Atharvaveda · Sūkta 10.2
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.2.1
केन पार्ष्णी आभृते पूरुषस्य केन मांसं संभृतं केन गुल्फौ ।
केनाङ्गुलीः पेशनीः केन खानि केनोच्छ्लङ्खौ मध्यतः कः प्रतिष्ठाम् ॥ १०.२.१ ॥
Wodurch wurden die Fersen der Person befestigt? Wodurch wurde das Fleisch zusammengefügt, wodurch die Knöchel; wodurch die Finger, die geschmeidigen Teile, wodurch die Öffnungen, wodurch die beiden erhobenen Teile, und wer setzte die Stütze in die Mitte?
10.2.2
कस्मान् नु गुल्फावधरावकृण्वन्न् अष्ठीवन्तावुत्तरौ पूरुषस्य ।
जङ्घे निर्ऋत्य न्यदधुः क्व स्विज्जानुनोः संधी क उ तच्चिकेत ॥ १०.२.२ ॥
Woraus machten sie die unteren Knöchel der Person und die oberen Knie? Aus Nirṛti setzten sie die Schienbeine ein; wo sind die Gelenke der Knie? Wer weiß das?
10.2.3
चतुष्टयं युजते संहितान्तं जानुभ्यामूर्ध्वं शिथिरं कबन्धम् ।
श्रोणी यदूरू क उ तज्जजान याभ्यां कुसिन्धं सुदृढं बभूव ॥ १०.२.३ ॥
Ein Viererverband wird gefügt, endend in einer Verbindung; von den Knien aufwärts der lockere Rumpf. Wer erzeugte die Hüften und die Schenkel? Durch wen wurde der Kusindha, das Beckengerüst, sehr fest?
10.2.4
कति देवाः कतमे त आसन् य उरो ग्रीवाश्चिक्युः पुरुषस्य ।
कति स्तनौ व्यदधुः कः कफोदौ कति स्कन्धान् कति पृष्टीरचिन्वन् ॥ १०.२.४ ॥
Wie viele Götter waren es, und welche, die Brust und Hälse der Person einsetzten? Wie viele Brüste setzten sie ein, wer setzte die Schulterblätter ein? Wie viele Schultern und wie viele Rippen ordneten sie?
10.2.5
को अस्य बाहू समभरद्वीर्यां करवादिति ।
अंसौ को अस्य तद्देवः कुसिन्धे अध्या दधौ ॥ १०.२.५ ॥
Wer trug seine Arme, denkend: »Ich will es mit Kraft machen«? Welcher Gott nahm seine Schultern und setzte sie auf den Kusindha?
10.2.6
कः सप्त खानि वि ततर्द शीर्षणि कर्णाविमौ नासिके चक्षणी मुखम् ।
येषां पुरुत्रा विजयस्य मह्ननि चतुष्पादो द्विपदो यन्ति यामम् ॥ १०.२.६ ॥
Wer hat die sieben Öffnungen im Haupt gebohrt: die beiden Ohren, diese beiden Nasenlöcher, die beiden Augen und den Mund? Durch wessen große Siegestaten gehen die Vierfüßer und die Zweifüßer an vielen Orten ihren Weg? Wer ist er?
10.2.7
हन्वोर्हि जिह्वामदधात्पुरूचीमधा महीमधि शिश्राय वाचम् ।
स आ वरीवर्ति भुवनेष्वन्तरपो वसानः क उ तच्चिकेत ॥ १०.२.७ ॥
In die beiden Kiefer setzte er die vielgerichtete Zunge, und auf jene große Rede ließ er sich nieder. In Wasser gekleidet, wendet er sich unter den Welten. Wer weiß das wirklich?
10.2.8
मस्तिष्कमस्य यतमो ललाटं ककाटिकां प्रथमो यः कपालम् ।
चित्वा चित्यं हन्वोः पूरुषस्य दिवं रुरोह कतमः स देवः ॥ १०.२.८ ॥
Wer hat sein Gehirn, seine Stirn, seinen Nacken und vor allem den Schädel geschaffen? Welcher Gott ist es, der, nachdem er den Feueraltar (citya) auf den Kiefern des Puruṣa aufgeschichtet hat, zum Himmel emporstieg?
10.2.9
प्रियाप्रियाणि बहुला स्वप्नं संबाधतन्द्र्यः ।
आनन्दान् उग्रो नन्दांश्च कस्माद्वहति पूरुषः ॥ १०.२.९ ॥
Viele angenehme und unangenehme Dinge, der Traum und die drückende Schläfrigkeit — Freuden und Wonnen: woher trägt sie der grimme Puruṣa?
10.2.10
आर्तिरवर्तिर्निर्ऋतिः कुतो नु पुरुषेऽमतिः ।
राद्धिः समृद्धिरव्यृद्धिर्मतिरुदितयः कुतः ॥ १०.२.१० ॥
Qual, Abwendung, Verderben — woher entstanden diese im Puruṣa? Unverstand, Gelingen, Wohlstand, ungeschmälertes Wachstum, Verstand und Aufgehen — woher sind diese?
10.2.11
को अस्मिन्न् आपो व्यदधात्विषूवृतः पुरूवृतः सिन्धुसृत्याय जाताः ।
तीव्रा अरुणा लोहिनीस्ताम्रधूम्रा ऊर्ध्वा अवाचीः पुरुषे तिरश्चीः ॥ १०.२.११ ॥
Wer hat in diesen Puruṣa die Wasser gelegt, wie ein Pfeilschaft umhüllt, vielfach umhüllt, zum Fließen der Flüsse geboren? Scharfe, rötliche, blutrote, kupfer-rauchfarbene, aufwärts und abwärts strebende, quer durch den Puruṣa laufende.
10.2.12
को अस्मिन् रूपमदधात्को मह्मानं च नाम च ।
गातुं को अस्मिन् कः केतुं कश्चरित्रानि पूरुषे ॥ १०.२.१२ ॥
Wer hat in diesen Puruṣa die Gestalt gelegt, und Größe und Namen? Wer hat in ihm den Weg gelegt, wer das Zeichen, wer die Bewegungen der Taten im Puruṣa?
10.2.13
को अस्मिन् प्राणमवयत्को अपानं व्यानमु ।
समानमस्मिन् को देवोऽधि शिश्राय पूरुषे ॥ १०.२.१३ ॥
Wer hat in diesem Puruṣa den Atem gewoben? Wer den Abwärtsatem und den Ausbreitungsatem? Und welcher Gott ließ sich über dem Puruṣa als ausgleichender Atem nieder?
10.2.14
को अस्मिन् यज्ञमदधादेको देवोऽधि पूरुषे ।
को अस्मिन्त्सत्यं कोऽनृतं कुतो मृत्युः कुतोऽमृतम् ॥ १०.२.१४ ॥
Wer hat in diesen Puruṣa das Opfer gelegt? Ein einziger Gott, über dem Puruṣa. Wer legte in ihn die Wahrheit, wer die Lüge? Woher der Tod, woher die Unsterblichkeit?
10.2.15
को अस्मै वासः पर्यदधात्को अस्यायुरकल्पयत् ।
बलं को अस्मै प्रायच्छत्को अस्याकल्पयज्जवम् ॥ १०.२.१५ ॥
Wer hat ihn mit einem Gewand umhüllt? Wer hat seine Lebenszeit gebildet? Wer gab ihm Kraft? Wer bildete seine Schnelligkeit?
10.2.16
केनापो अन्वतनुत केनाहरकरोद्रुचे ।
उषसं केनान्वैन्द्ध केन सायंभवं ददे ॥ १०.२.१६ ॥
Durch wen wurden die Wasser ausgebreitet? Durch wen wurde der Tag zum Licht gemacht? Durch wen wurde die Morgenröte entzündet? Durch wen wurde der Abendgeborene ergriffen?
10.2.17
को अस्मिन् रेतो न्यदधात्तन्तुरा तायतामिति ।
मेधां को अस्मिन्न् अध्यौहत्को बाणं को नृतो दधौ ॥ १०.२.१७ ॥
Wer legte den Samen in dies, damit der Faden sich spanne? Wer zog die Einsicht daraus hervor? Wer hielt den Pfeil, wer hielt den Tänzer?
10.2.18
केनेमां भूमिमौर्णोत्केन पर्यभवद्दिवम् ।
केनाभि मह्ना पर्वतान् केन कर्माणि पुरुषः ॥ १०.२.१८ ॥
Womit bedeckte er diese Erde, womit überragte er den Himmel? Womit, durch seine Größe, die Berge; womit die Werke — der Puruṣa?
10.2.19
केन पर्जन्यमन्वेति केन सोमं विचक्षणम् ।
केन यज्ञं च श्रद्धां च केनास्मिन् निहितं मनः ॥ १०.२.१९ ॥
Wodurch folgt man Parjanya, wodurch dem allsehenden Soma? Wodurch Opfer und Glaube, und wodurch ist der Geist in ihn gelegt?
10.2.20
केन श्रोत्रियमाप्नोति केनेमं परमेष्ठिनम् ।
केनेममग्निं पूरुषः केन संवत्सरं ममे ॥ १०.२.२० ॥
Wodurch erlangt man den gelehrten Priester, wodurch diesen höchsten Herrn? Wodurch misst der Puruṣa dieses Feuer, wodurch das Jahr?
10.2.21
ब्रह्म श्रोत्रियमाप्नोति ब्रह्मेमं परमेष्ठिनम् ।
ब्रह्मेममग्निं पूरुषो ब्रह्म संवत्सरं ममे ॥ १०.२.२१ ॥
Durch das Brahman erlangt man den gelehrten Priester, durch das Brahman diesen höchsten Herrn. Durch das Brahman misst der Puruṣa dieses Feuer, durch das Brahman das Jahr.
10.2.22
केन देवामनु क्षियति केन दैवजनीर्विशः ।
केनेदमन्यन् नक्षत्रं केन सत्क्षत्रमुच्यते ॥ १०.२.२२ ॥
Wodurch wohnt er unter den Göttern, wodurch den Völkern des göttlichen Volkes? Wodurch ist dieser andere Stern, wodurch heißt die wahre Herrschaft?
10.2.23
ब्रह्म देवामनु क्षियति ब्रह्म दैवजनीर्विशः ।
ब्रह्मेदमन्यन् नक्षत्रं ब्रह्म सत्क्षत्रमुच्यते ॥ १०.२.२३ ॥
Brahman wohnt unter den Göttern, Brahman unter den Völkern des göttlichen Geschlechts. Brahman ist in diesem anderen Stern; Brahman wird wahre Herrschaft genannt.
10.2.24
केनेयं भूमिर्विहिता केन द्यौरुत्तरा हिता ।
केनेदमूर्ध्वं तिर्यक्चान्तरिक्षं व्यचो हितम् ॥ १०.२.२४ ॥
Wodurch wurde diese Erde gegründet? Wodurch wurde der obere Himmel befestigt? Wodurch wurde dieser Luftraum, nach oben und quer ausgedehnt, in seiner Weite ausgebreitet?
10.2.25
ब्रह्मणा भूमिर्विहिता ब्रह्म द्यौरुत्तरा हिता ।
ब्रह्मेदमूर्ध्वं तिर्यक्चान्तरिक्षं व्यचो हितम् ॥ १०.२.२५ ॥
Durch Brahman wurde diese Erde gegründet; durch Brahman wurde der obere Himmel befestigt. Durch Brahman selbst wurde dieser Luftraum, nach oben und quer ausgedehnt, in seiner Weite ausgebreitet.
10.2.26
मूर्धानमस्य संसीव्याथर्वा हृदयं च यत् ।
मस्तिष्कादूर्ध्वः प्रैरयत्पवमानोऽधि शीर्षतः ॥ १०.२.२६ ॥
Atharvan nähte seinen Kopf zusammen und auch das Herz; vom Gehirn nach oben, von über dem Kopf, trieb der reinigende Wind den Atem voran.
10.2.27
तद्वा अथर्वणः शिरो देवकोशः समुब्जितः ।
तत्प्राणो अभि रक्षति शिरो अन्नमथो मनः ॥ १०.२.२७ ॥
Das ist der Kopf des Atharvan, der Schatz der Götter, ganz verschlossen. Der Atem beschützt ihn ringsum: den Kopf, die Nahrung und den Geist.
10.2.28
ऊर्ध्वो नु सृष्टा३ तिर्यङ्नु सृष्टा३ सर्वा दिशः पुरुष आ बभूवा३ ।
पुरं यो ब्रह्मणो वेद यस्याः पुरुष उच्यते ॥ १०.२.२८ ॥
Nach oben geschaffen und quer geschaffen — in allen Richtungen ist Puruṣa geworden. Wer die Stadt des Brahman kennt, deren Stadt Puruṣa genannt wird.
10.2.29
यो वै तां ब्रह्मणो वेदामृतेनावृतां पुरम् ।
तस्मै ब्रह्म च ब्राह्माश्च चक्षुः प्राणं प्रजां ददुः ॥ १०.२.२९ ॥
Wer jene Stadt Brahmans kennt, die von Unsterblichkeit umhüllt ist, dem gaben sie Brahman und die Brāhmaṇas, Sehkraft, Atem und Nachkommenschaft.
10.2.30
न वै तं चक्षुर्जहाति न प्राणो जरसः पुरा ।
पुरं यो ब्रह्मणो वेद यस्याः पुरुष उच्यते ॥ १०.२.३० ॥
Das Auge verlässt ihn nicht, noch der Atem, vor dem Alter. Wer jene Stadt Brahmans kennt, die Puruṣa genannt wird.
10.2.31
अष्टाचक्रा नवद्वारा देवानां पूरयोध्या ।
तस्यां हिरण्ययः कोशः स्वर्गो ज्योतिषावृतः ॥ १०.२.३१ ॥
Die unbezwingbare Stadt der Götter, mit acht Rädern und neun Toren; darin ist eine goldene Hülle, ein von Licht umhüllter Himmel.
10.2.32
तस्मिन् हिरण्यये कोशे त्र्यरे त्रिप्रतिष्ठिते ।
तस्मिन् यद्यक्षमात्मन्वत्तद्वै ब्रह्मविदो विदुः ॥ १०.२.३२ ॥
In jener goldenen Hülle, mit drei Speichen und auf drei Stützen ruhend, das Yakṣa, das ein Selbst besitzt — das wissen die Kenner Brahmans.
10.2.33
प्रभ्राजमानां हरिणीं यशसा संपरीवृताम् ।
पुरं हिरण्ययीं ब्रह्मा विवेशापराजिताम् ॥ १०.२.३३ ॥
Strahlend, rehbraun, ganz von Ruhm umhüllt, golden — in diese unbesiegte Stadt ist Brahman eingegangen.