालम् ।
चित्वा चित्यं हन्वोः पूरुषस्य दिवं रुरोह कतमः स देवः ॥ १०.२.८ ॥
இவனுடைய மூளையையும், நெற்றியையும், பின்கழுத்தையும், முதலில் மண்டையோட்டையும் யார் படைத்தான்? புருஷனின் தாடைகளில் சிதியை (யாகப் பீடத்தை) அடுக்கி, வானுலகுக்கு ஏறிய அந்த தேவன் யார்?
10.2.9
प्रियाप्रियाणि बहुला स्वप्नं संबाधतन्द्र्यः ।
आनन्दान् उग्रो नन्दांश्च कस्माद्वहति पूरुषः ॥ १०.२.९ ॥
பல இனிய, இனிமையற்ற விஷயங்களையும், கனவையும், துன்புறுத்தும் சோம்பலையும் — மகிழ்ச்சிகளையும் இன்பங்களையும் கொடிய புருஷன் எதனால் சுமக்கிறான்?
10.2.10
आर्तिरवर्तिर्निर्ऋतिः कुतो नु पुरुषेऽमतिः ।
राद्धिः समृद्धिरव्यृद्धिर्मतिरुदितयः कुतः ॥ १०.२.१० ॥
துன்பம், விலகல், அழிவு — இவை புருஷனில் எங்கிருந்து வந்தன? அறியாமை, வெற்றி, செழிப்பு, குறையாத வளம், புத்தி, எழுச்சி — இவை எங்கிருந்து?
10.2.11
को अस्मिन्न् आपो व्यदधात्विषूवृतः पुरूवृतः सिन्धुसृत्याय जाताः ।
तीव्रा अरुणा लोहिनीस्ताम्रधूम्रा ऊर्ध्वा अवाचीः पुरुषे तिरश्चीः ॥ १०.२.११ ॥
இந்த புருஷனில் யார் நீரை வைத்தார்? அம்புத்தண்டு போல் சுற்றப்பட்டவை, மிகச் சுற்றப்பட்டவை, ஆறுகள் ஓடுவதற்காகப் பிறந்தவை. கடுமையானவை, சிவப்பானவை, செந்நிறமானவை, செம்பு-புகை நிறமானவை, மேலே செல்பவை, கீழே செல்பவை, புருஷனில் குறுக்கே ஓடுபவை.
10.2.12
को अस्मिन् रूपमदधात्को मह्मानं च नाम च ।
गातुं को अस्मिन् कः केतुं कश्चरित्रानि पूरुषे ॥ १०.२.१२ ॥
இந்த புருஷனில் யார் உருவை வைத்தார்? யார் மகிமையையும் பெயரையும் வைத்தார்? யார் இதில் வழியை வைத்தார், யார் இதில் அடையாளத்தை, யார் புருஷனில் செயல்களை வைத்தார்?
10.2.13
को अस्मिन् प्राणमवयत्को अपानं व्यानमु ।
समानमस्मिन् को देवोऽधि शिश्राय पूरुषे ॥ १०.२.१३ ॥
இந்த புருஷனில் யார் பிராணனை நெய்தார்? யார் அபானனையும் வியானனையும்? இதில் சமானனை, புருஷன் மீது எந்தத் தேவன் அமர்ந்தான்?
10.2.14
को अस्मिन् यज्ञमदधादेको देवोऽधि पूरुषे ।
को अस्मिन्त्सत्यं कोऽनृतं कुतो मृत्युः कुतोऽमृतम् ॥ १०.२.१४ ॥
இந்த புருஷனில் யார் யாகத்தை வைத்தார்? ஒரே தேவன் புருஷன் மீது. யார் இதில் சத்தியத்தை, யார் பொய்யை வைத்தார்? மரணம் எங்கிருந்து, அமிருதம் எங்கிருந்து?
10.2.15
को अस्मै वासः पर्यदधात्को अस्यायुरकल्पयत् ।
बलं को अस्मै प्रायच्छत्को अस्याकल्पयज्जवम् ॥ १०.२.१५ ॥
யார் இவருக்கு ஆடையை அணிவித்தார்? யார் இவரின் ஆயுளை அமைத்தார்? யார் இவருக்கு பலத்தைக் கொடுத்தார்? யார் இவரின் வேகத்தை அமைத்தார்?
10.2.16
केनापो अन्वतनुत केनाहरकरोद्रुचे ।
उषसं केनान्वैन्द्ध केन सायंभवं ददे ॥ १०.२.१६ ॥
எதனால் நீர் பரப்பப்பட்டது? எதனால் பகல் ஒளிக்காக உண்டாக்கப்பட்டது? எதனால் உஷஸ் தூண்டப்பட்டாள்? எதனால் மாலையில் பிறந்ததைத் தாங்கினான்?
10.2.17
को अस्मिन् रेतो न्यदधात्तन्तुरा तायतामिति ।
मेधां को अस्मिन्न् अध्यौहत्को बाणं को नृतो दधौ ॥ १०.२.१७ ॥
யார் இதில் விந்துவை வைத்தான், நூல் நீட்டப்படட்டும் என்று? யார் இதில் அறிவை இழுத்தான்? யார் அம்பைத் தாங்கினான், யார் நர்த்தகனைத் தாங்கினான்?
10.2.18
केनेमां भूमिमौर्णोत्केन पर्यभवद्दिवम् ।
केनाभि मह्ना पर्वतान् केन कर्माणि पुरुषः ॥ १०.२.१८ ॥
எதனால் இந்தப் பூமியை மூடினான், எதனால் வானத்தை மிஞ்சினான்? எதனால் தனது மகிமையால் மலைகளை, எதனால் செயல்களை புருஷன்?
10.2.19
केन पर्जन्यमन्वेति केन सोमं विचक्षणम् ।
केन यज्ञं च श्रद्धां च केनास्मिन् निहितं मनः ॥ १०.२.१९ ॥
எதனால் மழைமேகத்தைப் பின்தொடர்கிறான், எதனால் எல்லாவற்றையும் காணும் சோமனை? எதனால் யாகத்தையும் சிரத்தையையும், எதனால் இவனில் மனம் நிலைநிறுத்தப்பட்டது?
10.2.20
केन श्रोत्रियमाप्नोति केनेमं परमेष्ठिनम् ।
केनेममग्निं पूरुषः केन संवत्सरं ममे ॥ १०.२.२० ॥
எதனால் சுருதிவல்லவனை அடைகிறான், எதனால் இந்தப் பரமேஷ்டியை? எதனால் இந்த அக்னியை புருஷன், எதனால் ஆண்டை அளக்கிறான்?
10.2.21
ब्रह्म श्रोत्रियमाप्नोति ब्रह्मेमं परमेष्ठिनम् ।
ब्रह्मेममग्निं पूरुषो ब्रह्म संवत्सरं ममे ॥ १०.२.२१ ॥
பிரம்மத்தால் சுருதிவல்லவனை அடைகிறான், பிரம்மத்தால் இந்தப் பரமேஷ்டியை. பிரம்மத்தால் இந்த அக்னியை புருஷன், பிரம்மத்தால் ஆண்டை அளக்கிறான்.
10.2.22
केन देवामनु क्षियति केन दैवजनीर्विशः ।
केनेदमन्यन् नक्षत्रं केन सत्क्षत्रमुच्यते ॥ १०.२.२२ ॥
எதனால் தேவர்களிடையே வசிக்கிறான், எதனால் தெய்வ மக்களின் குடிகளை? எதனால் இந்த மற்ற நட்சத்திரம், எதனால் சத்தியமான க்ஷத்திரம் எனப்படுகிறது?
10.2.23
ब्रह्म देवामनु क्षियति ब्रह्म दैवजनीर्विशः ।
ब्रह्मेदमन्यन् नक्षत्रं ब्रह्म सत्क्षत्रमुच्यते ॥ १०.२.२३ ॥
பிரம்மம் தேவர்களில் வாழ்கிறது; பிரம்மம் தெய்வீக மக்களின் குடிகளில் வாழ்கிறது. பிரம்மம் இந்த மற்ற நட்சத்திரத்தில் உள்ளது; பிரம்மமே உண்மையான அரசாட்சி என்று சொல்லப்படுகிறது.
10.2.24
केनेयं भूमिर्विहिता केन द्यौरुत्तरा हिता ।
केनेदमूर्ध्वं तिर्यक्चान्तरिक्षं व्यचो हितम् ॥ १०.२.२४ ॥
இந்த பூமி எதனால் நிறுவப்பட்டுள்ளது? எதனால் மேலுள்ள வானம் நிலைநிறுத்தப்பட்டுள்ளது? மேலும் கீழும் குறுக்கும் பரந்த இந்த அந்தரிக்ஷம் எதனால் விரிந்து வைக்கப்பட்டுள்ளது?
10.2.25
ब्रह्मणा भूमिर्विहिता ब्रह्म द्यौरुत्तरा हिता ।
ब्रह्मेदमूर्ध्वं तिर्यक्चान्तरिक्षं व्यचो हितम् ॥ १०.२.२५ ॥
பிரம்மத்தால் இந்த பூமி நிறுவப்பட்டுள்ளது; பிரம்மத்தால் மேலுள்ள வானம் நிலைநிறுத்தப்பட்டுள்ளது. பிரம்மத்தாலேயே மேலும் கீழும் குறுக்கும் பரந்த இந்த அந்தரிக்ஷம் விரிந்து வைக்கப்பட்டுள்ளது.
10.2.26
मूर्धानमस्य संसीव्याथर्वा हृदयं च यत् ।
मस्तिष्कादूर्ध्वः प्रैरयत्पवमानोऽधि शीर्षतः ॥ १०.२.२६ ॥
அதர்வன் இவனது தலையை தைத்து இணைத்தான்; இதயத்தையும் அவ்வாறே. மூளையிலிருந்து மேல்நோக்கி, தலையின் மேலிருந்து, தூய்மைப்படுத்தும் காற்று (பிராணனை) முன்னோக்கி செலுத்தியது.
10.2.27
तद्वा अथर्वणः शिरो देवकोशः समुब्जितः ।
तत्प्राणो अभि रक्षति शिरो अन्नमथो मनः ॥ १०.२.२७ ॥
அது அதர்வனின் தலை — தேவர்களின் பொக்கிஷம், முழுவதுமாக மூடப்பட்டது. அதனை பிராணன் காக்கிறது — தலையையும், உணவையும், மனதையும்.
10.2.28
ऊर्ध्वो नु सृष्टा३ तिर्यङ्नु सृष्टा३ सर्वा दिशः पुरुष आ बभूवा३ ।
पुरं यो ब्रह्मणो वेद यस्याः पुरुष उच्यते ॥ १०.२.२८ ॥
மேல்நோக்கியும் குறுக்காகவும் படைக்கப்பட்டு — எல்லா திசைகளிலும் புருஷனே ஆனான். பிரம்மத்தின் நகரத்தை அறிபவன்; எந்த நகரம் 'புருஷன்' என்று அழைக்கப்படுகிறதோ அதனை.
10.2.29
यो वै तां ब्रह्मणो वेदामृतेनावृतां पुरम् ।
तस्मै ब्रह्म च ब्राह्माश्च चक्षुः प्राणं प्रजां ददुः ॥ १०.२.२९ ॥
பிரம்மனின் அமிர்தத்தால் சூழப்பட்ட அந்த நகரை எவன் அறிகிறானோ, அவனுக்கு பிரம்மமும் பிராமணர்களும் பார்வையையும் மூச்சையும் சந்ததியையும் கொடுக்கிறார்கள்.
10.2.30
न वै तं चक्षुर्जहाति न प्राणो जरसः पुरा ।
पुरं यो ब्रह्मणो वेद यस्याः पुरुष उच्यते ॥ १०.२.३० ॥
முதுமைக்கு முன் அவனை கண்ணும் விட்டுப் போவதில்லை, மூச்சும் விட்டுப் போவதில்லை. பிரம்மத்தின் அந்த நகரை எவன் அறிகிறானோ, அது புருஷன் என்று சொல்லப்படுகிறது.
10.2.31
अष्टाचक्रा नवद्वारा देवानां पूरयोध्या ।
तस्यां हिरण्ययः कोशः स्वर्गो ज्योतिषावृतः ॥ १०.२.३१ ॥
எட்டு சக்கரங்களும் ஒன்பது வாயில்களும் கொண்ட, தேவர்களின் வெல்ல முடியாத நகரம் அது. அதில் பொன்மயமான கோசம் உண்டு; அது ஒளியால் சூழ்ந்த சுவர்க்கம்.
10.2.32
तस्मिन् हिरण्यये कोशे त्र्यरे त्रिप्रतिष्ठिते ।
तस्मिन् यद्यक्षमात्मन्वत्तद्वै ब्रह्मविदो विदुः ॥ १०.२.३२ ॥
மூன்று ஆரங்களும் மூன்று ஆதாரங்களிலும் நிலைபெற்ற அந்தப் பொன்மயமான கோசத்தில், ஆத்மாவுடன் கூடிய யக்ஷம் எது உள்ளதோ, அதை பிரம்மஞானிகள் அறிவார்கள்.
10.2.33
प्रभ्राजमानां हरिणीं यशसा संपरीवृताम् ।
पुरं हिरण्ययीं ब्रह्मा विवेशापराजिताम् ॥ १०.२.३३ ॥
ஒளிவீசும், பொன்னிறமான, புகழால் முழுவதும் சூழப்பட்ட, பொன்மயமான, வெல்லப்படாத அந்த நகரத்தில் பிரம்மன் நுழைந்தான்.