Atharvaveda · Sūkta 10.4
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.4.1
इन्द्रस्य प्रथमो रथो देवानामपरो रथो वरुणस्य तृतीय इत् ।
अहीनामपमा रथ स्थानुमारदथार्षत् ॥ १०.४.१ ॥
El primer carro es de Indra, el segundo de los dioses, el tercero de Varuṇa. ¡Oh carro, aleja a las serpientes; destroza el poste!
10.4.2
दर्भः शोचिस्तरूणकमश्वस्य वारः परुषस्य वारः ।
रथस्य बन्धुरम् ॥ १०.४.२ ॥
La hierba darbha es resplandor, una pequeña hierba del caballo, el pelo del moteado, la atadura del carro.
10.4.3
अव श्वेत पदा जहि पूर्वेण चापरेण च ।
उदप्लुतमिव दार्वहीनामरसं विषं वारुग्रम् ॥ १०.४.३ ॥
¡Oh blanco, golpea abajo con el pie delantero y con el trasero, como el veneno de las serpientes de madera que ha salido a flote, sin jugo y terrible.
10.4.4
अरंघुषो निमज्योन्मज पुनरब्रवीत् ।
उदप्लुतमिव दार्वहीनामरसं विषं वारुग्रम् ॥ १०.४.४ ॥
El que no silba, sumergiéndose y emergiendo de nuevo, habló: como el veneno de las serpientes de madera que ha salido a flote, sin jugo y terrible.
10.4.5
पैद्वो हन्ति कसर्णीलं पैद्वः श्वित्रमुतासितम् ।
पैद्वो रथर्व्याः शिरः सं बिभेद पृदाक्वाः ॥ १०.४.५ ॥
Paidva mata al kasarṇīla; Paidva mata la lepra blanca y también la oscura; Paidva partió la cabeza de Rathaṛvī, la cabeza de la serpiente moteada.
10.4.6
पैद्व प्रेहि प्रथमोऽनु त्वा वयमेमसि ।
अहीन् व्यस्यतात्पथो येन स्मा वयमेमसि ॥ १०.४.६ ॥
¡Oh Paidva, avanza primero; te seguimos! Que aparte los caminos de las serpientes, para que podamos caminar.
10.4.7
इदं पैद्वो अजायतेदमस्य परायणम् ।
इमान्यर्वतः पदाहिघ्न्यो वाजिनीवतः ॥ १०.४.७ ॥
Esto nació de Paidva; esta es su refugio. Estas son las huellas de los caballos veloces que matan serpientes.
10.4.8
संयतं न वि ष्परद्व्यात्तं न सं यमत् ।
अस्मिन् क्षेत्रे द्वावही स्त्री च पुमांश्च तावुभावरसा ॥ १०.४.८ ॥
Lo atado no se disperse; lo tensado no lo afloje nadie. En este lugar hay dos serpientes, hembra y macho; que ambas queden sin veneno.
10.4.9
अरसास इहाहयो ये अन्ति ये च दूरके ।
घनेन हन्मि वृश्चिकमहिं दण्डेनागतम् ॥ १०.४.९ ॥
Serpientes inofensivas aquí, tanto las cercanas como las lejanas; con la maza golpeo al escorpión, con el bastón golpeo a la serpiente que ha llegado.
10.4.10
अघाश्वस्येदं भेषजमुभयो स्वजस्य च ।
इन्द्रो मेऽहिमघायन्तमहिं पैद्वो अरन्धयत् ॥ १०.४.१० ॥
Este es el remedio de Aghāśva y de ambos nacidos de sí mismos. Indra, por mí, sometió a la serpiente que deseaba hacerme daño; Paidva sometió a la serpiente.
10.4.11
पैद्वस्य मन्महे वयं स्थिरस्य स्थिरधाम्नः ।
इमे पश्चा पृदाकवः प्रदीध्यत आसते ॥ १०.४.११ ॥
Honramos a Paidva, el firme de firme morada. Estas serpientes moteadas están sentadas, resplandeciendo detrás.
10.4.12
नष्टासवो नष्टविषा हता इन्द्रेण वज्रिणा ।
जघानेन्द्रो जघ्निमा वयम् ॥ १०.४.१२ ॥
Con el aliento perdido, con el veneno perdido, fueron muertos por Indra, el portador del rayo. Indra golpeó al que debía ser golpeado; nosotros estamos aquí.
10.4.13
हतास्तिरश्चिराजयो निपिष्टासः पृदाकवः ।
दर्विं करिक्रतं श्वित्रं दर्भेष्वसितं जहि ॥ १०.४.१३ ॥
Han sido muertas las serpientes de rayas torcidas, aplastadas las serpientes moteadas. Al taladrador de madera, al reptador, al blanco —golpéalos en la hierba darbha; golpea también al oscuro.
10.4.14
कैरातिका कुमारिका सका खनति भेषजम् ।
हिरण्ययीभिरभ्रिभिर्गिरीनामुप सानुषु ॥ १०.४.१४ ॥
La doncella kirātikā, la joven, excava la hierba medicinal con palas doradas en las laderas de las montañas.
10.4.15
आयमगन् युवा भिषक्पृश्निहापराजितः ।
स वै स्वजस्य जम्भन उभयोर्वृश्चिकस्य च ॥ १०.४.१५ ॥
Ha llegado el joven médico, matador de serpientes moteadas, invencible. Él, ciertamente, (cura) la mordedura del svaja y la de ambos —también la del escorpión.
10.4.16
इन्द्रो मेऽहिमरन्धयन् मित्रश्च वरुणश्च ।
वातापर्जन्योभा ॥ १०.४.१६ ॥
Indra sometió a la serpiente para mí; también Mitra y Varuṇa; Vāta y Parjanya, ambos.
10.4.17
इन्द्रो मेऽहिमरन्धयत्पृदाकुं च पृदाक्वम् ।
स्वजं तिरश्चिराजिं कसर्णीलं दशोनसिम् ॥ १०.४.१७ ॥
Indra sometió a la serpiente para mí —al pṛdāku y a la pṛdākvī también; al svaja, al de rayas torcidas, al kasarṇīla, al de diez narices.
10.4.18
इन्द्रो जघान प्रथमं जनितारमहे तव ।
तेषामु तृह्यमाणानां कः स्वित्तेषामसद्रसः ॥ १०.४.१८ ॥
Indra primero abatió a tu progenitor, la serpiente. De los que están siendo aplastados, ¿de quién sería su esencia?
10.4.19
सं हि शीर्षाण्यग्रभं पौञ्जिष्ठ इव कर्वरम् ।
सिन्धोर्मध्यं परेत्य व्यनिजमहेर्विषम् ॥ १०.४.१९ ॥
He agarrado las cabezas juntas, como el pauñjiṣṭha agarra al moteado. Yendo al medio del río, lavé el veneno de la serpiente.
10.4.20
अहीनां सर्वेषां विषं परा वहन्तु सिन्धवः ।
हतास्तिरश्चिराजयो निपिष्टासः पृदाकवः ॥ १०.४.२० ॥
Que los ríos arrastren lejos el veneno de todas las serpientes. Las serpientes de andar tortuoso han sido abatidas; las pṛdāku han sido aplastadas.
10.4.21
ओषधीनामहं वृण उर्वरीरिव साधुया ।
नयाम्यर्वतीरिवाहे निरैतु विषम् ॥ १०.४.२१ ॥
Elijo las hierbas como se eligen bien los campos fértiles; las guío como se guían las yeguas. ¡Oh serpiente, que el veneno salga!
10.4.22
यदग्नौ सूर्ये विषं पृथिव्यामोषधीषु यत् ।
कान्दाविषं कनक्नकं निरैत्वैतु ते विषम् ॥ १०.४.२२ ॥
El veneno que está en el fuego, en el sol, en la tierra y en las hierbas, el veneno kāndā y el veneno kanakṇaka, que salga; que salga tu veneno.
10.4.23
ये अग्निजा ओषधिजा अहीनां ये अप्सुजा विद्युत आबभूवुः ।
येषां जातानि बहुधा महान्ति तेभ्यः सर्पेभ्यो नमसा विधेम ॥ १०.४.२३ ॥
A aquellas serpientes nacidas del fuego y nacidas de las hierbas, que llegaron a ser como relámpagos nacidos de las aguas, cuyas grandes especies son múltiples, a esas serpientes rindamos homenaje con reverencia.
10.4.24
तौदी नामासि कन्या घृताची नाम वा असि ।
अधस्पदेन ते पदमा ददे विषदूषणम् ॥ १०.४.२४ ॥
Eres la doncella llamada Taudī, o te llamas Ghṛtācī. Con el pie inferior tomo tu pie, ¡oh removedora del veneno!
10.4.25
अङ्गादङ्गात्प्र च्यावय हृदयं परि वर्जय ।
अधा विषस्य यत्तेजोऽवाचीनं तदेतु ते ॥ १०.४.२५ ॥
Expulsa el veneno de miembro en miembro; apártalo por completo del corazón. Luego, que el poder del veneno que hay en ti se aleje de ti, hacia abajo y hacia atrás.
10.4.26
आरे अभूद्विषमरौद्विषे विषमप्रागपि ।
अग्निर्विषमहेर्निरधात्सोमो निरणयीत् ।
दंष्टारमन्वगाद्विषमहिरमृत ॥ १०.४.२६ ॥
El veneno se ha alejado; el veneno se apartó del veneno y también avanzó. Agni arrojó el veneno de la serpiente; Soma lo sacó. El veneno siguió al colmillo que muerde; la serpiente se ha vuelto inmortal.