ଅଥର୍ବବେଦ · ସୂକ୍ତ 10.4
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.4.1
इन्द्रस्य प्रथमो रथो देवानामपरो रथो वरुणस्य तृतीय इत् ।
अहीनामपमा रथ स्थानुमारदथार्षत् ॥ १०.४.१ ॥
ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପ୍ରଥମ ରଥ, ଦେବତାମାନଙ୍କର ଦ୍ୱିତୀୟ ରଥ, ବରୁଣଙ୍କର ତୃତୀୟ ରଥ — ଏହାଇ। ହେ ରଥ, ସର୍ପମାନଙ୍କୁ ଦୂରକୁ ଠେଲ; ସ୍ତମ୍ଭକୁ ଚୂର୍ଣ୍ଣ କର।
10.4.2
दर्भः शोचिस्तरूणकमश्वस्य वारः परुषस्य वारः ।
रथस्य बन्धुरम् ॥ १०.४.२ ॥
ଦର୍ଭ ଘାସ ଆଲୋକ; ଘୋଡ଼ାର ଛୋଟ ଘାସ; ଚିତ୍ରିତର ଲୋମ; ରଥର ବନ୍ଧନ।
10.4.3
अव श्वेत पदा जहि पूर्वेण चापरेण च ।
उदप्लुतमिव दार्वहीनामरसं विषं वारुग्रम् ॥ १०.४.३ ॥
ହେ ଶ୍ୱେତ, ଆଗ ଓ ପଛ ପାଦରେ ତଳକୁ ଆଘାତ କର; କାଠ ସର୍ପର ବିଷ ଭାସି ଉଠିଲା ପରି ରସହୀନ ଓ ଭୟଙ୍କର।
10.4.4
अरंघुषो निमज्योन्मज पुनरब्रवीत् ।
उदप्लुतमिव दार्वहीनामरसं विषं वारुग्रम् ॥ १०.४.४ ॥
ଯିଏ ଫୁଁସ କରେ ନାହିଁ, ସେ ଡୁବି ପୁଣି ଉପରକୁ ଆସି କହିଲା — କାଠ ସର୍ପର ବିଷ ଭାସି ଉଠିଲା ପରି ରସହୀନ ଓ ଭୟଙ୍କର।
10.4.5
पैद्वो हन्ति कसर्णीलं पैद्वः श्वित्रमुतासितम् ।
पैद्वो रथर्व्याः शिरः सं बिभेद पृदाक्वाः ॥ १०.४.५ ॥
ପୈଦ୍ୱ କସର୍ଣୀଲକୁ ମାରେ; ପୈଦ୍ୱ ଶ୍ୱିତ୍ର ଓ ଅସିତକୁ ମାରେ; ପୈଦ୍ୱ ରଥର୍ବୀର ମୁଣ୍ଡ, ପୃଦାକୁ ସର୍ପର ମୁଣ୍ଡ ଫଟାଇଲା।
10.4.6
पैद्व प्रेहि प्रथमोऽनु त्वा वयमेमसि ।
अहीन् व्यस्यतात्पथो येन स्मा वयमेमसि ॥ १०.४.६ ॥
ହେ ପୈଦ୍ୱ, ଆଗେ ଚାଲ; ଆମେ ତୁମ ପଛେ ଚାଲୁଛୁ। ସେ ସର୍ପମାନଙ୍କ ପଥ ଦୂରେଇ ଦିଅନ୍ତୁ, ଯାହାଦ୍ୱାରା ଆମେ ଚାଲିପାରିବା।
10.4.7
इदं पैद्वो अजायतेदमस्य परायणम् ।
इमान्यर्वतः पदाहिघ्न्यो वाजिनीवतः ॥ १०.४.७ ॥
ଏହା ପୈଦ୍ୱରୁ ଜନ୍ମିଲା; ଏହା ହିଁ ଏହାର ଆଶ୍ରୟ। ଏହା ଦ୍ରୁତ ଘୋଡ଼ାଙ୍କର ସର୍ପହନ୍ତା ପାଦଚିହ୍ନ।
10.4.8
संयतं न वि ष्परद्व्यात्तं न सं यमत् ।
अस्मिन् क्षेत्रे द्वावही स्त्री च पुमांश्च तावुभावरसा ॥ १०.४.८ ॥
ଯାହା ବାନ୍ଧାଯାଇଛି ତାହା ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ନ ହେଉ, ଯାହା ଟଣାଯାଇଛି ତାହା କେହି ଢିଲା ନ କରନ୍ତୁ। ଏହି କ୍ଷେତ୍ରରେ ଦୁଇ ସାପ, ସ୍ତ୍ରୀ ଓ ପୁରୁଷ; ଉଭୟ ବିଷହୀନ ହେଉନ୍ତୁ।
10.4.9
अरसास इहाहयो ये अन्ति ये च दूरके ।
घनेन हन्मि वृश्चिकमहिं दण्डेनागतम् ॥ १०.४.९ ॥
ଏଠାରେ ଥିବା ବିଷହୀନ ସାପମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ନିକଟରେ ଓ ଯେଉଁମାନେ ଦୂରରେ ଅଛନ୍ତି; ଗଦାରେ ବିଛାକୁ ମାରେ, ଦଣ୍ଡରେ ଆସିଥିବା ସାପକୁ ମାରେ।
10.4.10
अघाश्वस्येदं भेषजमुभयो स्वजस्य च ।
इन्द्रो मेऽहिमघायन्तमहिं पैद्वो अरन्धयत् ॥ १०.४.१० ॥
ଏହା ଅଘାଶ୍ୱର ଔଷଧ, ଏବଂ ଉଭୟ ସ୍ୱଜଙ୍କର। ଇନ୍ଦ୍ର ମୋ ପାଇଁ ହାନି କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ ସାପକୁ; ପୈଦ୍ୱ ସାପକୁ ବଶ କଲେ।
10.4.11
पैद्वस्य मन्महे वयं स्थिरस्य स्थिरधाम्नः ।
इमे पश्चा पृदाकवः प्रदीध्यत आसते ॥ १०.४.११ ॥
ଆମେ ପୈଦ୍ୱଙ୍କୁ, ସ୍ଥିର ଓ ସ୍ଥିର ଧାମ ଥିବା ଜଣଙ୍କୁ, ସ୍ମରଣ କରୁ। ଏହି ଦାଗଯୁକ୍ତ ସାପମାନେ ପଛରେ ଝଲସି ବସିଛନ୍ତି।
10.4.12
नष्टासवो नष्टविषा हता इन्द्रेण वज्रिणा ।
जघानेन्द्रो जघ्निमा वयम् ॥ १०.४.१२ ॥
ପ୍ରାଣ ନଷ୍ଟ, ବିଷ ନଷ୍ଟ, ବଜ୍ରଧାରୀ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନିହତ। ଇନ୍ଦ୍ର ମାରିବା ଯୋଗ୍ୟଙ୍କୁ ମାରିଲେ; ଆମେ ଏଠାରେ।
10.4.13
हतास्तिरश्चिराजयो निपिष्टासः पृदाकवः ।
दर्विं करिक्रतं श्वित्रं दर्भेष्वसितं जहि ॥ १०.४.१३ ॥
ବଙ୍କା ଡୋରା ଥିବା ସାପମାନେ ହତ ହେଲେ, ଚୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ ଦାଗିଆ ସାପମାନେ। ଦର୍ବି, କରିକ୍ରତ, ଶ୍ୱିତ୍ର — ଦର୍ଭ ଘାସରେ ତାଙ୍କୁ ବଧ କର; କଳାକୁ ମଧ୍ୟ ବଧ କର।
10.4.14
कैरातिका कुमारिका सका खनति भेषजम् ।
हिरण्ययीभिरभ्रिभिर्गिरीनामुप सानुषु ॥ १०.४.१४ ॥
କୈରାତିକା, କୁମାରୀ ସେ ଔଷଧ ଖୋଳେ; ସୁନା କୋଦାଳରେ ପର୍ବତର ଢାଲରେ।
10.4.15
आयमगन् युवा भिषक्पृश्निहापराजितः ।
स वै स्वजस्य जम्भन उभयोर्वृश्चिकस्य च ॥ १०.४.१५ ॥
ଏହି ଯୁବ ବୈଦ୍ୟ ଆସିଛନ୍ତି, ଦାଗିଆ ସାପମାନଙ୍କର ନାଶକ, ଅପରାଜିତ। ସେ ହିଁ ସ୍ୱଜର ଦଂଶନରେ ଏବଂ ଉଭୟଙ୍କର — ବିଛାର ଦଂଶନରେ।
10.4.16
इन्द्रो मेऽहिमरन्धयन् मित्रश्च वरुणश्च ।
वातापर्जन्योभा ॥ १०.४.१६ ॥
ଇନ୍ଦ୍ର ମୋ ପାଇଁ ସାପକୁ ବଶ କଲେ; ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ ମଧ୍ୟ; ବାୟୁ ଓ ପର୍ଜନ୍ୟ — ଉଭୟ।
10.4.17
इन्द्रो मेऽहिमरन्धयत्पृदाकुं च पृदाक्वम् ।
स्वजं तिरश्चिराजिं कसर्णीलं दशोनसिम् ॥ १०.४.१७ ॥
ଇନ୍ଦ୍ର ମୋ ପାଇଁ ସାପକୁ ବଶ କଲେ — ପୃଦାକୁ ଓ ପୃଦାକ୍ୱୀକୁ ମଧ୍ୟ; ସ୍ୱଜ, ବଙ୍କା ଡୋରାକୁ, କସର୍ଣୀଲ, ଦଶୋନସିକୁ।
10.4.18
इन्द्रो जघान प्रथमं जनितारमहे तव ।
तेषामु तृह्यमाणानां कः स्वित्तेषामसद्रसः ॥ १०.४.१८ ॥
ଇନ୍ଦ୍ର ପ୍ରଥମେ ତୁମର ଜନକ ସାପକୁ ବଧ କଲେ। ଚୂର୍ଣ୍ଣ ହେଉଥିବାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ସେମାନଙ୍କର ରସ କାହାର ହେବ?
10.4.19
सं हि शीर्षाण्यग्रभं पौञ्जिष्ठ इव कर्वरम् ।
सिन्धोर्मध्यं परेत्य व्यनिजमहेर्विषम् ॥ १०.४.१९ ॥
ପୌଞ୍ଜିଷ୍ଠ ଯେପରି ଦାଗଯୁକ୍ତ ପ୍ରାଣୀକୁ ଧରେ, ସେପରି ମୁଁ ସାପର ମୁଣ୍ଡ ଧରିଲି। ନଦୀ ମଧ୍ୟକୁ ଯାଇ ମୁଁ ସାପର ବିଷ ଧୋଇଦେଲି।
10.4.20
अहीनां सर्वेषां विषं परा वहन्तु सिन्धवः ।
हतास्तिरश्चिराजयो निपिष्टासः पृदाकवः ॥ १०.४.२० ॥
ସବୁ ସାପର ବିଷ ନଦୀମାନେ ଦୂରକୁ ବୁହାଇ ନେଉନ୍ତୁ। ବଙ୍କା ଗତିର ସାପମାନେ ହତ ହେଲେ; ପୃଦାକୁ ସାପମାନେ ଚୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ।
10.4.21
ओषधीनामहं वृण उर्वरीरिव साधुया ।
नयाम्यर्वतीरिवाहे निरैतु विषम् ॥ १०.४.२१ ॥
ଉର୍ବର ଜମି ବାଛିବା ପରି ମୁଁ ଔଷଧି ବାଛେ; ଘୋଡ଼ୀ ଚଲାଇବା ପରି ସେମାନଙ୍କୁ ଚଲାଏ। ହେ ସାପ, ବିଷ ବାହାରି ଯାଉ।
10.4.22
यदग्नौ सूर्ये विषं पृथिव्यामोषधीषु यत् ।
कान्दाविषं कनक्नकं निरैत्वैतु ते विषम् ॥ १०.४.२२ ॥
ଅଗ୍ନିରେ, ସୂର୍ଯ୍ୟରେ, ପୃଥିବୀରେ, ଔଷଧିରେ ଯେଉଁ ବିଷ ଅଛି; କାନ୍ଦାବିଷ ଓ କନକ୍ନକ ବିଷ — ତାହା ବାହାରି ଯାଉ; ତୁମ ବିଷ ବାହାରି ଯାଉ।
10.4.23
ये अग्निजा ओषधिजा अहीनां ये अप्सुजा विद्युत आबभूवुः ।
येषां जातानि बहुधा महान्ति तेभ्यः सर्पेभ्यो नमसा विधेम ॥ १०.४.२३ ॥
ଅଗ୍ନିରୁ ଜନ୍ମିତ, ଔଷଧିରୁ ଜନ୍ମିତ, ଜଳରୁ ବିଦ୍ୟୁତ୍ ରୂପେ ପ୍ରକଟିତ ସାପମାନେ — ସେମାନଙ୍କର ବହୁ ପ୍ରକାରର ମହାନ ଜାତି ଅଛି; ସେହି ସାପମାନଙ୍କୁ ଆମେ ନମସ୍କାରରେ ପୂଜା କରୁ।
10.4.24
तौदी नामासि कन्या घृताची नाम वा असि ।
अधस्पदेन ते पदमा ददे विषदूषणम् ॥ १०.४.२४ ॥
ତୁମେ ତୌଦୀ ନାମର କନ୍ୟା, କିମ୍ବା ଘୃତାଚୀ ନାମର। ତଳ ପାଦରେ ମୁଁ ତୁମ ପାଦ ଧରେ — ବିଷ ଦୂର କରୁଥିବା।
10.4.25
अङ्गादङ्गात्प्र च्यावय हृदयं परि वर्जय ।
अधा विषस्य यत्तेजोऽवाचीनं तदेतु ते ॥ १०.४.२५ ॥
ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅଙ୍ଗରୁ ବିଷକୁ ବାହାର କରିଦିଅ; ହୃଦୟରୁ ତାହାକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଦୂର କର। ତାପରେ ବିଷର ଯେଉଁ ତେଜ ଅଛି, ତାହା ତଳକୁ, ପଛକୁ ତୁମଠାରୁ ଚାଲିଯାଉ।
10.4.26
आरे अभूद्विषमरौद्विषे विषमप्रागपि ।
अग्निर्विषमहेर्निरधात्सोमो निरणयीत् ।
दंष्टारमन्वगाद्विषमहिरमृत ॥ १०.४.२६ ॥
ବିଷ ଦୂରେ ହୋଇଗଲା; ବିଷ ବିଷଠାରୁ ଦୂରକୁ ଚାଲିଗଲା, ଆଗକୁ ମଧ୍ୟ ଗଲା। ଅଗ୍ନି ସାପର ବିଷକୁ ବାହାରକୁ ଫିଙ୍ଗିଦେଲେ; ସୋମ ତାହାକୁ ବାହାର କରିଦେଲେ। ବିଷ ଦଂଶନକାରୀ ଦାନ୍ତର ପଛେ ପଛେ ଗଲା; ସାପ ଅମୃତ ହୋଇଗଲା।