Atharvaveda · Sūkta 10.2
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.2.1
केन पार्ष्णी आभृते पूरुषस्य केन मांसं संभृतं केन गुल्फौ ।
केनाङ्गुलीः पेशनीः केन खानि केनोच्छ्लङ्खौ मध्यतः कः प्रतिष्ठाम् ॥ १०.२.१ ॥
Com o quê foram fixados os calcanhares da pessoa? Com o quê se reuniu a carne, com o quê os tornozelos; com o quê os dedos, as partes flexíveis, com o quê as aberturas, com o quê as duas partes elevadas, e quem pôs o apoio no meio?
10.2.2
कस्मान् नु गुल्फावधरावकृण्वन्न् अष्ठीवन्तावुत्तरौ पूरुषस्य ।
जङ्घे निर्ऋत्य न्यदधुः क्व स्विज्जानुनोः संधी क उ तच्चिकेत ॥ १०.२.२ ॥
Com que fizeram os tornozelos inferiores da pessoa e os joelhos superiores? De Nirṛti puseram as canelas; onde estão as articulações dos joelhos? Quem o sabe?
10.2.3
चतुष्टयं युजते संहितान्तं जानुभ्यामूर्ध्वं शिथिरं कबन्धम् ।
श्रोणी यदूरू क उ तज्जजान याभ्यां कुसिन्धं सुदृढं बभूव ॥ १०.२.३ ॥
Um conjunto de quatro se une, terminando numa junção; dos joelhos para cima, o tronco frouxo. Quem produziu os quadris e as coxas? Por quem o kusindha, a armação pélvica, tornou-se muito firme?
10.2.4
कति देवाः कतमे त आसन् य उरो ग्रीवाश्चिक्युः पुरुषस्य ।
कति स्तनौ व्यदधुः कः कफोदौ कति स्कन्धान् कति पृष्टीरचिन्वन् ॥ १०.२.४ ॥
Quantos deuses havia, e quais, que fixaram o peito e os pescoços da pessoa? Quantos seios colocaram, quem colocou as omoplatas? Quantos ombros e quantas costelas dispuseram?
10.2.5
को अस्य बाहू समभरद्वीर्यां करवादिति ।
अंसौ को अस्य तद्देवः कुसिन्धे अध्या दधौ ॥ १०.२.५ ॥
Quem sustentou seus braços, pensando: "Eu o farei com vigor"? Que deus tomou seus ombros e os pôs sobre o kusindha?
10.2.6
कः सप्त खानि वि ततर्द शीर्षणि कर्णाविमौ नासिके चक्षणी मुखम् ।
येषां पुरुत्रा विजयस्य मह्ननि चतुष्पादो द्विपदो यन्ति यामम् ॥ १०.२.६ ॥
Quem perfurou as sete aberturas da cabeça: as duas orelhas, estas duas narinas, os dois olhos e a boca? Por cujas grandes façanhas de vitória os quadrúpedes e os bípedes seguem seu caminho em muitos lugares? Quem é ele?
10.2.7
हन्वोर्हि जिह्वामदधात्पुरूचीमधा महीमधि शिश्राय वाचम् ।
स आ वरीवर्ति भुवनेष्वन्तरपो वसानः क उ तच्चिकेत ॥ १०.२.७ ॥
Nas duas mandíbulas colocou a língua, multidirecional, e sobre aquela grande palavra se assentou. Vestido de águas, gira entre os mundos. Quem realmente o sabe?
10.2.8
मस्तिष्कमस्य यतमो ललाटं ककाटिकां प्रथमो यः कपालम् ।
चित्वा चित्यं हन्वोः पूरुषस्य दिवं रुरोह कतमः स देवः ॥ १०.२.८ ॥
Quem fez seu cérebro, sua fronte, sua nuca e, antes de tudo, o crânio? Qual é aquele deus que, tendo empilhado o altar de fogo (citya) sobre as mandíbulas do puruṣa, subiu ao céu?
10.2.9
प्रियाप्रियाणि बहुला स्वप्नं संबाधतन्द्र्यः ।
आनन्दान् उग्रो नन्दांश्च कस्माद्वहति पूरुषः ॥ १०.२.९ ॥
Muitas coisas agradáveis e desagradáveis, o sonho e a sonolência opressiva — alegrias e deleites: de onde os carrega o feroz puruṣa?
10.2.10
आर्तिरवर्तिर्निर्ऋतिः कुतो नु पुरुषेऽमतिः ।
राद्धिः समृद्धिरव्यृद्धिर्मतिरुदितयः कुतः ॥ १०.२.१० ॥
A aflição, a aversão, a ruína — de onde surgiram elas no puruṣa? A insensatez, o sucesso, a prosperidade, o crescimento sem declínio, o entendimento e o surgir — de onde vêm?
10.2.11
को अस्मिन्न् आपो व्यदधात्विषूवृतः पुरूवृतः सिन्धुसृत्याय जाताः ।
तीव्रा अरुणा लोहिनीस्ताम्रधूम्रा ऊर्ध्वा अवाचीः पुरुषे तिरश्चीः ॥ १०.२.११ ॥
Quem colocou neste Puruṣa as águas, envolvidas como a haste de uma flecha, muito envolvidas, nascidas para o fluir dos rios? Agudas, avermelhadas, rubras, cor de cobre e fumaça, subindo, descendo, correndo transversalmente no Puruṣa.
10.2.12
को अस्मिन् रूपमदधात्को मह्मानं च नाम च ।
गातुं को अस्मिन् कः केतुं कश्चरित्रानि पूरुषे ॥ १०.२.१२ ॥
Quem pôs a forma neste Puruṣa, e a grandeza e o nome? Quem pôs nele o caminho, quem o sinal, quem os movimentos das ações no Puruṣa?
10.2.13
को अस्मिन् प्राणमवयत्को अपानं व्यानमु ।
समानमस्मिन् को देवोऽधि शिश्राय पूरुषे ॥ १०.२.१३ ॥
Quem tramou o sopro neste Puruṣa? Quem o sopro descendente e o difuso? E que deus se assentou sobre o Puruṣa como o sopro equalizador nele?
10.2.14
को अस्मिन् यज्ञमदधादेको देवोऽधि पूरुषे ।
को अस्मिन्त्सत्यं कोऽनृतं कुतो मृत्युः कुतोऽमृतम् ॥ १०.२.१४ ॥
Quem pôs o sacrifício neste Puruṣa? Um deus, sobre o Puruṣa. Quem pôs nele a verdade, quem a falsidade? De onde a morte, de onde a imortalidade?
10.2.15
को अस्मै वासः पर्यदधात्को अस्यायुरकल्पयत् ।
बलं को अस्मै प्रायच्छत्को अस्याकल्पयज्जवम् ॥ १०.२.१५ ॥
Quem o vestiu com uma veste? Quem formou o seu tempo de vida? Quem lhe deu força? Quem formou a sua rapidez?
10.2.16
केनापो अन्वतनुत केनाहरकरोद्रुचे ।
उषसं केनान्वैन्द्ध केन सायंभवं ददे ॥ १०.२.१६ ॥
Por quem foram estendidas as águas? Por quem foi feito o dia para a claridade? Por quem foi acesa a Aurora? Por quem foi tomado o nascido da tarde?
10.2.17
को अस्मिन् रेतो न्यदधात्तन्तुरा तायतामिति ।
मेधां को अस्मिन्न् अध्यौहत्को बाणं को नृतो दधौ ॥ १०.२.१७ ॥
Quem pôs a semente nisto, para que o fio se estendesse? Quem extraiu a inteligência disto? Quem sustentou a flecha, quem sustentou o dançarino?
10.2.18
केनेमां भूमिमौर्णोत्केन पर्यभवद्दिवम् ।
केनाभि मह्ना पर्वतान् केन कर्माणि पुरुषः ॥ १०.२.१८ ॥
Com o quê cobriu esta terra, com o quê superou o céu? Com o quê, com sua grandeza, as montanhas; com o quê, as obras — o Puruṣa?
10.2.19
केन पर्जन्यमन्वेति केन सोमं विचक्षणम् ।
केन यज्ञं च श्रद्धां च केनास्मिन् निहितं मनः ॥ १०.२.१९ ॥
Com o quê se segue Parjanya, com o quê o Soma que tudo vê? Com o quê o sacrifício e a fé, e com o quê a mente foi posta nele?
10.2.20
केन श्रोत्रियमाप्नोति केनेमं परमेष्ठिनम् ।
केनेममग्निं पूरुषः केन संवत्सरं ममे ॥ १०.२.२० ॥
Com o quê se alcança o sacerdote erudito, com o quê este Senhor supremo? Com o quê o Puruṣa mede este fogo, com o quê o ano?
10.2.21
ब्रह्म श्रोत्रियमाप्नोति ब्रह्मेमं परमेष्ठिनम् ।
ब्रह्मेममग्निं पूरुषो ब्रह्म संवत्सरं ममे ॥ १०.२.२१ ॥
Pelo Brahman se alcança o sacerdote erudito, pelo Brahman este Senhor supremo. Pelo Brahman o Puruṣa mede este fogo, pelo Brahman o ano.
10.2.22
केन देवामनु क्षियति केन दैवजनीर्विशः ।
केनेदमन्यन् नक्षत्रं केन सत्क्षत्रमुच्यते ॥ १०.२.२२ ॥
Com o quê habita entre os deuses, com o quê os povos do povo divino? Com o quê é esta outra estrela, com o quê se chama a verdadeira soberania?
10.2.23
ब्रह्म देवामनु क्षियति ब्रह्म दैवजनीर्विशः ।
ब्रह्मेदमन्यन् नक्षत्रं ब्रह्म सत्क्षत्रमुच्यते ॥ १०.२.२३ ॥
Brahman habita entre os deuses, Brahman entre os povos da linhagem divina. Brahman está nesta outra estrela; Brahman é chamado de verdadeira soberania.
10.2.24
केनेयं भूमिर्विहिता केन द्यौरुत्तरा हिता ।
केनेदमूर्ध्वं तिर्यक्चान्तरिक्षं व्यचो हितम् ॥ १०.२.२४ ॥
Por que esta terra foi estabelecida? Por que o céu superior foi fixado? Por que este espaço intermediário, estendido para cima e para os lados, foi disposto em sua vasta extensão?
10.2.25
ब्रह्मणा भूमिर्विहिता ब्रह्म द्यौरुत्तरा हिता ।
ब्रह्मेदमूर्ध्वं तिर्यक्चान्तरिक्षं व्यचो हितम् ॥ १०.२.२५ ॥
Por Brahman esta terra foi estabelecida; por Brahman o céu superior foi fixado. Por Brahman mesmo este espaço, estendido para cima e para os lados, foi disposto em sua vasta extensão.
10.2.26
मूर्धानमस्य संसीव्याथर्वा हृदयं च यत् ।
मस्तिष्कादूर्ध्वः प्रैरयत्पवमानोऽधि शीर्षतः ॥ १०.२.२६ ॥
Atharvan costurou sua cabeça e também o coração; do cérebro para cima, de acima da cabeça, o vento purificador impeliu o sopro para a frente.
10.2.27
तद्वा अथर्वणः शिरो देवकोशः समुब्जितः ।
तत्प्राणो अभि रक्षति शिरो अन्नमथो मनः ॥ १०.२.२७ ॥
Essa é a cabeça de Atharvan, o tesouro dos deuses, completamente fechado. O sopro a guarda por todos os lados: a cabeça, o alimento e a mente.
10.2.28
ऊर्ध्वो नु सृष्टा३ तिर्यङ्नु सृष्टा३ सर्वा दिशः पुरुष आ बभूवा३ ।
पुरं यो ब्रह्मणो वेद यस्याः पुरुष उच्यते ॥ १०.२.२८ ॥
Criado para cima e criado para os lados — em todas as direções Puruṣa veio a ser. Quem conhece a cidade de Brahman, cuja cidade se chama Puruṣa.
10.2.29
यो वै तां ब्रह्मणो वेदामृतेनावृतां पुरम् ।
तस्मै ब्रह्म च ब्राह्माश्च चक्षुः प्राणं प्रजां ददुः ॥ १०.२.२९ ॥
Aquele que conhece aquela cidade de Brahman, envolta em imortalidade, a ele deram Brahman e os brâhmanes, a visão, o sopro e a descendência.
10.2.30
न वै तं चक्षुर्जहाति न प्राणो जरसः पुरा ।
पुरं यो ब्रह्मणो वेद यस्याः पुरुष उच्यते ॥ १०.२.३० ॥
A visão não o abandona, nem o sopro, antes da velhice. Aquele que conhece a cidade de Brahman, que se chama Puruṣa.
10.2.31
अष्टाचक्रा नवद्वारा देवानां पूरयोध्या ।
तस्यां हिरण्ययः कोशः स्वर्गो ज्योतिषावृतः ॥ १०.२.३१ ॥
A cidade inexpugnável dos deuses, de oito rodas e nove portas; nela há um invólucro dourado, um céu envolto em luz.
10.2.32
तस्मिन् हिरण्यये कोशे त्र्यरे त्रिप्रतिष्ठिते ।
तस्मिन् यद्यक्षमात्मन्वत्तद्वै ब्रह्मविदो विदुः ॥ १०.२.३२ ॥
Naquele invólucro dourado, de três raios e assentado em três apoios, o yakṣa que possui ātman — isso conhecem os conhecedores de Brahman.
10.2.33
प्रभ्राजमानां हरिणीं यशसा संपरीवृताम् ।
पुरं हिरण्ययीं ब्रह्मा विवेशापराजिताम् ॥ १०.२.३३ ॥
Resplandecente, fulva como uma gazela, inteiramente envolta em glória, dourada, a cidade invicta — Brahman nela entrou.