Atharvaveda · Sūkta 10.4
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.4.1
इन्द्रस्य प्रथमो रथो देवानामपरो रथो वरुणस्य तृतीय इत् ।
अहीनामपमा रथ स्थानुमारदथार्षत् ॥ १०.४.१ ॥
Der erste Wagen gehört Indra, der zweite den Göttern, der dritte Varuṇa. O Wagen, treibe die Schlangen fort; zerschmettere den Pfahl!
10.4.2
दर्भः शोचिस्तरूणकमश्वस्य वारः परुषस्य वारः ।
रथस्य बन्धुरम् ॥ १०.४.२ ॥
Das Darbha-Gras ist Glanz, ein kleines Gras des Pferdes, das Haar des Gefleckten, das Band des Wagens.
10.4.3
अव श्वेत पदा जहि पूर्वेण चापरेण च ।
उदप्लुतमिव दार्वहीनामरसं विषं वारुग्रम् ॥ १०.४.३ ॥
O Weißer, schlage nieder mit dem vorderen und dem hinteren Fuß, wie das Gift der Holzschlangen, emporgetrieben, saftlos und furchtbar.
10.4.4
अरंघुषो निमज्योन्मज पुनरब्रवीत् ।
उदप्लुतमिव दार्वहीनामरसं विषं वारुग्रम् ॥ १०.४.४ ॥
Der nicht zischt, tauchte unter und stieg wieder empor und sprach: wie das Gift der Holzschlangen, emporgetrieben, saftlos und furchtbar.
10.4.5
पैद्वो हन्ति कसर्णीलं पैद्वः श्वित्रमुतासितम् ।
पैद्वो रथर्व्याः शिरः सं बिभेद पृदाक्वाः ॥ १०.४.५ ॥
Paidva tötet den Kasarṇīla; Paidva tötet den weißen Aussatz und auch den dunklen; Paidva spaltete das Haupt des Rathaṛvī, das Haupt der gefleckten Schlange.
10.4.6
पैद्व प्रेहि प्रथमोऽनु त्वा वयमेमसि ।
अहीन् व्यस्यतात्पथो येन स्मा वयमेमसि ॥ १०.४.६ ॥
O Paidva, geh voran; wir folgen dir. Er möge die Wege der Schlangen beiseite schaffen, damit wir gehen können.
10.4.7
इदं पैद्वो अजायतेदमस्य परायणम् ।
इमान्यर्वतः पदाहिघ्न्यो वाजिनीवतः ॥ १०.४.७ ॥
Dies entstand aus Paidva; dies ist seine Zuflucht. Dies sind die schlangentötenden Hufspuren der schnellen, kräftigen Rosse.
10.4.8
संयतं न वि ष्परद्व्यात्तं न सं यमत् ।
अस्मिन् क्षेत्रे द्वावही स्त्री च पुमांश्च तावुभावरसा ॥ १०.४.८ ॥
Was gebunden ist, möge sich nicht lösen; was gespannt ist, lockere niemand. An diesem Ort sind zwei Schlangen, weiblich und männlich; mögen beide giftlos sein.
10.4.9
अरसास इहाहयो ये अन्ति ये च दूरके ।
घनेन हन्मि वृश्चिकमहिं दण्डेनागतम् ॥ १०.४.९ ॥
Harmlose Schlangen hier, die nahen und die fernen; mit dem Knüttel schlage ich den Skorpion, mit dem Stab schlage ich die herangekommene Schlange.
10.4.10
अघाश्वस्येदं भेषजमुभयो स्वजस्य च ।
इन्द्रो मेऽहिमघायन्तमहिं पैद्वो अरन्धयत् ॥ १०.४.१० ॥
Dies ist das Heilmittel des Aghāśva und der beiden Selbstgeborenen. Indra bezwang für mich die Schlange, die mir Böses wollte; Paidva bezwang die Schlange.
10.4.11
पैद्वस्य मन्महे वयं स्थिरस्य स्थिरधाम्नः ।
इमे पश्चा पृदाकवः प्रदीध्यत आसते ॥ १०.४.११ ॥
Wir preisen Paidva, den Festen mit festem Wohnsitz. Diese gefleckten Schlangen sitzen da und leuchten von hinten.
10.4.12
नष्टासवो नष्टविषा हता इन्द्रेण वज्रिणा ।
जघानेन्द्रो जघ्निमा वयम् ॥ १०.४.१२ ॥
Ihr Atem erloschen, ihr Gift erloschen, erschlagen von Indra, dem Donnerkeilträger. Indra schlug den zu Schlagenden; wir sind hier.
10.4.13
हतास्तिरश्चिराजयो निपिष्टासः पृदाकवः ।
दर्विं करिक्रतं श्वित्रं दर्भेष्वसितं जहि ॥ १०.४.१३ ॥
Erschlagen sind die krummgestreiften Schlangen, zermalmt die gefleckten. Den Holzbohrer, den Kriecher, den Weißen — schlag sie im Darbha-Gras nieder; schlag auch den Schwarzen.
10.4.14
कैरातिका कुमारिका सका खनति भेषजम् ।
हिरण्ययीभिरभ्रिभिर्गिरीनामुप सानुषु ॥ १०.४.१४ ॥
Die Kirāta-Maid, das junge Mädchen, gräbt das Heilkraut mit goldenen Spaten an den Hängen der Berge aus.
10.4.15
आयमगन् युवा भिषक्पृश्निहापराजितः ।
स वै स्वजस्य जम्भन उभयोर्वृश्चिकस्य च ॥ १०.४.१५ ॥
Der junge Arzt ist gekommen, Töter der gefleckten Schlangen, unbesiegt. Er (heilt) fürwahr den Biss des Svaja und den Biss von beiden — auch den des Skorpions.
10.4.16
इन्द्रो मेऽहिमरन्धयन् मित्रश्च वरुणश्च ।
वातापर्जन्योभा ॥ १०.४.१६ ॥
Indra hat die Schlange für mich bezwungen; auch Mitra und Varuṇa; Vāta und Parjanya, beide.
10.4.17
इन्द्रो मेऽहिमरन्धयत्पृदाकुं च पृदाक्वम् ।
स्वजं तिरश्चिराजिं कसर्णीलं दशोनसिम् ॥ १०.४.१७ ॥
Indra hat die Schlange für mich bezwungen — den Pṛdāku und die Pṛdākvī auch; den Svaja, den krummgestreiften, den Kasarṇīla, den Zehnnasigen.
10.4.18
इन्द्रो जघान प्रथमं जनितारमहे तव ।
तेषामु तृह्यमाणानां कः स्वित्तेषामसद्रसः ॥ १०.४.१८ ॥
Indra schlug zuerst deinen Erzeuger, die Schlange, nieder. Von denen, die zermalmt werden, wessen Saft wäre es?
10.4.19
सं हि शीर्षाण्यग्रभं पौञ्जिष्ठ इव कर्वरम् ।
सिन्धोर्मध्यं परेत्य व्यनिजमहेर्विषम् ॥ १०.४.१९ ॥
Ich habe die Köpfe zusammen ergriffen, wie der Pauñjiṣṭha das Gescheckte ergreift. Mitten in den Fluss gehend, habe ich das Gift der Schlange abgewaschen.
10.4.20
अहीनां सर्वेषां विषं परा वहन्तु सिन्धवः ।
हतास्तिरश्चिराजयो निपिष्टासः पृदाकवः ॥ १०.४.२० ॥
Mögen die Flüsse das Gift aller Schlangen weit forttragen. Die krummen Schlangen sind erschlagen; die pṛdāku-Schlangen sind zermalmt.
10.4.21
ओषधीनामहं वृण उर्वरीरिव साधुया ।
नयाम्यर्वतीरिवाहे निरैतु विषम् ॥ १०.४.२१ ॥
Ich wähle die Kräuter aus, wie man fruchtbares Land auswählt; ich führe sie, wie man Stuten führt. O Schlange, möge das Gift herauskommen!
10.4.22
यदग्नौ सूर्ये विषं पृथिव्यामोषधीषु यत् ।
कान्दाविषं कनक्नकं निरैत्वैतु ते विषम् ॥ १०.४.२२ ॥
Das Gift, das im Feuer, in der Sonne, in der Erde und in den Kräutern ist, das kāndā-Gift und das kanakṇaka-Gift, möge hinausgehen; dein Gift möge hinausgehen.
10.4.23
ये अग्निजा ओषधिजा अहीनां ये अप्सुजा विद्युत आबभूवुः ।
येषां जातानि बहुधा महान्ति तेभ्यः सर्पेभ्यो नमसा विधेम ॥ १०.४.२३ ॥
Jenen Schlangen, die aus dem Feuer und aus den Kräutern geboren sind, die als Blitze aus dem Wasser entstanden, deren große Arten vielfältig sind, diesen Schlangen wollen wir mit Ehrfurcht Verehrung erweisen.
10.4.24
तौदी नामासि कन्या घृताची नाम वा असि ।
अधस्पदेन ते पदमा ददे विषदूषणम् ॥ १०.४.२४ ॥
Du bist die Jungfrau namens Taudī, oder du heißt Ghṛtācī. Mit dem unteren Fuß ergreife ich deinen Fuß, o Gifttilgerin!
10.4.25
अङ्गादङ्गात्प्र च्यावय हृदयं परि वर्जय ।
अधा विषस्य यत्तेजोऽवाचीनं तदेतु ते ॥ १०.४.२५ ॥
Treibe das Gift von Glied zu Glied aus; entferne es ganz aus dem Herzen. Dann soll die Kraft des Giftes von dir weg nach unten und rückwärts entweichen.
10.4.26
आरे अभूद्विषमरौद्विषे विषमप्रागपि ।
अग्निर्विषमहेर्निरधात्सोमो निरणयीत् ।
दंष्टारमन्वगाद्विषमहिरमृत ॥ १०.४.२६ ॥
Das Gift ist weit fortgegangen; das Gift wich vom Gift und ging auch vorwärts. Agni hat das Gift der Schlange hinausgeworfen; Soma hat es herausgeführt. Das Gift folgte dem beißenden Zahn; die Schlange ist unsterblich geworden.